အကတညူဇာတ်

ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်းတွင် ဤဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုဇာတ်သည် ကြီးမြတ်သော ဒါနပတိ အနာထပိဏ်သူဌေးကြီးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ သူဌေးကြီးသည် ရှေးက ကုန်သည်ဖော်တစ်ဦးအား အလားတူ ကရုဏာတော်ကို ပြခဲ့သော်လည်း၊ နောင်အခါ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသောအခါ ထိုကုန်သည်ဖော်၏ ကျေးဇူးမဲ့မှုကို ပြန်ခံခဲ့ရသည်။ ပါဠိတော်၏ ဇာတ်တော်အမှတ် ၉၀ သည် ဤနောက်ကျမှ ကြုံတွေ့ရသော စိတ်ပျက်ဖွယ်ကို ထင်ရှားစေရန် ပြောပြခဲ့သော ရှေးဟောင်းဇာတ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ရှေးအခါ ဗြဟ္မဒတ်မင်းက ဗာရာဏသီပြည်ကို စိုးစံတော်မူစဉ် ဘုရားလောင်းသည် မြို့တော်၏ အကြီးဆုံး ဘဏ္ဍာစောင့်ကြီး သေဋ္ဌေး ဖြစ်တော်မူသည်။ ဥစ္စာ အလွန်ကြွယ်ဝ၍ သစ္စာရှိပြီး လူ့အသိုင်းအဝိုင်းတွင် ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်။ အဝေးရှိ နယ်စပ်ပြည်နယ်မှ ကုန်သည်တစ်ဦးသည် ဒေသထွက်ကုန်များ တင်ထားသော လှည်းငါးရာဖြင့် ဗာရာဏသီသို့ ရောက်လာသည်။ ဤမဟာမြို့ကြီးတွင် မည်သူကိုမျှ မသိသဖြင့်၊ ကုန်ပစ္စည်း ရောင်းချရာတွင် ကူညီနိုင်မည့် ဆက်သွယ်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိပေ။

နယ်စပ်ကုန်သည်သည် ဘုရားလောင်းထံ ရောက်ရှိလာသည်။ သဘာဝအတိုင်း ယဉ်ကျေးသော စိတ်ထားနှင့် စေတနာဖြင့် ဘဏ္ဍာစောင့်ကြီးသည် သက်တောင့်သက်သာရှိသော တည်းခိုခန်းကို စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ ကုန်သည်၏ နွားများနှင့် အစေခံများအတွက် အစာရေစာ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။ ယုံကြည်ရသော ကုန်သည်ကြီးများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပြီး ကုန်ပစ္စည်းအားလုံးကို အမြတ်ကောင်းကောင်းဖြင့် ရောင်းချနိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကုန်သည်သည် မိမိ၏ အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့သည်။

အချိန်အတန်ကြာသောအခါ ဘုရားလောင်းသည် မိမိ၏ ယုံကြည်ရသော ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် ဗာရာဏသီ၏ တန်ဖိုးကြီးသော ကုန်စည်များ၊ သိမ်မွေ့သော အထည်အလိပ်များနှင့် သကြားတို့ တင်ဆောင်ထားသော လှည်းငါးရာဖြင့် မိမိ၏ ကုန်သွယ်အဖွဲ့ကို စေလွှတ်တော်မူသည်။ နယ်စပ်မြို့သို့ ရောက်သောအခါ ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်သည် နယ်စပ်ကုန်သည်ကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး၊ ဗာရာဏသီတွင် ဘုရားလောင်းက ပြုခဲ့သော ဧည့်ဝတ်နှင့် ပူးပေါင်းမှုကို မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကုန်သည်က ပြုံးရယ်လျက် ဤဘဏ္ဍာစောင့်ကြီးသည် မိမိအတွက် အဘယ်သူ ဖြစ်သနည်းဟု မေးခဲ့သည်။ သူ့အပေါ် မည်သည့် အကြွေးမျှ မရှိကြောင်း ကြေညာပြီး ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်အား ကုန်စည်များကို ထုပ်ပိုးကာ အခြားသူများကဲ့သို့ မိမိ၏ တည်းခိုခန်း ကုန်ကျစရိတ်ကို ကိုယ်တိုင် ပေးချေရန် ပြောခဲ့သည်။

ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်သည် ကုန်စည်များကို ကိုယ်တိုင် ရောင်းချပြီး ဗာရာဏသီသို့ ပြန်ကာ နယ်စပ်ကုန်သည်၏ ရှုတ်ချစရာကောင်းသော ကျေးဇူးမဲ့မှုကို တင်ပြခဲ့သည်။ ဘုရားလောင်းသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးတော်မူပြီး စိတ်နှလုံး ကျဉ်းမြောင်းသူတို့သည် ကျေးဇူးကို အလျင်အမြန် မေ့ပျောက်တတ်ကြောင်း သတိပြုတော်မူသည်။ မိမိ၏ လူများအား စော်ကားမှုကို ကိုယ်ပိုင် အကြမ်းဖက်မှုဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် ဘယ်တော့မျှ မပြုရန် ညွှန်ကြားတော်မူသည်။

မကြာမီ နယ်စပ်ကုန်သည်သည် တန်ဖိုးရှိသော သစ်နှင့် နယ်စပ်ကုန်စည်များ တင်ထားသော အခြားလှည်းငါးရာဖြင့် ဗာရာဏသီသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ မြို့တော်တွင် ထပ်မံ အမြတ်ရရှိရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ဘုရားလောင်း၏ ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်သည် ထိုသူ ရောက်လာကြောင်း သိရှိသဖြင့် မြို့တံခါးဝသို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ကြိုဆိုခဲ့သည်။ အတုအယောင် နွေးထွေးမှုဖြင့် နှုတ်ဆက်ပြီး ထိပ်တန်း ဝယ်သူတစ်ဦးကို စီစဉ်ပေးရန် ကမ်းလှမ်းကာ ကုန်ပစ္စည်းအားလုံးကို လုံခြုံသော ဂိုဒေါင်များသို့ ချထားရန် ကုန်သည်ကို သဘောတူစေခဲ့သည်။

ကုန်သည်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကုန်စည်အတွက် ငွေပေးချေမှုကို တောင်းဆိုသောအခါ ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်သည် ရန်ပုံငွေကို ဆိုင်းငံ့ထားခဲ့သည်။ ယခင် နယ်စပ်ခရီးစဉ်မှ ကုန်ကျစရိတ်အားလုံး၊ ငှားရမ်းခအားလုံးနှင့် ပေးရန်ကျန်နေသော အကြွေးအားလုံးကို အတိုးပါ အပြည့်အဝ နုတ်ယူပြီးမှသာ ငွေကို ပေးခဲ့သည်။ ကုန်သည်သည် နှိမ့်ချခံရပြီး နယ်စပ်တွင် တစ်ချိန်က ပြသခဲ့သော မာနအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့သည်။

ဘုရားလောင်းသည် ဆုံးမခံရသော ကုန်သည်အား တိုက်ရိုက် မိန့်ကြားတော်မူသည်။ ဒုက္ခရောက်စဉ် အကူအညီ ရရှိပြီးနောက် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသည်နှင့် ကျေးဇူးရှင်ကို ငြင်းပယ်သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်ဖြင့် မိမိ၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှုကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်းနှင့် ကုန်သွယ်ရေးတို့သည် ကျေးဇူးတင်မှုနှင့် အပြန်အလှန် ရိုသေလေးစားမှု အမှန်တကယ် တန်ဖိုးထားသော နေရာတွင်သာ တည်မြဲသည်ဟု ဆိုတော်မူသည်။

ဘုရားလောင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို ရိုးရိုးလက်စားချေခြင်းနှင့် ခွဲခြားပေးသည်မှာ ကုန်သည်ထံမှ ဥပဒေအရ ပေးရမည့်အကြွေးထက် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကုန်သည်ခေါင်းဆောင်သည် ကုန်သည် ကိုယ်တိုင် ပြုခဲ့ပြီး ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားခဲ့သော အကြွေးထက် ပိုသည့် ဒဏ်ကို တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဤဇာတ်၏ အထက်ဆုံး ထက်မြက်မှုသည် ကျေးဇူးမဲ့သူအပေါ် ပြုခဲ့သော ညှဉ်းဆဲမှုမှ မဟုတ်ဘဲ၊ သူ အမြဲဆပ်ရမည့် အကြွေး၏ ရိုးရှင်းသော တွက်ချက်မှုမှ ပေါ်ပေါက်သည်။ ထိုအကြွေးကို သူ ငြင်းဆန်ရန် အခက်ဆုံးအချိန်တွင် အပြည့်အဝ ကောက်ခံခဲ့သည်။

ဘောင်ဇာတ်လမ်းက အနာထပိဏ်သူဌေးကြီးကဲ့သို့ ကျော်ကြားသော ဒါနရှင်ပင်လျှင် ရင်းနှီးသော ရှေးမိတ်ဆွေတစ်ဦး၏ ရုတ်တရက် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် ငြင်းဆိုမှုကြောင့် အမှန်တကယ် နာကျင်နိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ဘုရားရှင်သည် ဘဏ္ဍာစောင့်ကြီးနှင့် နယ်စပ်ကုန်သည်၏ ရှေးဟောင်းဇာတ်ကို ထိုဒဏ်ရာအတွက် သင့်တော်သော ဆေးဟု သဘောထားတော်မူသည်။ သနားကြင်နာမှုဖြင့်သာ နှစ်သိမ့်ပေးခြင်းထက် ဘုရားရှင်သည် အနာထပိဏ်သူဌေးကြီးအား ရှေ့ပြေးနမူနာတစ်ခု ပေးတော်မူသည်။ ဤကဲ့သို့ ကျေးဇူးမဲ့မှုသည် လူ့ကိစ္စများတွင် ရှေးကာလကတည်းက ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါ်ထွက်လေ့ရှိသော ပုံစံဖြစ်ပြီး၊ သူတစ်ဦးတည်းကို ရည်ရွယ်သော ထူးခြားသည့် သစ္စာဖောက်မှု မဟုတ်ပေ။ ဗာရာဏသီ၏ ဘဏ္ဍာစောင့်ကြီးသည် ရန်ငြိုးမထားဘဲ ငြိမ်သက်သော သည်းခံမှုနှင့် တရားမျှတသော စာရင်းရှင်းခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် နည်းလမ်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။