ဗဗ္ဗုဇာတ်

ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ဤဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ခုဒ္ဒကနိကာယ၊ ဧကနိပါတ်ရှိ အမှတ် ၁၃၇ ဖြစ်သည်။ ထိုဇာတ်သည် ကာဏာဟု အမည်ရသော သမီးရှိသည့် ယုံကြည်ကြည်ညှိသော ဒါယိကာမ အကြောင်း ဖြစ်သည်။ ကာဏာသည် မိခင်၏ ရွာသို့ သွားရောက်လေ့ရှိသော်လည်း၊ ခင်ပွန်းထံ ပြန်ရန် ကြိုးစားတိုင်း ဆွမ်းခံသော ဘိက္ခု လေးပါး အိမ်သို့ ရောက်လာတတ်သည်။ မိခင်က ထိုဘိက္ခုများအတွက် လတ်ဆတ်သော မုန့်များကို အရင်ဖုတ်ပေးရန် ကာဏာ၏ ထွက်ခွာမှုကို နှောင့်နှေးစေခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေသည် အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ခဲ့ရာ၊ ကာဏာ၏ ခင်ပွန်းသည် စောင့်ရသည်ကို ငြီးငွေ့၍ နောက်ထပ် မယားတစ်ဦး ယူခဲ့သည်။ ဘိက္ခုများသည် ဤဝမ်းနည်းမှု၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလာသောအခါ၊ ဘုရားရှင်က ဤဘိက္ခုလေးပါးသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အိမ်ထောင်စုမှ ခွဲခွာစေခဲ့သည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တည်း မဟုတ်ကြောင်း မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်ကို အုပ်စိုးသော ဗြဟ္မဒတ်မင်းလက်ထက်တွင် ဘုရားလောင်းသည် ဆင်းရဲသော ကျောက်ထွင်းသမား တစ်ဦးအဖြစ် အသက်မွေးခဲ့သည်။ ထိုမြို့တွင် ကုန်သည်တစ်ဦး၏ မယား တစ်ဦး နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထိုမိန်းမသည် ချမ်းသာသော်လည်း မြေအောက်တွင် မြှုပ်ထားသော ရွှေကို အလွန်တွယ်တာသဖြင့်၊ သေဆုံးပြီးနောက် ကြွက်အဖြစ် ပြန်လည် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ထိုကြွက်သည် မိသားစု၏ ဥစ္စာ လေးဆယ်ကောဋိ (ကောဋိ တစ်ခုသည် ဆယ်သန်းဖြစ်ပြီး အလွန်ကြီးမားသော ဥစ္စာ ဖြစ်သည်) ဝှက်ထားသည့် နေရာ၏ အောက်တွင် ဆက်လက် နေထိုင်ခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် ကြွက်သည် အနီးတွင် အလုပ်လုပ်နေသော ကျောက်ထွင်းသမားကို သတိပြုမိသည်။ ကုန်သည်မိန်းမ၏ ရှေးဟောင်း ဉာဏ်ကွက်ကြောင့် ကြွက်သည် ရွှေဒင်္ဂါးတစ်ခုကို ကျောက်ထွင်းသမားထံ ပေးလိုက်ပြီး၊ ပြန်လည်အနေဖြင့် ၎င်းအတွက် အသား ယူဆောင်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ကျောက်ထွင်းသမားက သဘောတူသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ ကြွက်သည် ၎င်း၏ ဝန်ဆောင်မှုအတွက် နေ့စဉ် ပေးချေခဲ့ပြီး၊ ကျောက်ထွင်းသမားသည် ကြွက်ကို အစာကျွေးနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရိုးရှင်းသော အပြန်အလှန် အကျိုးရှိသည့် စီမံချက် ဖြစ်ပြီး၊ ကြွက်၏ ခြေအောက်ရှိ ရွှေဥစ္စာအပေါ် တောင်းဆိုခွင့် မရှိသေးပေ။

မကြာမီတွင် ကြွက်သည် ၎င်း၏ ပုန်းအောင်းရာမှ ထွက်လာချိန်၌ ကြောင်တစ်ကောင်က ဖမ်းမိသွားသည်။ ကြွက်သည် ကြောက်လန့်၍ အသက်ချမ်းသာရန် တောင်းပန်ပြီး၊ လွှတ်ပေးပါက ကြောင်အား ၎င်း၏ အစာ အစိတ်အပိုင်းကို မျှဝေပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ကြောင်က သဘောတူသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ ကြွက်သည် ကျောက်ထွင်းသမား ယူဆောင်လာသော အသား၏ အစိတ်အပိုင်းကို ၎င်းကို ဖမ်းဆီးထားသူအား လျော်ကြေးအဖြစ် ဖယ်ထားရမည် ဖြစ်လာသည်။

ဤစာချုပ်သည် ထိုနေရာတွင် မပြီးဆုံးခဲ့ပေ။ ကြောင်သုံးကောင်သည် တစ်ကောင်ချင်းစီ တူညီသော နည်းဖြင့် ထပ်မံ ဖမ်းဆီးခဲ့ကြပြီး၊ အကြိမ်တိုင်း အသား ဝေစုကို ဆက်လက် မျှဝေမည်ဟူသော ကတိဖြင့် ကြွက်သည် ၎င်း၏ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ မကြာမီတွင် ကံမကောင်းသော ကြွက်သည် နေ့စဉ် ရရှိသော အစာကို ပါးစပ် ငါးခုကြား ခွဲဝေရသည်။ ၎င်း ကိုယ်တိုင်နှင့် တောင်းဆိုသော ကြောင်လေးကောင်တို့ ဖြစ်သည်။ ရရှိသော အသားအနည်းငယ်ကိုပင် ငါးပုံခွဲရသဖြင့်၊ ကြွက်သည် ဆာလောင်မှုကြောင့် ပိန်ချုံး အားနည်းလာခဲ့သည်။

နေ့စဉ် ဒင်္ဂါးကို ဆက်လက် ရရှိနေဆဲ ဖြစ်သော ဘုရားလောင်းသည် ကြွက်၏ ပိန်ချုံးပြီး စိုးရိမ်နေသော အသွင်ကို မမြင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ၎င်းက အကြောင်းမေးသောအခါ၊ ကြွက်က အမှန်တရားအားလုံးကို ဝန်ခံခဲ့သည်။ ကြောင်လေးကောင်က ၎င်းကို လျော်ကြေးဖြင့် ဖိနှိပ်ထားကြပြီး၊ ကျန်းမာရေးအတွက် ကိုယ်ပိုင်အစာ လုံလောက်စွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ကြောင်း ဖြစ်သည်။

ကြွက်အပေါ် သနားကြင်နာမှုဖြင့် ကျောက်ထွင်းသမားက ကြည်လင်သော ကျောက်ဖြင့် အခန်းငယ်တစ်ခု ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် ကျဉ်းမြောင်းသော အဝင်ဝ တစ်ခုသာ ရှိပြီး၊ ကြွက်တစ်ကောင်တည်းသာ ဝင်နိုင်ကာ ကြောင်မည်သူမျှ လိုက်ဝင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထိုကြွက်ကို ထိုအခန်းထဲတွင် လုံခြုံစွာ ထားပေးခဲ့သည်။ ကြောင်လေးကောင်က ပုံမှန်အတိုင်း ၎င်းတို့၏ ဝေစုကို မျှော်လင့်ကာ ရောက်လာသောအခါ၊ ပထမဆုံးအကြိမ် ကာကွယ်ခံရသော ကြွက်သည် ကြည်လင်သော ကျောက်နံရံများအတွင်းမှ ၎င်းတို့အား ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုခဲ့ပြီး နောက်ထပ် မကြောက်ရွံ့တော့ဘဲ ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

ကြွက်အပေါ် ဆုပ်ကိုင်မှု ဆုံးရှုံးသွားသောကြောင့် ဒေါသထွက်သော ကြောင်တစ်ကောင်ချင်းစီသည် ကျောက်အခန်းကို တိုက်ခိုက်ကာ အတင်းဝင်ရန် သို့မဟုတ် ကျောက်ကို ဖောက်ဝင်၍ ကြွက်ကို ထိခိုက်စေရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ မဖောက်ထွင်းနိုင်သဖြင့် ကြောင်တိုင်းသည် မာကျောသော ကြည်လင်ကျောက်မျက်နှာပြင်တွင် ဒေါသ မျက်စိမှိုင်းစွာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်သူ လေးကောင်သည် ကြွက်၏ လုပ်ရပ်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်၏ အကြမ်းဖက်မှုကြောင့် ဘေးသင့်ခဲ့ကြသည်။

ညှဉ်းဆဲသူများမှ နောက်ဆုံး လွတ်မြောက်သွားသော ကြွက်သည် ကျောက်ထွင်းသမား၏ ကျေးဇူးကို အမှတ်ရခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကို ယခင် နေထိုင်ရာ အောက်ရှိ လေးဆယ်ကောဋိ ဥစ္စာ မြှုပ်ထားသော နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဆင်းရဲမှုမှ လွတ်မြောက်လာသော ကျောက်ထွင်းသမားသည် နေ့စဉ်ဒင်္ဂါးကလွဲ၍ ဘာမျှ မတောင်းဆိုခဲ့ပါ။ ကြွက်၏ ကျေးဇူးတရားကြောင့် သူသည် ချမ်းသာလာခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ ကျန်ရှိသော အသက်တာတစ်လျှောက် ထိုဥစ္စာကို ပညာရှိစွာ အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဇာတ်ပြီးဆုံးသောအခါ ဘုရားရှင်က စုဝေးနေသော ဘိက္ခုများအား ပါဝင်သူများကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ကြွက်ကို ထောင့်ချိတ်ပြီး အခွန်တောင်းခံခဲ့သော ကြောင်လေးကောင်သည် ကာဏာ၏ ခင်ပွန်းထံ ပြန်ရန် နှောင့်နှေးစေခဲ့သော ဘိက္ခုလေးပါးပင် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ပိုင်ရွှေကို တွယ်တာသော ကုန်သည်မယား ဖြစ်ခဲ့သော ကြွက်သည် ကာဏာ၏ မိခင် ဖြစ်သည်။ ဉာဏ်ရှိပြီး သည်းခံသော၊ မတတ်နိုင်သူများကို ခိုလှုံစေခဲ့ကာ၊ ၎င်း၏ ရိုးသားမှုအတွက် ဆုချီးမြှင့်ခံရသော ကျောက်ထွင်းသမားမှာ ဘုရားလောင်း ကိုယ်တိုင် ဖြစ်သည်။

ဗဗ္ဗုဇာတ်ကို ဉာဏ်ကွက်ရှိသော ညှိနှိုင်းမှု ဇာတ်လမ်းအဖြစ်ထက် တွယ်တာမှုသည် ဘဝအဆက်ဆက် သတ္တဝါများကို မည်သို့ ချည်နှောင်သည်၊ နှင့် ရိုးသားသော ကရုဏာသည် ပြန်လည်အကျိုးပေးခြင်း ခံရသည်ဟူသော တရားအဖြစ် မှတ်မိကြသည်။ အကျိုးအမြတ် တောင်းဆိုမှု မရှိဘဲ ပေးလှူသော ကရုဏာသည် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်လည်အကျိုးပေးသည်။ ကြွက်သည် အကြိမ်လေးကြိမ် ဆက်တိုက် တောင်းဆိုမှုအောက်တွင် ခံစားရသော ဒုက္ခသည် အန္တရာယ်ကို လက်တွေ့ ကာကွယ်ရန်မကြိုးစားဘဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပေးဆပ်ခြင်းဖြင့် ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားသော အခါ လောဘနှင့် ကြောက်ရွံ့မှု မည်သို့ တိုးပွားသည်ကို ထင်ဟပ်သည်။ ကျောက်ထွင်းသမား၏ ကြည်လင်ကျောက်ခိုလှုံရာက၊ ဆင်ခြင်ဉာဏ်ရှိသော ရိုးရှင်းသည့် ခိုလှုံမှုတစ်ခုတည်းသည် အဆုံးမဲ့ အသေးစားလျှော့ပေးမှုများ မလုပ်နိုင်သော အန္တရာယ်များကို ဖြေရှင်းနိုင်ကြောင်း ပြသသည်။ ဇာတ်ဆောင်ဇာတ်လမ်းတွင် ရှေးက အကြမ်းဖက်သော ကြောင်များဖြစ်ခဲ့သော ဘိက္ခုလေးပါးသည် နောက်ဘဝများတွင်ပင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တပ်မက်မှုကြောင့် အိမ်ထောင်စုကို ဖျက်ဆီးနိုင်ဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ပြသထားသည်။ ဤအချက်သည် ဂျေတဝန် သံဃာတော်များအား ပုံစံဟောင်းများကို အသိအမှတ်မပြုဘဲ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း မရှိမချင်း ဆက်လက် တည်ရှိနေကြောင်း သတိပေးသည်။