ဘေရိဝါဒဇာတ်

ပါလီ ပိဋကတ်ရှိ ဇာတ်တော် အမှတ် ၅၉ သည် ဗာရာဏသီပြည်တွင် စည်တီးသမားအမျိုးအနွယ်၌ ဖြစ်တော်မူသော ဘုရားလောင်း၏ ဇာတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ဘုရားလောင်းသည် စည်းချက်အမျိုးမျိုးကို ကျွမ်းကျင်စွာ တီးခတ်နိုင်သဖြင့် တိုင်းပြည်တစ်ဝှမ်းလုံး ကျော်ကြားခဲ့သည်။ မြို့တော်တွင် ကြီးကျယ်သော အများပြည်သူ ပွဲတော်ကျင်းပကြောင်း သတင်းရသောအခါ သားနှင့်အတူ ထိုမြို့သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ နှစ်ဦးသည် မင်းမျိုးမင်းနွယ်များနှင့် သာမန်ပြည်သူတို့ရှေ့၌ ကျော်ကြားစွာ တီးခတ်ခဲ့ပြီး၊ နောက်တွင် ရွှေဒင်္ဂါးများနှင့် ကောင်းမွန်သော အဝတ်အထည်များ ပြည့်နေသော အိတ်ကြီးကို ယူ၍ မိမိတို့ဇာတိရွာသို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

သူတို့ အိမ်ပြန်သည့်လမ်းသည် ဓားပြများက ခရီးသွားတစ်ဦးချင်းစီကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်လေ့ရှိသော ကျယ်ပြန့်ပြီး အရိပ်ထူသည့် တောအုပ်ကြီးကို ဖြတ်သန်းရလေ၏။ ဖခင်နှင့်သားတို့ သစ်ပင်ပြိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ဘုရားလောင်းသည် ကြေးဝါဘောင်ပါသော အလေးချိန်ကြီးသည့် စည်ကို သားအား လွှဲပေးပြီး ရှေ့ရှိ ခရီးအတွက် ဂရုတစိုက် ညွှန်ကြားချက်များ ပေးခဲ့သည်။

ဖခင်က သားအား ညင်သာစွာ အချိန်ခြား၍ စည်ကို တီးရမည်ဟု မှာကြားခဲ့သည်။ တစ်ချက်တီးပြီး ခဏရပ်၊ ထို့နောက် ထပ်တီးလော့။ တစ်ချက်ချင်းစီကို နက်နဲ၍ ဂုဏ်ထူးစွာ တီးလော့။ ဘုရင်၏ ကြေညာသူများသည် အန္တရာယ်ရှိသော တိုင်းပြည်တစ်ခုကို မင်းကြီးတစ်ပါး ဖြတ်သန်းစဉ် စည်တီးသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ သစ်ပင်တို့၏ နက်ရှိုင်းရာမှ ထိုသို့ တိုင်းတာထားပြီး အလျင်မလိုသော စည်သံကို ကြားရလျှင် နားထောင်နေသော မည်သည့်ဓားပြမဆို လက်နက်ကိုင် စောင့်ရှောက်သူများနှင့်အတူ ဝန်ကြီးတစ်ဦး နီးနားတွင် လိုက်ပါနေသည်ဟု ထင်မှတ်ပြီး၊ အနိုင်ရမည်ဟု မသေချာသော တိုက်ပွဲကို စွန့်စားမည့်အစား ဝှက်နေလိမ့်မည်။

သားငယ်သည် ပွဲတော်လူအုပ်၏ ဝမ်းသာအားရ လက်ခုပ်သံများ ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်၏ ကျွမ်းကျင်မှုသည် ဖြေးညှင်းပြီး အိပ်ချင်စရာ စည်သံအနည်းငယ်ထက် ပိုမိုထိုက်တန်ကြောင်း ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဖခင်၏ သတိထားမှုကို ဟောင်းနွမ်းသော စိုးရိမ်တတ်သည့် ဆိုးဆိုးရွားရွား အတွေးဟုသာ မှတ်ယူလိုက်သည်။ ညွှန်ကြားချက်ကို လိုက်နာမည့်အစား၊ ရက်သတ္တမအနည်းငယ်အတွင်းက ချီးမွမ်းခံခဲ့ရသော အရှိန်အဟုန်နှင့် ကျွမ်းကျင်မှုကိုသာ ပြသရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သားက စည်ကို ရပ်ဆိုင်းခြင်းမရှိ၊ စည်းချက်စနစ်လုံးဝမရှိသော ရိုင်းစိုင်းသည့် အသံတိုက်စီးဖြင့် တီးခတ်စတင်လိုက်သည်။ ချုံပုတ်များအတွင်း၌ ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် စည်သံကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားရသဖြင့် လူများကို ရပ်ထားစေခဲ့သည်၊ ဘာလာနေသည်ကို မသေချာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအပြင်းထန်သော တီးခတ်မှုသည် ရထားဘီးသံ သို့မဟုတ် စစ်သားများ ချီတက်သံ မပါဘဲ ဆက်လက်ဆူညံနေသောအခါ၊ သူသည် အမြန်ပင် အမှန်တရားကို နားလည်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် မင်းအခမ်းအနားကြီး တစ်ခုမျှ မရှိ၊ မိမိကိုယ်ကိုသာ ပြသနေသော စိတ်လှုပ်ရှားသည့် လူငယ်စည်သမားတစ်ဦးသာ ရှိသည်။

ဓားပြတို့ ချက်ချင်းပင် ချုံပုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖခင်နှင့်သား နှစ်ဦးစလုံးကို လှံတုတ်များဖြင့် ရိုက်နှက်ကာ ပွဲတော်တွင် ရရှိခဲ့သော ဒင်္ဂါးနှင့် အဝတ်အထည်ကောင်းအားလုံးကို ယူဆောင်သွားကြပြီးနောက် တောအုပ်ထဲသို့ ပြန်ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ လမ်းပေါ်တွင် ဒဏ်ရာရ၍ လက်လွတ်တင်ဖြစ်စွာ ကျန်ခဲ့သော ဘုရားလောင်းသည် တည်ငြိမ်ပြီး အတိုင်းအတာရှိသော စည်းချက်သည်သာ ဥစ္စာနှင့် လုံခြုံမှုကို ယူဆောင်လာကြောင်း၊ အတိုင်းအတာမဲ့ ပိုလွန်မှုသည် ထိုမျှ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ရသော ပျက်စီးမှုကိုသာ ဖိတ်ခေါ်တတ်ကြောင်း ဆင်ခြင်တော်မူခဲ့သည်။

သား၏ အမှားမှာ ကျွမ်းကျင်မှု ချို့တဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ အမြန်နှုန်းနှင့် ပြသမှုတွင် သူသည် ကိုယ့်ဖခင်ထက်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ တီးနိုင်သည်။ ထိုအမှားမှာ ဖခင်တောင်းဆိုသော အတိုင်းအတာရှိသည့် စည်းချက်သည် တကယ်တော့ ဂီတအကြောင်းမဟုတ်ကြောင်း နားမလည်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုစည်းချက်သည် သစ်ပင်များအတွင်း ပုန်းနေသူများ၏ နားထဲတွင် ဖန်တီးလိုသော သေချာပြတ်သားသည့် အထင်ကြီးမှုကို ရည်ရွယ်သည်။ ထိုသူများသည် အနုပညာကို မဟုတ်ဘဲ လက်နက်ကိုင်အင်အားရှိမှု၏ အရိပ်အယောင်ကိုသာ နားထောင်နေကြသည်။ ပရိသတ်ကို အထင်ကြီးစေရန် တီးသော စည်နှင့် ဓားပြကို လှည့်စားရန် တီးသော စည်သည် ကျွမ်းကျင်မှု နှစ်မျိုးလုံး၏ သဘောသဘာဝ လုံးဝကွဲပြားကြသည်။ သားသည် ကိုယ့်ကျွမ်းကျင်မှု ရှိသော်လည်း ပထမအမျိုးအစားကိုသာ သင်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဘုရားလောင်းသည် ထိုတောလမ်းတွင် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်မှာ အစစ်အမှန်နှင့် အရေးကြီးပါသည်။ ပွဲတော်တစ်ခုလုံးမှ ရရှိသော ဝင်ငွေသည် နေ့တစ်နေ့အတွင်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း ဇာတ်ကြောင်းက ထိုဆုံးရှုံးမှုကို၊ ၎င်းနောက်တွင် ချန်ထားခဲ့သော ရှင်းလင်းသည့် ပညာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဒုတိယအရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ တစ်သက်တာလုံး ကြိုးစားပြီး အတိုင်းအတာ၏ တန်ဖိုးကို သင်ယူခဲ့သော ဖခင်သည် ကိုယ့်သားအား ထိုသင်ခန်းစာကို ဒုက္ခခံ၍ သင်ယူနေသည်ကို မြင်ရသည်။ ထိုဒုက္ခ၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာ နှစ်ဦးစလုံး ယူဆောင်ခဲ့သော ဒင်္ဂါးတစ်ပြားချင်းစီပင် ဖြစ်သည်။ ဖခင်သည် ဥစ္စာမဲ့ဖြင့် အိမ်ပြန်ခရီး ကျန်ရှိသည်ကို ဆက်လက်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းကို ရရှိစေခဲ့သော ပညာကိုမူ တစ်ဖန် ထပ်မံ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။