ကဠာယမုဋ္ဌိဇာတ်

ပါဠိပိဋကတ်မှ ဇာတ်တော်အမှတ် ၁၇၆ ကို ဘုရားရှင်က ကောသလနိုင်ငံ၏ ပသေနဒိမင်းအား ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ပသေနဒိမင်းသည် မိုးရာသီအတွင်း နယ်စပ်ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းရန် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး လမ်းခရီးတွင် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ ဘုရားရှင်ကို ဖူးမြော်ရန် ရပ်နားခဲ့သည်။ ထိုစစ်ချီခြင်းက မင်းကြီးအတွက် ရရှိနိုင်မည့် အကျိုးအမြတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မည်မျှ ကုန်ကျနိုင်သည်ကို ပြသရန် ဘုရားရှင်သည် ဆင်တူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ချီတက်ခဲ့သော အခြားမင်းတစ်ပါး၏ ရှေးဟောင်းဇာတ်လမ်းကို အမှတ်ရတော်မူခဲ့သည်။

ထိုရှေ့ဘဝ၌ ဗာရာဏသီမင်း ဗြဟ္မဒတ်သည် ဝေးလံသော နယ်စပ်ရှိ အသေးစား မင်းမျိုးအကြီးအကဲတစ်ဦးက ပုံမှန်ဆက်ကပ်ရမည့် ဆက်သားကို ဆက်မပို့ဘဲ ထားရှိပြီး သူ၏ သံအမတ်များကို လုံလောက်သော ရိုသေမှု မပြခဲ့ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ ဒေါသထွက်သော မင်းကြီးသည် ခြေလျင်တပ်၊ မြင်းတပ်၊ ရထားနှင့် စစ်ဆင်တို့ အပါအဝင် မိမိ၏ တပ်တော်အပြည့်ကို စုစည်းကာ နိုင်ငံ၏ အစွန်းအဖျားအထိ ချီတက်ပြီး စော်ကားမှုကို အပြည့်အဝ ပြစ်မှုပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နေ့လယ်ခင်းတွင် ကြီးမားသော တပ်တော်သည် မြင်းများကို အနားပေးရန် အရိပ်ရှိသော ဥယျာဉ်တစ်ခုတွင် ရပ်နားခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် ကိုယ်တော်၏ အမတ်ဖြစ်သော ဘုရားအလောင်းနှင့်အတူ ပျံ့နှံ့သော ညောင်ပင်အောက်တွင် ထိုင်နေခဲ့ပြီး၊ အမတ်ကြီးများက မင်းမြင်းတော်များကို ကျွေးရန် ကျောက်ရေခံများထဲသို့ လှော်ထားသော ပဲစေ့များ ထည့်ပေးနေကြသည်။

လှော်ထားသော ပဲ၏ အနံ့ကြောင့် မျောက်တစ်ကောင်သည် သစ်ကိုင်းများမှ ဆင်းလာပြီး ရေခံတစ်ခုမှ ပဲတစ်ဆုပ်အပြည့်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ရရှိသော ဆုလာဘ်ကို အေးအေးဆေးဆေး စားရန် သစ်ပင်ပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားပြီး၊ အနားယူနေသော တပ်တော်အထက်ရှိ သစ်ကိုင်းခက်တစ်ခုပေါ်တွင် သက်သာစွာ ထိုင်နေခဲ့သည်။

မျောက်က စားနေစဉ် ပိတ်ထားသော လက်ဆုပ်မှ ပဲတစ်စေ့ လျော့ကျ၍ အောက်ရှိ ချုံထဲသို့ ကျသွားသည်။ လက်ထဲတွင် လုံခြုံစွာ ကျန်ရှိနေသေးသော ပဲဒါဇင်ချီကို ဆက်လက် ခံစားမည့်အစား၊ ဆုံးရှုံးသွားသော ထိုပဲတစ်စေ့ကြောင့် ထိတ်လန့်စွာ စိတ်ပူလာပြီး ၎င်းကို ရှာရန် လက်ဆုပ်တစ်ဆုပ်လုံးကို လွှတ်ချလိုက်သည်။

ဆူးများကြားမှ ဆင်းလာပြီး မျောက်သည် ချုံအောက်ရှိ ပဲတစ်စေ့တည်းကို ရှာရန် မြက်ပင်များကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ ရှာနေစဉ် ဥယျာဉ်ရှိ ငှက်ငယ်များနှင့် ချိုးငှက်များက မျောက်ထားခဲ့သော ပဲတစ်ဆုပ်လုံးပေါ်သို့ ဆင်းလာပြီး မျောက်ပြန်မရောက်မီ အကုန်လုံးကို စားသွားကြသည်။ ထို့နောက် မျောက်သည် ရှာချင်ခဲ့သော ပဲတစ်စေ့ကိုပင် မရဘဲ၊ လက်ချည်းသာ ကိုင်လျက် သစ်ကိုင်းပေါ်သို့ ပြန်တက်ခဲ့ရသည်။

ဘုရားအလောင်းက ဗြဟ္မဒတ်မင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ မိမိ၏ စစ်ချီမှုကို မျောက်၏ မိုက်မဲမှုနှင့် တိုက်ရိုက် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် ကျယ်ပြန့်၍ ငြိမ်းချမ်းပြီး ကြွယ်ဝသော နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ပြီးသားဖြစ်ကြောင်း ဘုရားအလောင်းက ထောက်ပြသည်။ ဆက်သားတစ်ခုတည်းအတွက် တပ်တော်တစ်ခုလုံးကို နိုင်ငံ၏ အစွန်းဆုံးသို့ ချီတက်စေခြင်းသည် ဘဏ္ဍာတော်တစ်ခုလုံး၊ စစ်သားထောင်ပေါင်းများစွာ၏ အသက်နှင့် မိမိ၏ မြို့တော်၏ လုံခြုံရေးကို စွန့်စားရာရောက်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ထိုအရာအားလုံးသည် မျောက်လွှတ်ချလိုက်သော ပဲတစ်စေ့ကို လိုက်ရန် ပဲတစ်ဆုပ်လုံးကို စွန့်ပစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းထက် ပို၍ မကြီးမားကြောင်းလည်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

နှိုင်းယှဉ်ချက်၏ အင်အားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသော ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည် မိမိသည် မျောက်ကဲ့သို့ပင် အတိအကျ ပြုလုပ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ငယ်သေးပြီး ဆုံးရှုံးပြီးသား အရာတစ်ခုကို ပြန်ရယူရန် မိမိလက်ထဲတွင် လုံခြုံစွာ ရှိနေသော အရာအားလုံးကို စွန့်စားနေခြင်းဖြစ်သည်။ မင်းကြီးသည် တပ်တော်ကို ဗာရာဏသီသို့ ပြန်လှည့်စေခဲ့ပြီး၊ နယ်စပ်ပြဿနာကို စစ်ပွဲအစား ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းခြင်းဖြင့် ဖြေရှင်းခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် စစ်ချီမှုက အန္တရာယ်ဖြစ်စေမည့် အရာအားလုံးကို မပျက်စီးစေဘဲ ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။

ဘုရားအလောင်းက ဗြဟ္မဒတ်မင်းအား မိမိ၏ စစ်ချီမှုသည် မဆင်မခြင်ဖြစ်သည်ဟု ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောခဲ့ပါက၊ မင်းကြီး၏ အမာခံချက်ကို ပျော့ပျောင်းစေမည့်အစား မာန်မာနကြောင့် ပို၍ မာကျောသွားနိုင်သည်။ မင်းမျိုးတစ်ပါးသည် မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မှားယွင်းခဲ့သည်ဟု ရိုးရိုးပြောခံရခြင်းကို အမြဲတမ်း မကြိုက်ကြ။ ဘုရားအလောင်းသည် နှိုင်းယှဉ်ချက်မပြုမီ မျောက်၏ ကိုယ်ပိုင်မိုက်မဲမှုကို အဆုံးသတ်သည်အထိ မင်းကြီးအား ကြည့်ရှုစေခြင်းဖြင့်၊ ဗြဟ္မဒတ်ကို ထိုအသိအမြင်ကို ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤသင်ခန်းစာသည် မင်းကြီးထံ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးတွင် ဘုရားရှင်က ဗြဟ္မဒတ်မင်းကို အာနန္ဒာအဖြစ် ဖော်ပြတော်မူပြီး၊ ပသေနဒိမင်းကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ချီတက်မှုအတွက် ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည် မျောက်၏ ဖြုန်းတီးသော ပဲဆုပ်မှ ရရှိခဲ့သော သင်ခန်းစာအတိုင်း ထုတ်ယူစေတော်မူသည်။ နှိုင်းယှဉ်ချက်ကို ဤမျှ ရှင်းလင်းစွာ ကြားရသော ပသေနဒိသည် မိမိ၏ စစ်ချီမှုကို စွန့်ပစ်ပြီး မြို့တော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ဗြဟ္မဒတ်ကဲ့သို့ပင် အကြီးအကျယ် စွန့်စားခြင်းထက် ရှိပြီးသားကို ထိန်းသိမ်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။