ဗက ဇာတက

ဇာတ်အမှတ် ၃၈ ကို ဇာတ်ဋ္ဌကထာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့်အတိုင်း ဘုရားရှင်က ဇေတဝန်ကျောင်း၌ ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ဤဇာတ်သည် သင်္ကန်းလုပ်ရာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သော ဘိက္ခုတစ်ပါးအကြောင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဘိက္ခုသည် ဖြတ်ခြင်း၊ ချိတ်ခြင်း၊ စီစဉ်ခြင်းနှင့် ချုပ်ခြင်းတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သည်။ ထိုကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် လူတို့က သူ့ကို သင်္ကန်းချုပ်သမား ဟု ခေါ်ကြသည်။

သူတွင် လှည့်စားနည်း တစ်ခု ရှိသည်။ သူသည် အဟောင်း အပိုင်းအစများကို ယူ၍ နူးညံ့ပြီး လှပသော သင်္ကန်းတစ်ထည် ပြုလုပ်တတ်သည်။ ဆေးဆိုးပြီးနောက် ဆန်စာရည် ဖြင့် ဆေးကြောပြီး ခရုခွံဖြင့် ပွတ်တိုက်၍ အသစ်ကဲ့သို့ ပေါ်လွင်အောင် ပြုလုပ်သည်။ ထို့နောက် ထိုသင်္ကန်းကို ဖယ်ထားလေ့ရှိသည်။

သင်္ကန်းလုပ်နည်း မသိသော အခြားဘိက္ခုများက လတ်ဆတ်သော အထည်ကို ယူလာ၍ သင်္ကန်းတစ်ထည် ချုပ်ပေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။ သူက သင်္ကန်းတစ်ထည် ပြုလုပ်ရန် အချိန်ကြာတတ်ကြောင်း ပြောသော်လည်း၊ ယခု ပြီးဆုံးထားသော တစ်ထည် ရှိကြောင်း ဆိုသည်။ သူတို့ အထည်ကို သူ့ထံ ထားခဲ့ပါက၊ သူ၏ သင်္ကန်းကို အစားထိုး ယူနိုင်ကြောင်း ပြောသည်။ ကောင်းမွန်သော အရောင်ကိုသာ မြင်သဖြင့် ခိုင်ခံ့သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အသစ်အထည်ကို လွှဲအပ်ခဲ့ကြသည်။

နောက်ပိုင်း ထိုသင်္ကန်းကို ရေနွေးဖြင့် ဆေးကြောသောအခါ၊ ၎င်း၏ အမှန်အခြေအနေ ပေါ်လာသည်။ ဟောင်းနွမ်းသော အပိုင်းများ ဤနေရာ၊ ထိုနေရာတွင် ပေါ်လာကြသည်။ ပိုင်ရှင်များမှာ ဤကုန်ဈေးနှုန်းကို နောင်တရကြသည်။ ဤနည်းဖြင့် သင်္ကန်းချုပ်သမားသည် သူ့ထံလာသူ အားလုံးကို လှည့်စားသည်ဟု ဇေတဝန်တွင် နာမည်ကြီးလာခဲ့သည်။

ရွာငယ်တစ်ရွာတွင် တူညီသော နည်းဖြင့် လူတို့ကို လှည့်စားသည့် သင်္ကန်းလုပ်သူ အခြားတစ်ဦး နေထိုင်သည်။ သူ၏ ဘိက္ခုမိတ်ဆွေများက ဇေတဝန်တွင် သူနှင့် အတူတူ လူတို့ကို လှည့်စားသော သင်္ကန်းလုပ်သူ တစ်ဦး ရှိကြောင်း ပြောပြကြသည်။ ထိုရွာသားက ဤမြို့သားကို လှည့်စားရန် တွေးထားသည်။

သူသည် အဟောင်းအပိုင်းအစများဖြင့် သင်္ကန်းလှလှ တစ်ထည် ပြုလုပ်ပြီး လှပသော လိမ္မော်ရောင်ဖြင့် ဆေးဆိုးလိုက်သည်။ ထိုသင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ကာ ဇေတဝန်သို့ သွားခဲ့သည်။ သင်္ကန်းချုပ်သမားက ထိုသင်္ကန်းကို မြင်သည်နှင့် ချင်လာသည်။

သင်္ကန်းချုပ်သမားက ဧည့်သည်ကို သင်္ကန်းကို သူ ချုပ်ခဲ့သလား ဟု မေးပြီး၊ ဧည့်သည်က ချုပ်ခဲ့သည်ဟု ဖြေသည်။ သင်္ကန်းချုပ်သမားက ထိုသင်္ကန်းကို ပေးရန် တောင်းဆိုကာ၊ အစားထိုး တစ်ထည် ပေးမည်ဟု ကတိပြုသည်။ ရွာသားက ရွာမှ ဘိက္ခုများသည် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ ရရှိရန် ခက်ခဲကြောင်း ဆိုသည်။ သင်္ကန်းကို ပေးလိုက်ပါက၊ ကိုယ်တိုင် ဘာကို ဝတ်ရမည်နည်း ဟု မေးသည်။

သင်္ကန်းချုပ်သမားက သူ့ဆောင်ရာမှ အသစ်စက်စက် အထည်ကို ပေးသည်။ ဧည့်သည်က မိမိ၏ ကိုယ်တိုင်လက်ရာကို ပြသခဲ့သော်လည်း၊ အခြားသူက ခိုင်ခိုင်မာမာ တောင်းဆိုပါက ထိုအဆိုကို လက်ခံမည်ဟု ဆိုသည်။ သူသည် အဟောင်းသင်္ကန်းကို အသစ်အထည်နှင့် လဲလှယ်ပြီး ခရီးဆက်သွားသည်။

သင်္ကန်းချုပ်သမားသည် ထိုသင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်သည်။ အချိန်အနည်းငယ်အကြာတွင် ရေနွေးဖြင့် ဆေးကြောနေစဉ်၊ ၎င်းသည် အဟောင်းအပိုင်းအစများဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြောင်း တွေ့ရှိပြီး ရှက်ရွံ့မိသည်။ ဇေတဝန်မှ သင်္ကန်းချုပ်သမားကို ရွာမှ သင်္ကန်းလုပ်သူက လှည့်စားခံရကြောင်း သတင်းသည် ဘိက္ခုသံဃာတစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

တစ်နေ့တွင် ဘိက္ခုများသည် ကျောင်း၏ စည်းဝေးခန်းဖြစ်သော ဓမ္မသာလာတွင် ထိုအကြောင်းကို ဆွေးနွေးထိုင်နေကြသည်။ ဘုရားရှင် ဝင်လာပြီး ဘာအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို မေးသောအခါ၊ သူတို့က ပြောပြကြသည်။ ဇေတဝန်သင်္ကန်းလုပ်သူသည် လူတို့ကို လှည့်စားခဲ့ခြင်း ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ကြောင်းနှင့်၊ အခြားသူ၏ လှည့်စားမှုကို ခံခဲ့ရခြင်းလည်း ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ကြောင်း ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အတိတ်ဘဝ ဇာတ်တစ်ပုဒ်ကို ဟောကြားတော်မူသည်။

ဘုရားလောင်းသည် တစ်ချိန်က တောအုပ်ထဲရှိ ကြာကန်အနီးတွင် ရှိသော သစ်ပင်တစ်ပင်၏ ရုက္ခဒေဝတာအဖြစ် ဖြစ်ဖူးခဲ့သည်။ ထိုဒေသတွင် နွေရာသီတိုင်း အချို့သော ကန်ငယ်ရှိ ရေသည် အလွန်နည်းပါးသွားသည်။ ထိုကန်တွင် ငါးများစွာ နေထိုင်ကြသည်။

ကြိုင်ငှက်တစ်ကောင်က ၎င်းတို့ကို မြင်ပြီး “ဤငါးတွေကို ချော့မော့ပြီး စားနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှာရမယ်” ဟု တွေးသည်။ သူသည် ရေအနားတွင် ထိုင်ကာ အတွေးနက်စွာ စဉ်းစားနေသည်။ ငါးများက သူ့ကို သတိပြုမိပြီး ဘာကို စဉ်းစားနေသည်ကို မေးကြသည်။

ကြိုင်က ငါးတို့ကို စဉ်းစားနေသည်ဟု ပြန်ဖြေသည်။ ရေနည်းနေပြီး စားစရာ ရှားပါးကာ အပူလွန်ကဲနေကြောင်း ဆိုသည်။ ၎င်းတို့က ဘာလုပ်ရမည်နည်း ဟု မေးကြသောအခါ၊ သူက ပန်းပွင့်ငါးမျိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ကြီးမားလှပသော ကန်တစ်ခုသို့ ၎င်းတို့ကို ငှက်ပါးစပ်ဖြင့် တစ်ကောင်ချင်းစီ သယ်ဆောင်ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းသည်။

ငါးတို့က ကမ္ဘာဦးကတည်းက ကြိုင်တစ်ကောင်မျှ ငါးကို စိတ်ဝင်စားခဲ့ဖူးခြင်း မရှိကြောင်း ပြောကြသည်။ သူက ၎င်းတို့ကို တစ်ကောင်ချင်းစီ စားလိုသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ကြိုင်က ၎င်းတို့ယုံကြည်နေသရွေ့ မစားရကြောင်း ပြန်ဖြေသည်။ ထိုကန်ရှိမရှိ သံသယရှိပါက ၎င်းတို့အနက် တစ်ကောင်ကို သူနှင့်အတူ ပို့ပြီး ကြည့်စေနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။

ငါးများက ရေနှင့် ကုန်းပေါ်တွင် ကြိုင်နှင့် တန်းတူ ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ယူဆသော မျက်စိတစ်လုံး ကန်းနေသည့် ငါးကြီးတစ်ကောင်ကို ရွေးချယ်ကြသည်။ ကြိုင်က ထိုငါးကို ကန်သို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး ကန်တစ်ခုလုံးကို ပြသကာ ပြန်သယ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ငါးက ၎င်း၏ ကောင်းမွန်မှုများကို ပြောဆိုသည်။ သွားလိုသော စိတ်ဖြင့် ၎င်းတို့က ကြိုင်အား ဖြတ်ပို့ပေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။

ကြိုင်က ကြီးမားသော မျက်စိကန်းငါးကို ဦးစွာ သယ်သွားသည်။ ကန်ဆီသို့ သွားဟန် ဆောင်သော်လည်း ကမ်းနားရှိ ဝရဏ သစ်ပင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သည်။ (ဝရဏသည် မြစ်ကမ်းများတွင် တွေ့ရသော ပန်းပွင့်သော သစ်ပင် ဖြစ်သည်။) သူသည် ငါးကို သစ်ပင်၏ ခွကြားသို့ ပစ်ချပြီး သတ်ကာ အရိုးများကို သစ်ပင်ခြေရင်းတွင် ကျစေသည်။ သူပြန်လာပြီး ထိုငါးကို ပစ်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောကာ နောက်တစ်ကောင် ယူဆောင်ပေးရန် တောင်းဆိုသည်။ ဤနည်းဖြင့် သူသည် ငါးအားလုံးကို တစ်ကောင်ချင်းစီ စားသုံးခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ငါးတစ်ကောင်မျှ မကျန်တော့သော်လည်း ကန်ထဲတွင် ကဏန်းတစ်ကောင် ကျန်နေသေးသည်။ ကြိုင်က ထိုကဏန်းကိုလည်း စားလိုသည်။ သူက ငါးအားလုံးကို ကန်ကြီးကောင်းတစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း ကဏန်းအား ပြောပြကာ သူ့ကိုလည်း ခေါ်ဆောင်ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းသည်။

ကဏန်းက မည်သို့ သယ်ဆောင်မည်နည်း ဟု မေးသည်။ ကြိုင်က ငှက်ပါးစပ်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်မည်ဟု ဖြေသည်။ ကဏန်းက ကြိုင်က ချော်ကျသွားနိုင်ကြောင်း ပြန်ဖြေသည်။ ကြိုင်သည် ငါးများကို ကန်ထဲ တကယ် ထည့်ခဲ့ခြင်း မရှိကြောင်း ကဏန်းက ကိုယ်တိုင် စဉ်းစားသည်။ ကြိုင်က တကယ် ထည့်ပေးပါက ကောင်းသည်။ မဟုတ်ပါက ကြိုင်၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်မည် ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။

ကဏန်းက ကြိုင်သည် ၎င်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကိုင်ဆုပ်နိုင်ခြင်း မရှိကြောင်း ပြောသည်။ ကဏန်းများသည် အလွန်တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆုပ်တတ်ကြောင်း ဆိုသည်။ သူက ကြိုင်၏ လည်ပင်းကို ၎င်း၏ ညှပ်ခြင်းဖြင့် ကြိုင်၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပါက၊ သူလိုက်ပါမည်ဟု ဆိုသည်။ ဘာမျှ သံသယမရှိသော ကြိုင်က သဘောတူသည်။ ကဏန်းက ကြိုင်၏ လည်ပင်းကို သံဖြတ်ဆွဲကဲ့သို့ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ပြီး၊ ထွက်ခွာနိုင်ပြီဟု ပြောသည်။

ကြိုင်က ဦးစွာ ကန်ကို ပြပြီးနောက် သစ်ပင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ကဏန်းက ကန်သည် တခြားဘက်တွင် ရှိကြောင်း ပြောသည်။ ကြိုင်က ၎င်းသည် ဦးလေး မဟုတ်ဖြစ်ပြီး ကဏန်းသည် တူတော်မဟုတ်ကြောင်း ပြန်ဖြေကာ၊ သစ်ပင်ခြေရင်းရှိ အရိုးပုံကို ကြည့်ရန် ပြောသည်။ ကဏန်းက ငါးများ စားခံရခြင်းသည် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်၏ မိုက်မဲမှုကြောင့်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကြိုင်အား အခွင့်အရေး မပေးတော့ကြောင်း ဆိုသည်။ ၎င်းက ကြိုင်ကို သတ်ပစ်မည်ဟု ဆိုသည်။

ကဏန်းသည် ကြိုင်၏ လည်ချောင်းပေါ်တွင် ကိုင်ဆုပ်ချက်ကို တင်းကျပ်စေသည်။ ကြိုင်သည် ပါးစပ်ဟ၍ မျက်ရည်ကျကာ သူ၏ အသက်အတွက် တုန်လှုပ်သည်။ ထိုသူက စားမည်မဟုတ်ကြောင်း ကတိပြုပြီး ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်သည်။

ကဏန်းက ကန်သို့ ဆင်းသွားပြီး ထည့်ပေးရန် ပြောသည်။ ကြိုင်က ထိုသို့ပြုပြီး ကဏန်းကို ရေစပ်ရှိ ဗွက်ပေါ်သို့ ချထားသည်။ ရေထဲမဝင်မီ ကဏန်းက ကြိုင်၏ ဦးခေါင်းကို ဓား ဖြင့် ကြာပင်ကို ဖြတ်သကဲ့သို့ သပ်ရပ်စွာ ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

သစ်ပင်တွင် နေထိုင်သော ရုက္ခဒေဝတာက ဤအံ့ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် တောတစ်ခုလုံး ဝမ်းမြောက်သံများဖြင့် ဆူညံစေပြီး ဂါထာတစ်ပုဒ် ရွတ်ဆိုသည်။ ၎င်းတွင် လိမ်လည်မှုသည် လိမ်လည်သူအား အကျိုးမပြုကြောင်း ဆိုပြီး၊ လိမ်လည်သော ကြိုင်သည် ကဏန်းထံမှ ဘာရရှိခဲ့သနည်း ဟု နားထောင်သူကို သတိပြုရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။

ဘုရားရှင်က ဇေတဝန်သင်္ကန်းလုပ်သူသည် ရွာမှ သင်္ကန်းလုပ်သူကြောင့် လှည့်စားခံရခြင်း ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ကြောင်း ဘိက္ခုများအား မိန့်တော်မူသည်။ အတိတ်ကာလတွင်လည်း တူညီသော နည်းဖြင့် လှည့်စားခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ထိုဘဝ၏ အဖြစ်ကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ ထိုအချိန်က ဇေတဝန်သင်္ကန်းလုပ်သူသည် ကြိုင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ရွာမှ သင်္ကန်းလုပ်သူသည် ကဏန်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်ကိုယ်တိုင်ကား ထိုသစ်ပင်နတ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဇာတ်အမှတ် ၃၈ သည် ခြောက်သွေ့သော ဟာသဉာဏ်ရှိသော ဇာတ်တစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။ ကြိုင်၏ အစီအစဉ်သည် လူအားလုံး ယုံကြည်နေသရွေ့ အလုပ်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ စကားကို မယုံသူ တစ်ဦးအပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားသည်။ ကဏန်းသည် စကားများခြင်း သို့မဟုတ် ဆုံးမခြင်း မပြုဘဲ၊ ကြိုင်က ၎င်းကို ထိခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိအောင် စီစဉ်ပြီး၊ ကြိုင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို စောင့်ကြည့်ခြင်းသာ ပြုသည်။

ဘုရားရှင်သည် လှည့်စားမှုသည် လှည့်စားမှုကို ဖိတ်ခေါ်သည်ဟု ဘိက္ခုများအား ဤဇာတ်ဖြင့် သင်ကြားတော်မူခဲ့သည်။ လှည့်စားမှုပေါ်တွင် ကုန်သွယ်မှုကို တည်ဆောက်သူသည် တစ်နေ့ ပို၍ ကောင်းမွန်သော လှည့်စားသူနှင့် တွေ့နိုင်သည်။ ဤဇာတ်သည် လိမ္မာမှုကို ၎င်းကိုယ်တိုင် အတွက် သင်ကြားခြင်း မဟုတ်ပေ။ လိမ်လည်သူများသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်ကြောင်းနှင့်၊ ယုံကြည်ခြင်းကို ပေးမည်မတိုင်မီ သေချာစွာ စမ်းသပ်သော ဂရုတစိုက် ယုံကြည်ခြင်းသည် ပညာ၏ ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။