ဗာဟိယဇာတ်

ဘုရားရှင်သည် ဝေသာလီအနီး မဟာတောအုပ်ရှိ ခေါင်မိုးပါသော ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ တရားကို ယုံကြည်ကျင့်သုံးလာသော လိစ္ဆဝီမျိုးနွယ်၏ မင်းသား တစ်ပါးက ဘိက္ခုများကို ၎င်း၏ အိမ်သို့ ဖိတ်ကြားပြီး ကြီးကျယ်စွာ ဧည့်ဝတ်ပြုခဲ့သည်။ (ဝေသာလီဒေသကို အုပ်ချုပ်သော လူမျိုးဖြစ်သည်။) ထို့နောက် ဘိက္ခုများသည် မင်းသားသည် မိမိ၏ ဇနီးအပေါ် ဤမျှ ကိုးကွယ်သည်ကို အံ့သြစွာ ဆွေးနွေးကြသည်။ ထိုမိန်းမသည် ထူးထူးခြားခြား ဝလွန်ပြီး ရိုးရိုးသာမာန် သို့မဟုတ် ဆင်းရဲစွာ ဝတ်ဆင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ မင်းသား၏ အဆင့်အတန်းအရ ပို၍ လူသိများသော မင်္ဂလာဖော်ရွေမှုကို ရွေးချယ်နိုင်ပါလျက် ဤသို့ ဖြစ်နေခြင်းကို ဘိက္ခုများက ၎င်းကို နားမလည်နိုင်ဘဲ အံ့သြကြသည်။ ဘုရားရှင်က ၎င်းတို့၏ သံသယကို ကြားတော်မူပြီး၊ ဤခင်ပွန်းနှင့် မယားသည် ဘဝအဆက်ဆက် ချည်နှောင်ခံခဲ့ကြကြောင်း မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုဆက်ဆံရေး မည်မျှ ရှေးကျသည်ကို ပြသရန် ပါဠိပိဋကတ်၏ ဇာတ်အမှတ် ၁၀၈ ဖြစ်သော ဗာဟိယဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။

ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်ကို ဗြဟ္မဒတ်မင်း အုပ်စိုးစဉ်၊ အခပေးငှားသော ရွာသား မိန်းမတစ်ဦးသည် တစ်နေ့ နန်းတော်ဝင်းကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ခန္ဓာကိုယ်၏ အရေးပေါ် လိုအပ်ချက် ရောက်လာသောအခါ၊ ၎င်းသည် အံ့ဖွယ်ရာ ကိုယ်ထိန်းမှုဖြင့် အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မိမိ၏ အဝတ်ကို သင့်တော်စွာ ဆွဲလွှမ်းပြီး လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းကာ၊ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထပ်မံ ထရပ်ခဲ့သည်။ ထူးခြားသည့် အရာတစ်ခုမျှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်ပြီး အလျင်မလိုဘဲ နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မင်းသည် နန်းတော်ပြတင်းမှ အပြင်ကို ကြည့်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုသေးငယ်သော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ မင်းက ၎င်းကို ပယ်ချမည့်အစား မြင်ခဲ့သည့် အခြေအနေမှ ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ ဤမျှ ဂုဏ်သိက္ခာ မရှိသော အခိုက်အတန့်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်သော မိန်းမသည် သန့်စင်မှုနှင့် ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်သော သူ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု မင်းက ယူဆခဲ့သည်။ ထိုအရည်အချင်းများသည် ဇနီးအဖြစ်နှင့် ၎င်း၏ မွေးဖွားမည့် သားသမီးများအတွက်ပါ အကျိုးရှိမည်ဟု မင်းက ဆင်ခြင်ခဲ့သည်။

မင်းသည် စုံစမ်းမေးမြန်းပြီး ထိုမိန်းမသည် အခြားယောက်ျား တစ်ဦးနှင့်မျှ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။ ထိုအချက်ကို ကျေနပ်ပြီးနောက် မင်းက ၎င်းကို ခေါ်ယူပြီး မိဖုရား ရာထူးသို့ တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ ဤကံကြမ္မာ ပြောင်းလဲမှုသည် အမွေဆက်ခံ ရာထူး၊ အလှတရား သို့မဟုတ် ချမ်းသာမှုအပေါ် မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ကြိမ်တည်းသော ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော တည်ငြိမ်မှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ခြင်းအပေါ်သာ အခြေခံခဲ့သည်။

အချိန်ကြာလာသောအခါ မင်းနှင့် ၎င်း၏ မိဖုရားသစ်တို့တွင် သား တစ်ပါး ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုသားသည် သိရှိသော ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးသော စကြဝတ္တိမင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုရလဒ်သည် မင်း၏ ကောက်ချက်ကို အပြည့်အဝ အတည်ပြုခဲ့သည်။ ဂုဏ်သိက္ခာ မရှိသော အခိုက်အတန့်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကိုင်တွယ်ပုံမှ မင်းက ခန့်မှန်းခဲ့သော အရည်အချင်းများသည် မိခင်မှတစ်ဆင့် ကလေးထံ အမှန်တကယ် ဆင်းသက်ခဲ့သည်။ ထိုကလေး၏ ကိုယ်ပိုင် နိုင်ငံအုပ်ချုပ်မှုသည် ထူးခြားသည်ဟု အမှတ်ရခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဤထူးခြားသော ကံကြမ္မာ ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ကြည့်ရှုနေစဉ်၊ ထိုဘဝတွင် မင်း၏ ဘေးတွင် ပညာရှိ ဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ဘုရားလောင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာအပေါ် မိမိ၏ အတွေးကို ထောက်ပြခဲ့သည်။ အသေးငယ်ဆုံးနှင့် အမြင်နည်းဆုံး အခိုက်အတန့်များတွင်ပင် သစ္စာရှိစွာ ကျင့်သုံးသော သင့်တော်သည့် အပြုအမူသည် ၎င်း၏ တိတ်ဆိတ်သော စည်းကမ်းနှင့် အညီ အကျိုးဆက် ရရှိစေသည်။ သဘာဝအားဖြင့် ခေါင်းမာသော သူများပင် ခုခံမည့်အစား လေ့ကျင့်မှုကို ဖက်တွယ်ခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိမည်ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် မြင်ရသော မျက်စိများ၏ ရှေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်သော ကိုယ်ထိန်းမှု အခိုက်အတန့်တစ်ခုတည်းသည် ဘဝတစ်ခုလုံး၏ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

ဘုရားရှင်သည် လိစ္ဆဝီမင်းသား၏ ကိုးကွယ်မှုကို ဆက်လက် စဉ်းစားနေသော ဘိက္ခုများအတွက် ဇာတ်ထဲရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ယနေ့ ခင်ပွန်းနှင့် မယားသည် ထိုအတိတ်ဘဝမှ ခင်ပွန်းနှင့် မယားအတိုင်း ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဤဘဝ ဆက်ဆံရေးသည် ရှုမြင်တတ်သော မင်းနှင့် ၎င်းရွေးချယ်ခဲ့သော တည်ငြိမ်သည့် မိန်းမကြား ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ချည်နှောင်မှုမှတစ်ဆင့် ဘဝအဆက်ဆက် ပြန်လည် ပေါင်းစည်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ဇာတ်လမ်းမှ သင်ခန်းစာကို ဆင်ခြင်ခဲ့သော ပညာရှိ ဝန်ကြီးမှာ ဘုရားလောင်း ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

ဇာတ်တော်၏ နက်နဲသော အချက်မှာ မင်းက နည်းနည်းလေးမျှပင် မရှိသော အချက်အလက်မှ ဆင်ခြင်ချက် ကွင်းဆက်ဖြင့် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေ၌ အရေးမပါလှသော အခိုက်အတန့်တစ်ခုကို တည်ငြိမ်သော ကရုဏာဖြင့် ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။ မင်းသည် အလှတရား၊ ချမ်းသာမှု သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်အဆင့်အတန်းအပေါ် အခြေခံ၍ မိဖုရားကို ရွေးချယ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် တိုက်ဆိုင်စွာ မြင်တွေ့ရသော စရိုက်ဂုဏ်သတ္တိ သက်သေအပေါ်တွင်သာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဘယ်သူမျှ သူ့အတွက် စီစဉ်ခြင်း မရှိသော၊ ကြာရှည်စွာ အတုအယောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်သော အခိုက်အတန့်တွင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဇာတ်တော်က ကိုယ်တိုင် မသိမြင်ဘဲ လူတစ်ဦး၏ အမှန်အတိုင်း ပေါ်ထွက်လာသော စရိုက်သည် ဘယ်တော့မျှ ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြသထားသော အရာထက် ထိုသူ၏ အမှန်တကယ် ဘယ်သူ ဖြစ်ကြောင်းကို ပိုမို ပြောပြသည်ဟု အကြံပြုသည်။