အတ္ထဿဒွါရဇာတ် — အကျိုးစီးပွား ဖြစ်ထွန်းစေသော တံခါး ၆ ပေါက်

ဇာတ်ကတော်အုပ်စ ု၈၄ အတ္ထဿဒွါရဇာတ်သည် ဗုဒ္ဓကျွန်းတွင် ဇေတဝန်တွင် ရေးထားသည်။ စည်းကမ်းရှိသည့် သူဌေးတစ်ဦးသည် သုံးလေးနှစ်သားငယ်ကို ရှိခဲ့သည်။ သားငယ်သည် အလွန်ဉာဏ်ကောင်းသည့် အမူးအရုံးရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာကျေးဇူးအကြောင်း စိုးရိမ်စိတ်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ကျေးဇူးရှိနိုင်သည့် လမ်းများ အကြောင်း ဖခင်ထံ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ ဖခင်သည် ကုန်သည်ခြင်းနှင့် အိမ်သည်လုပ်ငန်းထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည့် ဤမေးခွန်း မဖြေနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ခန့်မှန်းစကားမပြောဘဲ သားကို ဗုဒ္ဓရှင်ထံ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဗုဒ္ဓရှင်သည် ယခုကလေးအတွင်း ရှေးကာလ၏ တူညီသည့် မေးခွန်းကို သိရှိခဲ့သည်။ သူသည် ကျွန်းဝင်သူများအား ဤဇာတ်တော်ကို ပြောကြားခဲ့သည်။

ရှေးကာလတွင် ဗာရာဏသီမြို့တွင် ဗြမ္မဒတ္တဘုရင်သည် အုပ်စိုးခဲ့သည်။ ဘုရားလောင်းသည် ကုန်သည်ကြီး တစ်ဦး အဖြစ် တည်ခဲ့သည်။ သူသည် ကြီးမားသော ပညာစုံအသိအလည်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ကျေးဇူးဝါကျေးဇူးတင်ခြင်းကို နိုင်ငံတကာတွင် လေးစားခံခဲ့သည်။ သူ၏သားသည် အယ်ခြောက်နှစ်သာ ရှိခဲ့သည်။ သားသည် အလွန်ဉာဏ်ကောင်းခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်သည် ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ နားလည်မှုအတွက် သဘာဝတည်ခဲ့သည်။

တစ်နံနက်တွင် ဘုရားလောင်းသည် အိမ်ခေါင်းတန်းပေါ်တွင် နေ့အလင်းကို နှစ်သက်လျက် ထိုင်ခဲ့သည်။ သားငယ်သည် ဖခင်ထံ လည်ပင်းကုံးလျက် လက်ပြုစုမကြေးခြင်း ခဲ့သည်။ သူသည် ခွင့်မြှင့်သည့် စိတ္တဖြင့် မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဖခင်ကြီးလေ လူများသည် အကျိုးစီးပွားကို ရှာကြသည်။ သို့သော် သူတွေက ခြင်းသည်။ သူတွေက ကုန်းမည်။ သူတွေက စိုးရိမ်မှုထဲ ကုန်ဆုံးမည်။ ဖခင်ကြီး ဤအကျိုးစီးပွားများ မည်သည့် လမ်းများအားဖြင့် လူတစ်ဦးကို ဤမြေကြီးတွင်ပြည် တည်တံ့သည့်ကျေးဇူး ရှိသည်ကို ပြောကြားပါ။

ဘုရားလောင်းသည် သူ၏သား၏ မေးခွန်းမှ ဝမ်းသာခဲ့သည်။ သူသည် ကလေးကို ခြင်းပေါ်သို့ ယူခဲ့သည်။ ဘုရားလောင်းသည် ကျေးဇူးများသည့် တံခါးခြောက်ပေါက် ရွှေ့ပြခဲ့သည်။ ပထမတံခါးသည် ကျန်းမာခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယတံခါးသည် သီလဖြစ်သည်။ သုံးအမ်းတံခါးသည် ခမည်းခိုင်သည်။ စတုတ္ထတံခါးသည် စာပညာဖြစ်သည်။

ပဉ္စမတံခါးသည် တရားတည်ခြင်းဖြစ်သည်။ ခြောင်းတံခါးသည် တဏှာလွှတ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဇာတ်မူလ မှတ်ချက်များသည် တံခါးခြောက်ခုကို တစ်ပုဒ်သီခွင်းတစ်ခုတည်း၌ အနှစ်ချုပ်သွင်းခဲ့သည်။ လူကြီးများသည် ကျေးဇူးများ အားလုံးကို သိရှိခွင့်ပြုခဲ့သည်။

ဘုရားလောင်းသည် တံခါးခြောက်ပေါက် နီးကပ်စွာ သုံးစွဲသည့် သူသည် ဘယ်အခါမျှ ပျက်ယုံးမည် မဟုတ်ခဲ့သည်။ သူသည် လူမှုဆက်ဆံရေးတွင် စုံလင်စွာ ခိုင်လုံခဲ့သည်။ သူသည် နတ်ပြည်သို့ သွားခဲ့သည်။ ကလေးသည် ဖခင်၏ ကျေးဇူးများ သဘူးမှ ရွှေ့ခဲ့သည်။ သူသည် တစ်သက်လုံး ကျေးဇူးများ ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ သူသည် တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် တရားခိုင်လုံသည့် တိုင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ခက်ခဲမှုမှ ပြန်လည် ကျင့်ကြံမည် မဟုတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဖခင်သည် ကလေးခြင်း ကျေးဇူးများ လွတ်ပေးခဲ့သည်။

ဇေတဝန်အတွင်း ဆွေးနွေးခြင်း အပြီးသတ်ခဲ့သည်။ ဗုဒ္ဓရှင်သည် ယခု အကျိုးစီးပွားများ ရှေးကာလအဖြစ် အသိအလည်ပြုခဲ့သည်။ ယခု ဖခင်ထံ မေးခွန်းတင်သည့် ကလေးသည် ရှေး ကုန်သည်ကြီး ဗုရားလောင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ဗုဒ္ဓရှင်သည် မြတ်တည်ခြင်းအဖြေ ပြုခဲ့သည်။ ရှေး ဖခင်၏ တရား သုံးခုကျ ယခု သား၏ မေးခွန်း ရှင်းလင်းခဲ့သည်။ ယခု ဖခင်သည် သူ၏ ဉာဏ်ထက် မြင့်မားသည့် မေးခွန်း ရှိ ဆိုခြင်းမှ ခွာခွာခဲ့သည်။ သူ့ အကြေး အသုံးပြုမှုသည် ကမ္ဘာ ကမ္ဘာ တစ်လျှောက် ပြတ်သတ်ခဲ့သည်။