ကဏ္ဍိန ဇာတက

ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ ဇာတ်အမှတ် ၁၃ ဖြစ်သော ကဏ္ဍီနဇာတ်တော်ကို ဟောကြားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပါဠိဇာတက နိကာယ်ရှိ ဧကနိပါတ် (ဇာတ်တော်စုစည်း၏ အပိုင်းတစ်ပိုင်း) တွင် ပါဝင်သည်။ ရဟန်းသစ်တစ်ပါး၏ အကျိုးငှါ ဟောကြားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုရဟန်းသည် ရဟန်းဝင်ချိန်တွင် ထားခဲ့ရသော ဇနီးအတွက် လွမ်းဆွတ်မှုကြောင့် အကျင့်ကျင့်ရာ၌ စိတ်ငြိမ်မနေနိုင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရဟန်းအဖော်များက သူ့ကို ဘုရားရှင်ထံ ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ၊ ဤတွယ်တာမှုကိုယ်တိုင်သည် ရှေးဘဝ၌ သူ၏ အသက်ကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့ကြောင်း ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူပြီး၊ ထိုအကြောင်းကို ပြရန် ရွေးထုတ်ထားသော သမင်ဇာတ်ကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် (မဂဓနိုင်ငံ၏ မြို့တော်) ၌ မင်းတစ်ပါး စိုးစံစဉ်၊ မဂဓနယ်ပြင်ရှိ သမင်များသည် စပါးမှည့်သောအခါတိုင်း ပြင်းထန်သော အန္တရာယ် ရင်ဆိုင်ရသည်။ လယ်သမားများက ထောင်ချောက်များ ဖြန့်ကာ စပါးကို စောင့်ကြည့်သောကြောင့်၊ နှစ်စဉ် အန္တရာယ်ကုန်သည်အထိ သမင်အုပ်များသည် တောင်ကုန်းတောအုပ်၏ ဘေးကင်းသော နေရာသို့ ဆုတ်ခွာကြသည်။ ထိုရာသီတွင် တောင်ကုန်းသို့ တက်သွားသူများထဲတွင် ပြင်ပိုင်းမှ လူငယ်သမင်တစ်ကောင် ပါဝင်သည်။

မြင့်သော တောအုပ်၏ ကျောက်တုံးများကြားတွင် စားကျက်နေစဉ်၊ လူငယ်သမင်သည် တောင်ကုန်းဒေသမှ သမင်မ တစ်ကောင်ကို တွေ့ရပြီး ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားမှု ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် အခြား အရာတစ်ခုမျှ မစဉ်းစားနိုင်တော့ပေ။ စားကျက်ခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းပြီး၊ အနားယူခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းကာ၊ သူ၏ အာရုံကို ရရှိရန်သာ စိတ်ထားပြီး၊ အုပ်ထဲမှ အကြီးတွေက ပေးသော အန္တရာယ် သတိပေးချက်များကို နားမထောင်ဘဲ သူမကို အမြဲလိုက်ပါသည်။

တောင်ကုန်း လမ်းကြောင်းများကို သူမထက် ပို၍ နားလည်သော မိန်းမသမင်သည်၊ အောက်ပိုင်းလမ်းများ ဆီသို့ ပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် မဂဓနိုင်ငံမှ မုဆိုးများက စပါးရိတ်သိမ်းပြီးမချင်း ပြန်လာရဲသော သမင်ကို စောင့်ကြည့်ရန် ချောင်းမြောင်းနေကြသည်။ လူငယ်သမင်သည် သူ၏ လွမ်းဆွတ်မှုကလွဲ၍ အခြား အရာတစ်ခုကိုမျှ မမြင်ဘဲ၊ ထိုလမ်းပေါ်တွင် စောင့်နေနိုင်သည်ကို မတွေးမိဘဲ သူမနောက်မှ နီးကပ်စွာ လိုက်ပါသွားသည်။

နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ဝှက်ထားသော မုဆိုးများကို ရိပ်စားမိသဖြင့် မိန်းမသမင်သည် ဘေးသို့ ခုန်ထွက်ပြီး ချုံပုတ်များထဲသို့ ဘေးကင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လူငယ်သမင်သည် သူမကိုသာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် မုဆိုးများ လမ်းပေါ်တွင် ချထားသော ချောက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်ဝင်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် စောင့်နေသော မုဆိုးတစ်ဦးက မြားကို လွှတ်လိုက်ပြီး သမင်သည် ရပ်နေရာ၌ပင် လဲကျသွားသည်။

မုဆိုးသည် ပုန်းအောင်းရာမှ ထွက်လာပြီး သားကောင်ကို ပြင်ဆင်ကာ အသားကို ရွာသို့ ပြန်ယူဆောင်ကာ ချက်ပြုတ်ရန် ပြင်ဆင်သည်။ ထိုခေတ်က မုဆိုးများ ပစ်ချခဲ့သော သမင်တိုင်းကို ထိုသို့ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ လူငယ်သမင်သည် အသက်ထွက်ချိန်တွင် ၎င်းအလိုရှိဆုံး ဖြစ်သော မိန်းမသမင်မှာ ဘေးကင်းစွာ မြင်ကွင်းမှ ထွက်ပြေးပြီး ကျန်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထိုတောတွင် နေထိုင်သော နတ်တစ်ဦး၊ ထိုဘဝ၌ ဘုရားလောင်း ဖြစ်သူသည် အကွာအဝေးမှ အဖြစ်အပျက် တစ်ခုလုံးကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ မြင်ခဲ့ရသည့်အရာကြောင့် စိတ်ထိခိုက်ပြီး၊ လူငယ်သမင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်မှာ ဆွေမျိုးတော်စပ်မှု မဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်ဆန္ဒ တစ်ခုတည်း ဖြစ်ကြောင်း ဆင်ခြင်သည်။ ၎င်း၏ အစတွင် ပျော်ရွှင်မှုကဲ့သို့ ခံစားရသော၊ အဆုံးတွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ပျက်စီးမှု ဖြစ်စေသော စွမ်းအားဖြစ်သည်။ တဏှာဖြင့် အုပ်စိုးခံရသော သတ္တဝါသည် မျက်စိဖွင့်လျက် အန္တရာယ်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အန္တရာယ် ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ၎င်းတောင့်တခဲ့သော ဖော်ဖက်ကပင် မေ့ပျောက်သွားမည် ဖြစ်ကြောင်း သင်ကြားသည်။

ဇာတ်ကြောင်းကို ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဘုရားရှင်က စိတ်ညစ်နေသော ရဟန်းအတွက် ဇာတ်ကောင်များကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ ကိုယ်ပိုင် လွမ်းဆွတ်မှုဖြင့် ပျက်စီးခဲ့သော လူငယ်သမင်သည် ယခင်ဘဝ၌ ထိုရဟန်းကိုယ်တိုင် ဖြစ်သည်။ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ထားခဲ့သော မိန်းမသမင်မှာ ယခုဘဝတွင် ၎င်း၏ ယခင်ဇနီး ဖြစ်သည်။ ဤဘေးဒုက္ခကို မြင်ပြီး အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သော တောနတ်မှာ ဘုရားရှင် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုအချိန်၌ပင် ဘုရားလောင်းအဖြစ် ရှိနေခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

မိမိ၏ အခြေအနေသည် သမင်၏ ကံကြမ္မာနှင့် အလွန်နီးစပ်ကြောင်း ကြားသိရသော ရဟန်းသည်၊ ၎င်း လွမ်းဆွတ်နေသော အမျိုးသမီးသည် သမင်ကို မုဆိုးလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ထားခဲ့သော မိန်းမသမင်က မငိုကြွေးခဲ့သလောက်ပင် ၎င်းအတွက် မငိုကြွေးမည် မဟုတ်ကြောင်း နားလည်လာသည်။ ဤအသိဖြင့် သူသည် လွမ်းဆွတ်မှုကို ဖယ်ရှားပြီး၊ လက်လွတ်တော့မည်ဖြစ်သော အကျင့်ကို အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ ဤတရားတော်ဖြင့် အားတက်လာပြီး ဆိုတာပန်အဆင့် (နိဗ္ဗာန်ဆီသို့ လမ်းပေါ်ရှိ ပထမဆုံး နိုးကြားမှုအဆင့်) ၏ အကျိုးကို ဆက်လက်ရရှိခဲ့သည်ဟု ဇာတ်တော်မှတ်တမ်းတွင် ဖော်ပြသည်။ ဘုရားရှင် ပြသခဲ့သော လမ်းပေါ်တွင် ပထမဆုံး တည်ငြိမ်သော နေရာ ဖြစ်သည်။