ကိမ္ပက္ကဇာတ်

ပါဠိတော်၏ ဇာတ်အမှတ် ၈၅ ကို ဘုရားရှင်က သာဝတ္ထိမြို့ရှိ ရဟန်းတစ်ပါးနှင့် ဆိုင်သည်ဟု ဟောကြားခဲ့သည်။ (သာဝတ္ထိသည် ရှေးအိန္ဒိယရှိ အရေးပါသော မြို့ကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဘုရားရှင် မကြာခဏ ဟောကြားခဲ့သော နေရာဖြစ်သည်။) ထိုရဟန်းသည် လှပစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးကို မြင်သောအခါ၊ ထိန်းရန် မလွယ်ကူသော ကာမဆိုင်ရာ အတွေးများ ဖမ်းစီးခံရသည်။ ထိုဆွဲဆောင်မှု၏ ဖုံးကွယ်ထားသော မျက်နှာပြင်အောက်တွင် ထိုပျော်ရွှင်မှုသည် ဘယ်လိုတူသလဲဆိုတာကို ရဟန်းအား အတိအကျ ပြသရန်၊ ဘုရားရှင်က ပင်ကိုယ် အဆိပ်ရှိသော သစ်ပင်တစ်ပင်ဖြင့် ကုန်သည်အုပ်စုတစ်စု ဒုက္ခရောက်ခဲ့သော ရှေးဇာတ်ကြောင်းကို ပြန်ဖော်ပြတော်မူသည်။

ထိုရှေးဘဝ၌ ဘုရားလောင်း (နောင်ဘဝများစွာ ပြီးနောက် ဘုရားဖြစ်လာမည့် သတ္တဝါ) သည် ဗာရာဏသီ ကုန်သည်များအတွက် ကုန်တင်လှည်း ငါးရာကို ဦးဆောင်ကာ သဲကန္တာရ၊ တောင်များနှင့် တောအုပ်များ ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။ လမ်းခရီးတွင် နှစ်များစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံက မသိရှိသေးသော တောတစ်ခုသည် သာမန်ပုံရသော အပင် သို့မဟုတ် သစ်ပင်တစ်ပင်နောက်တွင် အန္တရာယ် မည်မျှ ဝှက်ထားနိုင်သည်ကို သင်ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ထူထပ်ပြီး မသိရှိသော တောအုပ်တစ်ခုထဲသို့ လူများကို ဦးဆောင်မသွားမီ ဘုရားလောင်းသည် မောင်းနှင်သူတိုင်းနှင့် ငှါးရမ်းထားသော အလုပ်သမားတိုင်းကို စုရုံးပြီး တစ်ချက်တည်းသော တင်းကြပ်သော ညွှန်ကြားချက်ကို ပေးသည်။ မည်သူမျှ မသိသော အသီး၊ အရွက် သို့မဟုတ် ပန်းကို သူ့ထံ အရင် ယူလာပြီး စစ်ဆေးခြင်း မပြုဘဲ မစားရ။ ဤတောတွင် အလှ၏ အောက်၌ သေစေနိုင်သော သစ်ပင်များ ဝှက်ထားသည်ဟု သိရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တောအုပ်အလယ်တွင် ကိမ္ပက္ကသစ်ပင် တစ်ပင် ရှိသည်။ ၎င်း၏ အကိုင်းများသည် အသီးများ ဝန်ပိုနေသည်။ ထိုအသီးသည် အချိုဆုံး မှည့်သော သရက်သီးနှင့် ပုံပန်း၊ အနံ့နှင့် အရသာ အတိအကျ တူညီသည်။ ဆာလောင်နေသော ခရီးသွားရဲ့ အမြင်တွင် ၎င်းသည် သာမန် ဥယျာဉ်သစ်ပင်နှင့် မခြားနားပေ။ သို့သော် မျက်စိ သို့မဟုတ် လျှာဖြင့် အချိန်မီ သိနိုင်သော မည်သည့် အရာမျှ မရှိသော တစ်ခုတည်းသော ဂုဏ်သတ္တိ ရှိသည်။ ထိုအသီးကို မျိုချပြီးသည်နှင့် ခဏအတွင်း ပျက်စီးစေသော အဆိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မောင်းနှင်သူအချို့သည် ဘုရားလောင်း၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသီးကို ခူးယူသော်လည်း၊ ခေါင်းဆောင်က စစ်ဆေးပြီးမှ မည်သူမျှ ကိုက်ခဲမည် မဟုတ်ဟု လက်ထဲတွင် မစားဘဲ ကိုင်ထားကြသည်။ အခြားသူများကမူ ဆာလောင်မှုနှင့် အသီး၏ ချိုမြိန်သော အနံ့တို့က ဆွဲဆောင်သဖြင့် သတိပေးချက်ကို လုံးဝ ပယ်ရှားလိုက်ပြီး၊ အဆိပ်က ၎င်းတို့အတွင်း လုပ်ဆောင်နေစဉ် ပင်လျှင် ချိုမြိန်မှုကို ချီးမွမ်းကာ နေရာတွင်ပင် ကျေနပ်အောင် စားသုံးကြသည်။

ဘုရားလောင်းသည် သစ်ပင်သို့ ရောက်သောအခါ၊ သေစေနိုင်သော ကိမ္ပက္က ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိမြင်သည်။ စောင့်နေခဲ့သော လူများ၏ လက်မှ မစားရသေးသော အသီးများကို ထိုးချပြီး ၎င်းတို့ကို လုံးဝ ကာကွယ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် စားပြီးသူများအတွက် ထောပတ်၊ ဆား နှင့် နွေးသော ရေဖြင့် အန်ဆေးကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ပြီး၊ အဆိပ်ကို အလုပ်မသိမ်းမီ ထုတ်ပစ်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

မကြာသေးမီက စားပြီး အန်ဆေးကို လျင်မြန်စွာ ရရှိခဲ့သူများက အဆိပ်ကို ပြန်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ အကြောက်လန့်သော်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာ အပြည့်အဝ ရှင်သန်ခဲ့သည်။ ပို၍ စားထားပြီး ရှာတွေ့ရန် အချိန်အကြာဆုံး စောင့်ခဲ့ရသူများမှာမူ ကုသမှုနှင့်မသက်ဆိုင်ဘဲ သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ အဆိပ်သည် အချိန်မီ ထုတ်ပစ်နိုင်သည့် အတိုင်းအတာထက် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီးဖြစ်သည်။

သေဆုံးသူများကို မြှုပ်နှံပြီး ကျန်ရှိသော ကုန်တင်အုပ်စုကို တောအန္တရာယ်မှ ထွက်ခွာစေသော ဘုရားလောင်းသည် နားထောင်မည့် မည်သူ၏ အတွက်မဆို ခိုင်မြဲသော ပုံရိပ်အဖြစ် ကိမ္ပက္က အသီးကို ပြောဆိုခဲ့သည်။ ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ခံစားချိန်တွင် ချိုသော်လည်း နောက်ဆက်တွဲတွင် ထိုပျော်ရွှင်မှု တန်ဖိုးရှိနိုင်သည် အနည်းဆုံး ပျက်စီးမှုအမျိုးအစားသို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်သည်။

ကိမ္ပက္ကသစ်ပင်သည် ၎င်း၏ အသီးကဲ့သို့ သေစေနိုင်သည်ကို ပြလိုက်ပါက၊ မည်သည့် ခရီးသွားမျှ ခေါင်းဆောင်၏ သတိပေးချက် မလိုအပ်ဘဲ ရှောင်ကြဉ်မည်ဖြစ်သည်၊ ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခုတည်းက သတိနှင့် လုပ်ဆောင်ရန် လုံလောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် အန္တရာယ်မှာ အသီးသည် ကျန်းမာသော အရာတစ်ခုအဖြစ် ဖုံးကွယ်ထားရုံမျှဖြင့် အတိအကျ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဆာလောင်နေသော ခရီးသွားများက ပုံမှန်ယုံကြည်တတ်သော အပြင်ပန်း အချက်အလက်အားလုံး ပေးထားသည်၊ အရောင်၊ အနံ့နှင့် အရသာ အားလုံးက ဘေးကင်းမှုကို ညွှန်ပြနေပြီး အဆိပ်က ရိုးရှင်းစွာ ငြင်းပယ်ရန် အချိန် ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိ ဖြစ်သည်။

ဘုရားရှင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ရဟန်းအပေါ် နှိုင်းယှဉ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲကာ ဇာတ်ကြောင်းကို နိဂုံးချုပ်သည်။ ကာမဂုဏ်တို့သည် ကိမ္ပက္ကအသီးကဲ့သို့ ပြုမူသည်ဟု ဆိုသည်။ ခံစားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ချိုမြိန်သော်လည်း၊ သတိမရှိဘဲ မျိုချသူများကို ချိုမြိန်မှုကို ခံစားပြီးနောက် ပြန်လည် ပြင်ဆင်၍ မရနိုင်သော ဒုက္ခဆီသို့ ဦးတည်စေသည်။