ဟရိတမာတာဇာတ် - ဒဏ်ရာရသော ရေမြွေအား ဖားစိမ်း၏ အဖြေ

ပါဠိတော်၏ ဇာတ်တော်အမှတ် ၂၃၉ ကို ဘုရားရှင်က မင်းအဇာတသတ်အကြောင်း ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ အဇာတသတ်သည် မိမိ၏ဖခင်၏ နန်းတော်ကို ကိုယ်တိုင် သိမ်းယူပြီးနောက် နှစ်အတော်ကြာ ကောသလနိုင်ငံ မင်းဖြစ်သော မိမိ၏ဦးလေးနှင့် ရှည်လျားစွာ ပြိုင်ဆိုင်ခဲ့ရာတွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းကြား စိတ်ခံစားမှုများ အလွန်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အောင်ပွဲနှင့် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကြား ထိုသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲမှုသည် လောက၌ အသစ်အဆန်းမဟုတ်ကြောင်း ပြရန် ဘုရားရှင်သည် မြစ်ရေကြောင်းဆိုင်ရာ ရှေးဟောင်းဇာတ်ကြောင်းတစ်ခုကို သတိရတော်မူသည်။ ထိုဇာတ်ကြောင်းတွင် မြွေတစ်ကောင်သည် စိတ်ခံစားမှု ပြောင်းလဲခြင်းထက် များစွာ ပိုကြီးသော ကုန်ကျစရိတ်ဖြင့် တူညီသော သင်ခန်းစာကို သင်ယူခဲ့သည်။

တံငါသည်များ ငါးဖမ်းရန် ဝါးမြှုံးများကို ပုံမှန် ထောင်လေ့ရှိသည့် မြစ်တစ်လျှောက်တွင် ရေမြွေတစ်ကောင်သည် ထောင်ချောက်တစ်ခုအတွင်း ငါးများ စုဝေးနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ၎င်းသည် ပြွန်ပုံ ဝင်ပေါက်မှတစ်ဆင့် ငါးများနောက်သို့ လိုက်ဝင်ကာ မြှုံး၏ တင်းကျပ်သော ဝါးရစ်ချက်မှ လွတ်မြောက်ရန် မလွယ်ကူသည့် သတ္တဝါများထံမှ လွယ်ကူသော အစာကို ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရေမြွေသည် ငါးများသည် ၎င်းတို့ ပိတ်မိနေမှုက ဆိုလိုသည်ထက် အားနည်းသူများ မဟုတ်ကြောင်း သတိပြုမိသည်။ ထွက်ပြေးစရာ နေရာမရှိဘဲ အတူတကွ ပြည့်ကျပ်စွာ စုဝေးနေသော ငါးများသည် ၎င်းတို့ကို စားရန် လာခဲ့သော ထိုရန်သူ မြွေအပေါ်သို့ ပြန်လှည့်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မြွေ၏ ကိုယ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ကိုက်ခဲကြ၍ မြွေသည် သွေးယိုကာ နာကျင်စွာဖြင့် ဝင်ခဲ့သော ကျဉ်းမြောင်းသည့် ဝင်ပေါက်မှပင် ပြန်ထွက်ရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။

တိုက်ခိုက်ခံရမှုကြောင့် ဒဏ်ရာ ရှိနေသေးသည့် ကမ်းပါးပေါ်သို့ ကိုယ်ကို ဆွဲတင်ရင်း ရေမြွေသည် ထိုရေကန်တစ်ဝိုက်တွင် အနားယူနေသော ဘုရားလောင်း ဖြစ်လာမည့် ဖားစိမ်းတစ်ကောင်ကို တွေ့ခဲ့သည်။ မြွေသည် မိမိ၌ ဖြစ်ခဲ့သည့်အရာကို နားမလည်နိုင်ဘဲ မေးခွန်းကို ဖားအား တိုက်ရိုက် မေးမြန်းခဲ့သည်။ မြွေ၏ အစာဖြစ်ရန် မွေးဖွားလာသော ငါးများသည် ၎င်းတို့ကို ဖမ်းရန် ရောက်လာသော ထိုမြွေကိုပင် ပြန်လည် ကိုက်ခဲခြင်းသည် မည်သို့ မှန်ကန်နိုင်မည်နည်း။

ဖားက ပြောသည်မှာ၊ သတ္တဝါတိုင်းသည် အချိန်တိုင်း နေရာတိုင်းတွင် ၎င်း၏ အားသာချက်ကို ထိန်းထားနိုင်သည် မဟုတ်ပေ။ မြွေသည် မိမိ၏နယ်မြေထဲသို့ မသတိဘဲ ရောက်လာသော ငါးမည်သည့်ငါးကိုမဆို စားသည်။ ထိုအတိုင်းပင်၊ ငါးတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စည်ကားသော ခိုလှုံရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် မိုက်မဲသော မြွေမည်သည့်မြွေမဆို၊ ဖိတ်ခေါ်မခံရသော ရန်သူတိုင်းကို ၎င်းတို့ တုံ့ပြန်ခဲ့သည့် နည်းအတိုင်း၊ အရေအတွက်နှင့် သွားများဖြင့် တုံ့ပြန်ခံရမည်ကို မျှော်လင့်သင့်သည်။ ဖားက ဆက်ပြောသည်မှာ၊ ရနိုင်သမျှကို ရနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ယူဆောင်ပြီး ထွက်ပြေးနိုင်သည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်သူတို့သည် သူတစ်ပါးအပေါ် ကျင့်သုံးခဲ့သည့် ထိုဆာလောင်မှုကိုယ်တိုင် ပြန်လည် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ အံ့သြစရာ မဖြစ်သင့်ပေ။

မြွေ၏ ဒဏ်ရာများသည် ဖားက ထည့်နိုင်သည့် မည်သည့်အရာနှင့်မျှ တူညီစွာ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် အဖြေ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အခြားသတ္တဝါ၏ စည်ကားသော ခိုလှုံရာသို့ လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်ရမည်ဟု မျှော်လင့်၍ ဝင်ခဲ့ပြီး ထိုအစား ဒဏ်ရာရသော ပါတီအဖြစ် ထွက်ခွာခဲ့ရသည့် အချက်ကို တရားမျှတမှုနှင့်ပတ်သက်သော မည်သည့် ဆင်ခြင်ချက်ဖြင့်မျှ ပြန်ဖျက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဖား၏ တည်ငြိမ်သော ရှင်းပြချက်က နာကျင်မှုကို ဖျက်ပစ်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ မြွေအား ၎င်းနှင့်အတူ ထမ်းဆောင်ရမည့် အမှန်တရားတစ်ခုကို ပေးခဲ့သည်။ အခွင့်အရေးကို တွေ့ရာ၌ ဆွဲယူ၍ အသက်ရှင်သူသည် မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ကျမှ ၎င်းကို ပြန်လည် ဆွဲယူရန် တူညီစွာ အသင့်ရှိသူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ရမည်ကို မျှော်လင့်သင့်သည်။

စစ်ပွဲတွင် မင်းတစ်ပါး၏ ကံကြမ္မာသည် မြွေ၏ အဖမ်းဆီးကံကြမ္မာ တက်လာခြင်း ကျဆင်းခြင်းနှင့် အလားတူ အကြောင်းကြောင့် တက်လာပြီး ကျဆင်းသည်။ နှစ်ခုစလုံးသည် ခုခံနိုင်ရန် အလွန်အားနည်းသော သို့မဟုတ် အရေအတွက် ပိုနည်းသော ပြိုင်ဘက်ကို ရှာတွေ့ခြင်းပေါ်တွင် မူတည်သည်။ နှစ်ခုစလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုသို့ မဟုတ်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် စမ်းသပ်ခံရသည်။ အဇာတသတ်သည် ဦးလေးနှင့် ဆန့်ကျင်၍ မြေယာ ရရှိသည့်အခါတိုင်း ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ထိုမြေယာ ထပ်မံဆုံးရှုံးသွားသည့်အခါတိုင်း စိတ်ပျက်ခြင်းတို့သည် သီးခြား ရှင်းပြချက်များ လိုအပ်သည့် သီးခြား စိတ်ခံစားမှုများ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် မြွေသည် ဝါးထောင်ချောက်တွင် ရှိပြီးသား အမှားတစ်ခု၏ မျက်နှာနှစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအမှားမှာ ယခုအချိန်၏ အားသာချက်သည် ပြောင်းပြန်လှန်ရန် အကြောင်းရင်းနှင့် နည်းလမ်းအရပ်ရပ် ရှိသော ပြိုင်ဘက်အား ဆန့်ကျင်၍ အကန့်အသတ်မရှိ တည်ရှိနေမည်ဟု ယူဆခြင်း ဖြစ်သည်။

ဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးတွင် ဘုရားရှင်သည် ဒဏ်ရာရသော ရေမြွေကို မင်းအဇာတသတ်ကိုယ်တိုင်နှင့် သတ်မှတ်တော်မူသည်။ ဦးလေးနှင့် ၎င်း၏ ရှည်လျားသော တိုက်ပွဲတွင် အောင်နိုင်မှု၏ ဝမ်းသာခြင်းနှင့် ရှုံးနိမ့်မှု၏ ဆင်းရဲခြင်းကြား ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် လှုပ်ရှားမှုများသည် မြွေ၏ အံ့သြမှုကို တိကျစွာ ထင်ဟပ်စေသည်။ မြွေက ၎င်း၏ ဖမ်းစားသော သတ္တဝါများသည် သင့်တော်သော အခြေအနေတွင် ပြန်လှည့်၍ ကိုယ်ပိုင်သွေးကို ထုတ်နိုင်သည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် ဖားက ပေးခဲ့သော သင်ခန်းစာသည် ထောင်ချောက်ကို လွယ်ကူသော အစာဟု မှားယွင်းခဲ့သည့် မြွေအပေါ် သက်ရောက်သကဲ့သို့ မင်းတစ်ပါး၏ စစ်ပွဲကံကြမ္မာအပေါ်တွင်လည်း တူညီစွာ သက်ရောက်သည်ဟု ဘုရားရှင်က ထင်ရှားစွာ ပြတော်မူသည်။