नवरात्रिः दुर्गादेव्याः नव रात्रयः
नवरात्रिः एका जीवन्ता नव-रात्रिका उत्सवः अस्ति, यः दुर्गादेव्याः नवभिः रूपैः दैवी-नारीशक्तೇः (divine feminine) आराधनेन समर्च्यते। भारतवर्षे जनाः प्रार्थनाभिः, उपवासैः, नृत्यैः, तथा च प्रान्तानुसारं सुन्दरेण सांस्कृतििकोत्सवेन एतं कालं आचरन्ति।
संस्कृतभाषायां 'नवरात्रिः' इत्यस्य शब्दशः अर्थः 'नव रात्रयः' इति भवति, यः हिहिन्दुपरम्परायाः अतिप्रसिद्धेषु उत्सवेषु अन्यतमः अस्ति। एषः उत्सवः दुर्गादेवीम् उद्दिश्य प्रचलति, या देवी पराशक्तिं, रक्षणम्, असत्यस्योपरि सत्यस्य च विजयं प्रातिनिधिकी करोति। चांद्रपञ्चाङ्गानुसारम् एषः उत्सवः वर्षे बहुवारम् आगच्छति, किन्तु शरत्काले आचरितः 'शरद नवरात्रिः' सर्वत्र अतिव्याप्ततया मान्यते। एषु नवसु रात्रिषु दशसु च दिनेषु भक्ताः दैवी-नारीशक्तेः महिमम् मनसि ध्यात्वा आध्यात्मिक-नूतनीकरणे ध्यानं ददति। उत्सवावधौ 'नवदुर्गा' इति नाम्ना ख्यातानां देव्याः नवविधानां रूपाणां विशिष्टक्रमेण पूजनं भवति। प्रत्येकं रात्रिः दुर्गायाः एका अद्वितीयस्वरूपाय समर्पिता भवति, या शक्ति-पवित्रता-ज्ञान-करुणानां भिन्नान् पक्षान् प्रदर्शयति। यथा, प्रथमा रात्रिः प्रकृतेः स्थैर्यस्य च प्रतीकस्य पर्वतराजाः पुत्र्याः शैलपुत्र्याः आराधनामार्गेण आचरते, ततः परं ब्रह्मचारिणी, चन्द्रघण्टा, स्कन्दमाता इत्यादीनां रूपाणां उत्सवः क्रियते। प्रत्येकस्य रूपस्य स्वकीया पारम्परिकी वर्णः, कथा, महत्त्वं च वर्तते, यत् भक्तान् प्रगतिक्रमके आध्यात्मिकयात्रायां नेति। भारतस्य विभिन्नप्रान्तेषु परम्पराः आचाराः च अतीव सुन्दरतया भिन्नाः सन्ति। उत्तर-पश्चिमराज्येषु जनाः दिने कठोरम् उपवासं कुर्वन्ति, रात्रौ च गर्बा-दण्डिया-रास् इति नामकानि जीवन्तानि लोकनृत्यानि वर्णरञ्जितपारम्परिकवस्त्रेषु प्रज्वालितस्य दीपस्य वा देव्याः प्रतिमयाः परितः कुर्वन्ति। पूर्वभारतस्य विशेषतः पश्चिमबङ्गालराज्ये, उत्सवः दशमे दिने विजयादशमी-नामकेन उत्सवेन सह नदीषु विसर्जनपूर्वम् 'दुर्गा पूजा' रूपेण चरमोत्कर्षं प्राप्नोति, यत्र देव्याः भव्यमूर्तीनां संस्थापनाय 'पण्डाल' इति नामकाः कलात्मकाः मण्डपाः निर्मिताः भवन्ति। दक्षिणभारतस्य परम्परायां 'गोलू' इत्यनेन रूपेण भिन्नैव अभिव्यक्तिः दृश्यते, यत्र गृहेषु श्रेणीबद्धेषु सोपानषु पौराणिककथाः, देवाः, दैनन्दिनजीवनानि च प्रदर्शयन्तः पुतलीनां कलात्मकी प्रదర్శनी क्रियते। प्रतिवेशिनः मित्राणि च मिष्टान्नम्, नारिकेलम्, लघूट्टोहरं च आदानप्रदानार्थं परस्परस्य गृहं गच्छन्ति। यद्यपि आचरणस्य एते प्रादेशिकभेदाः सन्ति, तथापि मूलभावना सर्वत्रैका एव अस्ति: दैवीमातुः सम्मानार्थम् अन्धकारस्योपरि प्रकाशस्य विजयोत्सवाय च जनेषां मिलित्वा आनन्देन उत्सवपालनम्।
ज्ञातव्य-विशेषः
नामार्थः
'नवरात्रिः' इत्यस्य शब्दशः अर्थः 'नव रात्रयः' इति भवति। अयम् उत्सवः शरत्काले (अश्विनमासे) आचर्यते, यः चान्द्रपञ्चाङ्गानुसारं वर्षे बहुवारम् आगच्छति, किन्तु शरद्-नवरात्रिः सर्वत्र प्रसिद्धतमा अस्ति।
नवदुर्गाः
प्रत्येकं रात्रिः दुर्गादेव्याः एकस्मै रूपाय समर्पिता भवति। प्रथमा रात्रिः शैलपुत्र्यै, द्वितीया ब्रह्मचारिण्यै, तृतीया चन्द्रघण्टायै, चतुर्थी स्कन्दमात्रे, पञ्चमी कात्यायन्यै, षष्ठी कालरात्र्यै, सप्तमी महागौर्यै, अष्टमी सिद्धिदात्र्यै, नवमी च दुर्गायै समर्पिता। प्रत्येकस्य रूपस्य स्वकीया वर्णः, कथा, महत्त्वं च वर्तते।
गर्बा-दण्डिया-नृत्यम्
उत्तर-पश्चिमभारते जनाः रात्रौ देव्याः प्रतिमायाः परितः वर्णरञ्जितपारम्परिकवस्त्रेषु गर्बा-दण्डिया-रास् इति नामकानि जीवन्तानि लोकनृत्यानि कुर्वन्ति। दिने च कठोरम् उपवासं कुर्वन्ति।
दुर्गापूजा-पण्डालाः
पूर्वभारते, विशेषतः पश्चिमबङ्गालराज्ये, नवरात्रिः दुर्गापूजा-रूपेण चरमोत्कर्षं प्राप्नोति। तत्र देव्याः भव्यमूर्तीनां संस्थापनाय 'पण्डालः' इति नामकाः कलात्मकाः मण्डपाः निर्मिताः भवन्ति। दशमे दिने विजयादशमी-नामकेन उत्सवेन सह मूर्तीनां नदीषु विसर्जनं भवति।
गोलू-प्रदर्शनी
दक्षिणभारते 'गोलू' इति परम्परा अस्ति, यत्र गृहेषु श्रेणीबद्धेषु सोपानेषु पौराणिककथाः, देवाः, दैनन्दिनजीवनानि च प्रदर्शयन्तः पुतलीनां कलात्मकी प्रदर्शनी क्रियते। प्रतिवेशिनः मित्राणि च मिष्टान्नम्, नारिकेलम्, लघूट्टोहरं च आदानप्रदानार्थं परस्परस्य गृहं गच्छन्ति।
सार्वभौमः सन्देशः
यद्यपि आचरणस्य प्रादेशिकभेदाः सन्ति, तथापि मूलभावना सर्वत्रैका एव अस्ति: दैवीमातुः सम्मानार्थम् अन्धकारस्योपरि प्रकाशस्य विजयोत्सवाय च जनाः मिलित्वा आनन्देन उत्सवपालनं कुर्वन्ति।
Devi
हिन्दूधर्मःतः अधिकम्
सम्बद्धशिक्षाः
सैव शिक्षा, विविधपरम्परासु प्रतिध्वनिता
