ကစ္ဆပဇာတ်တော် - မထွက်ခွာလိုသော လိပ်

ပါဠိတော်ရှိ ဇာတ်တော်အမှတ် ၁၇၈ ကို ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်မှ လူငယ်တစ်ဦးအကြောင်း ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ သူ၏အိမ်တွင် ကပ်ရောဂါ ဝင်ရောက်လာသောအခါ မိဘတို့၏ အရေးတကြီး အကြံပေးချက်ကို နားထောင်ကာ သိကျွမ်းနေသော အိမ်အပေါ် တွယ်တာသဖြင့် မနေဘဲ နံရံပေါက်မှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ အန္တရာယ်ကင်းပြီးနောက် ပြန်လာကာ မိသားစု၏ ဥစ္စာများကို ပြန်ယူပြီး ကျေးဇူးတင်ကြောင်း လှူဒါန်းပစ္စည်းများဖြင့် ဘုရားရှင်ထံ ရောက်လာခဲ့သည်။ အချိန်မီ အကြံပေးချက်ကို ငြင်းပယ်သူ၏ အကျိုးဆက်ကို ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် ပြရန် ဘုရားရှင်သည် မိမိနေရင်းအိမ်ကို ခြောက်သွေ့သွားသည်အထိ မစွန့်ခွာခဲ့သော လိပ်တစ်ကောင်၏ ရှေးဟောင်းပုံပြင်ကို ပြောကြားတော်မူခဲ့သည်။

ထိုဘဝ၌ ဘုရားလောင်းသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး ကြာရှည်စွာ တည်ရှိခဲ့သော ရွှံ့နွံအိုင်နားရှိ ရွာငယ်တစ်ရွာတွင် အိုးထိန်းမိသားစုအဖြစ် ဖွားမြင်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုအိုင်သည် ငါး၊ လိပ်နှင့် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သော အခြားသတ္တဝါအရေအတွက်မရှိသည်တို့၏ နေရပ်ဖြစ်ပြီး ရေသည် တစ်ချိန်ချိန်တွင် ပျက်ကွက်နိုင်သည်ဟု ထင်ရန် အကြောင်းမရှိခဲ့ပေ။

ရှည်လျားသော မိုးခေါင်ခြင်းသည် နိုင်ငံတော်ကို ဖုံးလွှမ်းလာပြီး လများဆက်တိုက် မိုးမရွာခဲ့သောအခါ ထိုအိုင်သည် တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းလာခဲ့သည်။ သတ္တဝါတို့သည် သင်္ကေတများကို မှန်ကန်စွာ ဖတ်ရှုနိုင်ကြပြီး ဝေးလံသော ဂင်္ဂါမြစ်ဆီသို့ အတန်းလိုက် ထွက်ခွာကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ၎င်းတို့ကြား မြေပြင်သည် ခရီးသွားရန် အလုံအလောက် စိုထိုင်းမှုကို ဆက်လက် ထိန်းထားနိုင်သေးသည်။

အသက်ကြီးသော လိပ်တစ်ကောင်က ထွက်ခွာခြင်းတွင် ပါဝင်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ရွှံ့နွံသည် ပတ်ပတ်လည်တွင် မာကျောမလာမီ လာရန် အဖော်များက တိုက်တွန်းသောအခါ သူက ထိုအပေါက်ထဲတွင်ပင် မွေးဖွားခဲ့ကြောင်းနှင့် သူ၏ ဘိုးဘွားများလည်း ထိုနေရာတွင် နေခဲ့ကြကြောင်း ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ ဤမျှ ရင်းနှီးသော အိမ်ကို စွန့်ပြီး မသိသော ရေထဲတွင် ဧည့်သည်တစ်ဦးကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားရန် သူ မတွေးနိုင်ခဲ့ပေ။

အဖော်များက လုံခြုံစွာ ဆက်လက်ပြောနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ၎င်းတို့၏ အကြောင်းပြချက်ကို တင်ပြခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်သည် ကြေးနီရောင် ဖြစ်လာပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် အိုင်ကိုယ်တိုင်ပင် ၎င်းတို့၏ ခြေအောက်တွင် ကျောက်ဖြစ်လာနေကြောင်း ထောက်ပြခဲ့ကြသည်။ လိပ်ကမူ ခြောက်သွေ့နေသော ရွှံ့နွံထဲသို့ ပို၍ နက်နက်ရှိုက်ဝင်ပြီး သတိပေးချက်ကို မိမိ၏ တိတ်ဆိတ်စွာ ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့်သာ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

နေပူ၏ အပူရှိန်က မိုးခေါင်ခြင်း စတင်ခဲ့သည့်အရာကို ပြီးမြောက်စေခဲ့ပြီး အိုင်၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို မာကျောကွဲအက်နေသော အမာခံတစ်ခုအဖြစ် ပူလောင်ခြောက်သွေ့စေခဲ့သည်။ တစ်ခါက ဤမြေကို မိမိ၏ မွေးရာပါ အခွင့်အရေးဟု ခေါ်ခဲ့သော လိပ်သည် ထွက်ပြေးနိုင်သေးစဉ်ကာလတွင် စွန့်ခွာရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သော မြေကြီးအတွင်း၌ မိမိကိုယ်ကို ပိတ်မိနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

မြေကြီးအောက်တွင် သာမန်ရွှံ့စေးမှတစ်ပါး အခြားတစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေကြောင်း မသိဘဲ ဘုရားလောင်းသည် ထိုနံနက်တွင် မိမိ၏ အိုးများအတွက် ပစ္စည်းတူးရန် ရောက်လာတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တစ်ဦးရှိနေကြောင်း မသိနိုင်မီ ပေါက်ပြားသည် မြှုပ်နှံခံထားရသော လိပ်ကို ထိမှန်ခဲ့သည်။ ထိုထိခိုက်မှုသည် လိပ်၏ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုက သူ့ကို အသက်ရှိသော အရာ တွေ့ရမည်ဟု အဘယ်သူမျှ မမျှော်လင့်သည့်နေရာတွင် ထားခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးအချိန်တွင် လိပ်သည် ၎င်း၏ အသက်ကို ယူသွားခဲ့သည်မှာ မိုးခေါင်ခြင်းကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘဲ သတိပေးချက်အားလုံး ပြီးဆုံးပြီးနောက်ပင် ကယ်တင်၍ မရတော့သော နေရာတစ်ခုကို တွယ်ကပ်နေခဲ့သည့် တွယ်တာမှုဖြစ်ကြောင်း နားလည်လာခဲ့သည်။ ဘုရားလောင်းသည် မိမိ၏ သာမန်လုပ်အားကြောင့် ပေါ်ထွက်လာသည့်အရာကို ဝမ်းနည်းစွာ ကြည့်ရှုတော်မူရင်း အနီးရှိသူတို့အား အချက်တစ်ခုကို ကျော်လွန်သည့်အခါ မည်သည့်နေရပ်၊ မည်သည့်အရာ သို့မဟုတ် နှစ်သိမ့်မှုကိုမဆို တွယ်ကပ်ခြင်း၏ အန္တရာယ်အကြောင်း ဟောကြားတော်မူသည်။ ဆုတ်ကိုင်ထားခြင်းသည် လုံခြုံမှု မဖြစ်တော့ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော ကျင်းမြှုပ်ရာ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

သာဝတ္ထိပြည်မှ လူငယ်နှင့် လိပ်ကို ခွဲခြားခဲ့သည်မှာ ၎င်းတို့ ရရှိခဲ့သော သတိပေးချက်၏ အရည်အသွေး မဟုတ်ပေ။ နှစ်ဦးစလုံးကို ရိုးရှင်းစွာနှင့် အချိန်မီ ပြောပြခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ အောက်ရှိမြေသည် အန္တရာယ်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ကြသည်။ ကွာခြားချက်မှာ တစ်ဦးစီက ဘာကို စွန့်လွှတ်ရန် အသင့်ရှိခဲ့သည်ဆိုသည့် အရာတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။ လူငယ်က မိမိ၏ အိမ်ကို ထွက်ခွာပြီး ပြန်လာနိုင်သော အရာအဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့သည်။ လိပ်က မိမိ၏ အိမ်ကို ခွဲခွာလျှင် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်သော အရာအဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့ပြီး ထိုခွဲခွာမှုသည် အသက်ရှင်ရန်အတွက်ပင် ဖြစ်စေကာမူ ဖြစ်သည်။

ဇာတ်ကြောင်း၏ အဆုံးတွင် ဘုရားရှင်သည် ခေါင်းမာသော ထိုလိပ်ကို မိမိ၏ တပည့်တော် အာနန္ဒာနှင့် ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်သော ဤရှေးဟောင်း ပျက်ကွက်မှုကို အာနန္ဒာကိုယ်တိုင် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရမည့် သင်ခန်းစာနှင့် ချိတ်ဆက်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုအချက်ကို သာဝတ္ထိပြည်မှ လူငယ်နှင့် ဘေးချထားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုလူငယ်သည် မိဘတို့၏ တောင်းဆိုချက်အရ အန္တရာယ်ရှိသော အိမ်မှ ထွက်ခွာရန် ၎င်း၏ ဆန္ဒကြောင့် မိမိ၏ အသက်ကိုသာမက နောက်ပိုင်း ပြန်လည်ရယူရန် ပြန်လာခဲ့သော ပစ္စည်းအားလုံးကိုပါ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။