ဘီမသေနဇာတ်

ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ မိသားစု၏ ဂုဏ်အသရေကို အမြဲကြွားဝါနေသော အောက်တန်းမှ မွေးဖွားလာသည့် ရဟန်းတစ်ပါးနှင့် ပတ်သက်၍ ဤဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုဂုဏ်ယူဝါကြွားမှုကို နောက်ဆုံး သံဃာတော်အပေါင်း ရှေ့တွင် ဖော်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။ ပါဠိတိပိဋက၏ ဇာတ်အမှတ် ၈၀ သည် ထိုသို့ ငှားရမ်းထားသော ဂုဏ်ကျက်သရေ ဖော်ထုတ်ခံရခြင်း ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ကြောင်း ပြသော ရှေးဟောင်းဇာတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

ဗြဟ္မဒတ်မင်း ဗာရာဏသီပြည်ကို အုပ်စိုးစဉ်ကာလ၊ ဘုရားလောင်းသည် ရိုသေလေးစားခံရသော မိသားစုတွင် ဖွားမြင်ခဲ့ပြီး တက္ကသိုလ်ပြည်ရှိ ကျော်ကြားသော ဆရာများထံ သင်ကြားခဲ့ကာ ထိုခေတ်၏ အမှန်ကန်ဆုံး လေးသမား ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်ပုကွ၍ ပုံပန်းမလှသဖြင့် လူအပေါင်းတို့က စူဠဓနုဂ္ဂဟ၊ လေးသမားငယ် ဟု ခေါ်ကြသည်။ ပုံသဏ္ဍာန်အပေါ်သာ အကဲဖြတ်သော မင်းကြီးသည် သူ၏ အတတ်ပညာကို အမှန်တကယ် ထောက်ထားမည် မဟုတ်ဟု သူ နားလည်ခဲ့သည်။

နန်းတော်သို့ ကိုယ်တိုင်သွား၍ ပုံသဏ္ဍာန်ကြောင့် ပယ်ခံရမည့်အစား စူဠဓနုဂ္ဂဟသည် ဈေးနယ်တွင် ဝန်ပိုးသယ်နေသော ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမားခိုင်မာသည့် ချည်ထုတ်သမား ဘီမသေနကို ရှာဖွေ၍ မိတ်ဖက်အဖြစ် အဆိုပြုခဲ့သည်။ ဘီမသေန၏ ကိုယ်ထည်က မင်းမျက်နှာသာ ရစေမည်ဖြစ်ပြီး၊ စူဠဓနုဂ္ဂဟက လူမမြင်သော နေရာမှ လေးမြားအလုပ်ကို အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်သည်။ မင်းက ချီးမြှင့်သော ဆုလာဘ်ကို နှစ်ဦးစလုံး မျှဝေရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။

ဘီမသေနသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ သဘောတူ၍ မင်းရှေ့တွင် ကောင်းကင်အောက် မည်သည့် လေးသမားမျှ သူနှင့် မယှဉ်နိုင်ဟု ကြွားဝါခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် သူ၏ ကိုယ်ထည်ကြီးမားမှုကြောင့် အံ့သြ၍ ရက်ရောသော လခဖြင့် တော်ဝင် ချန်ပီယံအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ သူနှင့်အတူ အမြဲလိုက်ပါသော တိတ်ဆိတ်သော ငယ်သားလေးသည် ဘီမသေန တာဝန်ယူရမည့် အရာတိုင်းကို တကယ် တာဝန်ရှိသူ ဖြစ်ကြောင်း မင်းကြီးက တစ်ခါမျှ မသိခဲ့ပေ။

ရာဇလမ်းမကြီးပေါ်တွင် လူစားကျားဆိုးကြီးက ခရီးသွားများကို ထိတ်လန့်စေသောအခါ၊ မင်းကြီးက သူ၏ ချန်ပီယံကို ထိုကျားကို ကိုင်တွယ်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ချဉ်းကပ်လာသော သားရဲကို မြင်ရသောအခါ ဘီမသေနသည် တုန်လှုပ်၍ အနီးဆုံး သစ်ပင်ပေါ်သို့ ပြေးတက်ခဲ့ပြီး၊ စူဠဓနုဂ္ဂဟကမူ တည်ငြိမ်စွာ မြားတစ်စင်းဖြင့် ထိုသားရဲကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်း ဘီမသေနက သူကိုယ်တိုင် သားရဲကို အပစ်အနေအထားသို့ ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်ဟု ပြန်ဆိုကာ ဂုဏ်ယူခဲ့သည်။ အန္တရာယ်ရှိသော ကျွဲရိုင်းတစ်ကောင်လည်း မကြာမီ အလားတူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး၊ ဖုံးကွယ်ထားသော လေးသမားက လဲကျစေခဲ့ကာ ဘီမသေနက ပြည်သူ့အသိအမှတ်ကို ထပ်မံယူခဲ့သည်။ မတွေ့ရှိသော လိမ်လည်မှုတိုင်း၏ နောက်တွင် သူ၏ ကျော်ကြားမှုနှင့် မာနတို့ တိုးပွားလာခဲ့သည်။

ဆန့်ကျင်သော အိမ်နီးချင်းမင်းက ကြီးမားလှသော စစ်တပ်ဖြင့် ကျူးကျော်လာသောအခါ၊ မင်းကြီးက ဘီမသေနကို တော်ဝင်စစ်ဆင်ကြီးပေါ်၌ ရှေ့တန်းကို ဦးဆောင်စေခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တက်စရာသစ်ပင် မရှိ၊ ရှောင်လွှဲစရာ ပြချက်လည်း မရှိတော့ပေ။ ရန်သူ၏ အင်အားအပြည့်ကို မြင်ရသောအခါ ဘီမသေန၏ ကြောက်ရွံ့မှုသည် အလွန်ပြင်းထန်လာ၍ မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်နိုင်အောင် ခဲတောင့်ငြိမ်သက်ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် သတ္တိလိုအပ်သော ထိုအချိန်၌ သူသည် အသုံးမဝင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

စူဠဓနုဂ္ဂဟသည် ဆင်ကိုယ်တိုင် ကိုင်ဆုပ်ကာ ရန်သူတပ်စွန်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ ဆန့်ကျင်သော မင်းကြီးကို လဲကျစေခဲ့ကာ ကျူးကျော်သော စစ်တပ်ကို တစ်ယောက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ထို့နောက် နန်းတော်သို့ ပြန်လာ၍ ဘီမသေနအား ဂုဏ်ပြုခဲ့သော အမှုတိုင်းကို အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ခဲ့သူ ဘယ်သူမှန်းကို နောက်ဆုံးတွင် မင်းကြီးအား ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ လိမ်လည်မှု၏ အကျယ်အဝန်းကို သိရှိသောအခါ မင်းကြီးသည် ဘီမသေနကို အရှက်ရစွာ ဘွဲ့တံဆိပ်မှ ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး၊ သူ့နေရာတွင် အမှန်တကယ် လေးသမားကို စစ်တပ်အကြီးအကဲ အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။

ဘီမသေန၏ အဆုံးသတ်ကို ပျက်စီးစေသည်မှာ လိမ်ညာမှု တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တည်ဆောက်လာသော သေးငယ်သည့် လိမ်ညာမှု အများအပြားစုပုံခြင်း ဖြစ်သည်။ လုံးဝ မရရှိသင့်သော ဂုဏ်သိက္ခာသည် နောက်ဆုံးတွင် အရွယ်အစား သို့မဟုတ် ကြွားဝါမှုဖြင့် အစားထိုးနိုင်သည်မဟုတ်သော အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်သည့် အခြေအနေတွင် ကာကွယ်ရန် လိုလာခဲ့သည်။ ဤဇာတ်ကို ဟောကြားစေခဲ့သော ရဟန်းသည်လည်း ဤအတိုင်း အသေးစားဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ တစ်စုံတစ်ဦးက မေးခွန်းထုတ်သည့်အထိ မည်သူမျှ သံသယမရှိခဲ့သော မိသားစုသမိုင်းကို ချဲ့ကားခဲ့သည်။ ငှားရမ်းထားသော ဂုဏ်ကျက်သရေသည် ထိန်းထားရမည့် အချိန်၌ပင် ပြိုကျသွားကြောင်း ထိုရဟန်းက တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဇာတ်ကြောင်းက အကျယ်တဝင့် မပြောသော်လည်း တစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်စွာ မြင်နိုင်သည့် အချက်မှာ၊ အများက ဆုလာဘ်အားလုံးကို အခြားသူတစ်ဦးက ယူသွားစဉ် အမှန်တကယ် လုပ်ငန်းအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သော စူဠဓနုဂ္ဂဟသည် တစ်ကြိမ်မျှ ခါးသီးသည်ဟု မပြခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘီမသေနနှင့် သူ၏ ကတိသဘောတူညီချက်ကို တောင်းဆိုရမည့် ဝမ်းနည်းစရာအဖြစ် တစ်ခါမျှ မသတ်မှတ်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို မမြင်နိုင်သော လောကက ကိုယ်ထည်အပေါ်ကိုသာ ကြည့်ခဲ့သဖြင့် ထိုဆက်ဆံရေးသည် လက်တွေ့ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လိမ်လည်မှု၏ နောက်ဆုံးထုတ်ဖော်မှုပင် အပြစ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ တိုက်ပွဲတစ်ခုတည်းဖြင့် ဖုံးကွယ်၍မရတော့သော အမှန်တရား၏ ရိုးရှင်းသော ပေါ်ထွက်လာမှုသာ ဖြစ်သည်။