নৱৰাত্ৰি

নৱৰাত্ৰি হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ এক অন্যতম প্ৰধান উৎসৱ, যি কেইদিনমানৰ বাবে দেৱী দুৰ্গাক শ্ৰদ্ধা জনোৱাৰ উদ্দেশ্যে পালন কৰা হয়। এই উৎসৱৰ অৰ্থ হৈছে নটা ৰাতি, যাৰ প্ৰতিটো দিনতে দেৱী দুৰ্গাৰ একোটা বিশেষ ৰূপ বা অৱতাৰক আৰাধনা কৰা হয়। দেৱী দুৰ্গাই হৈছে শক্তি, সাহস আৰু মাকৰ দৰে মৰমৰ প্রতীক, যিয়ে জগতৰ মায়াজাল আৰু অমঙ্গল নাশ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। উৎসৱটোৰ আৰম্ভণিৰ পৰা শেষলৈকে প্ৰতিটো ৰাতিয়েই একোটা আধ্যাত্মিক তাৎপৰ্য কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে। ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত এই উৎসৱ পালন কৰাৰ ধৰণ বেলেগ বেলেগ হয়, কিন্তু মূল উদ্দেশ্য একেই থাকে— সেয়া হৈছে শুভ শক্তিয়ে অশুভ শক্তিক জয় কৰাৰ আনন্দ উদযাপন কৰা। উত্তৰ ভাৰতত সাধাৰণতে মানুহে এই নদিন উপবাস বা ব্ৰত ৰাখে আৰু ঘৰে ঘৰে দেৱীৰ পূজা-অৰ্চনা কৰে। পশ্চিম ভাৰতত, বিশেষকৈ গুজৰাটত, ৰাতি ডেউকা মেলি 'গৰবা' আৰু 'ডাণ্ডিয়া' নামৰ বিশেষ লোকনৃত্যৰে এই উৎসৱ অতি আনন্দৰে পালন কৰা হয়, য’ত সকলোৱে পৰম্পৰাগত কাপোৰ পিন্ধি অংশ লয়। আনহাতে, দক্ষিণ ভাৰতৰ কিছুমান ঠাইত ঘৰত পুতলা আৰু দেৱীৰ মূৰ্তি সজাই এক সুন্দৰ প্ৰদৰ্শনীৰ দৰে এই পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰা হয়। পূৰ্ব ভাৰতত, বিশেষকৈ বংগ আৰু অসমৰ ফালে, নৱৰাত্ৰিৰ শেষৰ কেইদিন দুৰ্গা পূজা হিচাপে অতি উলহ-মালহেৰে পালন কৰা হয়, য'ত প্যান্ডেলে প্যান্ডেলে দেৱী মূৰ্তি পূজা কৰা হয়। সৰ্বমুঠতে, এই উৎসৱে মানুহক আধ্যাত্মিকভাৱে চহকী কৰাৰ লগতে সমাজত একতা আৰু আনন্দৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই আনে।