ကုလာဝကဇာတ် - မာဃလုလင်၏ ကုသိုလ်နှင့် အသူရာတို့၏ စစ်ပွဲ

ဘုရားရှင်သည် ပါဠိတော် ဇာတ်အမှတ် ၃၁ ဖြစ်သော ဤဇာတ်တော်ကို ရေမစစ်ဘဲ သောက်သုံးမိသည့် ရဟန်းတစ်ပါးနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ဟောကြားတော်မူ၏။ ထိုရဟန်းသည် မသိဘဲ ရေထဲတွင် နေထိုင်သော အလွန်သေးငယ်သည့် သတ္တဝါများကို ဖျက်ဆီးမိခဲ့လေသည်။ အသေးငယ်ဆုံး အသက်အပေါ်တွင်ပင် ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာထားခြင်းကို သင်ကြားရန် ဘုရားရှင်သည် ယခင်ဘဝ၏ အဖြစ်အပျက်ကို ပြောပြတော်မူ၍ ထိုသို့သော စောင့်ရှောက်မှုကို မည်မျှအထိ ချဲ့ထွင်နိုင်သည်ကို ပြသတော်မူလေသည်။

မဂဓတိုင်းနိုင်ငံ၊ မစလရွာ၌ ဘုရားလောင်းသည် မာဃအမည်ရှိ ဗြာဟ္မဏ လူငယ်အဖြစ် ဖွားမြင်တော်မူ၏။ ရက်ရောသော စိတ်နှလုံးနှင့် ပဉ္စသီလကို မပြတ်မလပ် စောင့်ထိန်းမှုတို့ကြောင့် ကျော်ကြားလေသည်။ ရွာတစ်ရွာလုံး အရက်သောက်ခြင်း၊ လောင်းကစားခြင်းနှင့် ရန်ဖြစ်ခြင်းတို့တွင် နစ်မွန်းနေသည်ကို မြင်တော်မူသောအခါ မာဃသည် ယောက်ျားသုံးဆယ်ကို စုစည်းကာ ယင်းတို့အား တူညီသော ပဉ္စသီလတွင် တည်စေ၍ ခရီးသွားတိုင်းနှင့် ရွာသားတိုင်း အကျိုးငှာ လမ်းများ၊ ဇရပ်များနှင့် ရေကန်များ တည်ဆောက်ရာတွင် ညီညွတ်စေခဲ့လေသည်။

ရွာသူကြီးသည် အရက်သမားနှင့် ရာဇဝတ်ကောင်များထံမှ ယခင်က အတင်းယူခဲ့သော ဒဏ်ငွေနှင့် လာဘ်စားငွေများ ဆုံးရှုံးသဖြင့် ဒေါသထွက်ကာ မာဃလုလင်သုံးဆယ်အား ဓားပြအဖွဲ့ဟု မဂဓမင်းထံ မှားယွင်းစွပ်စွဲတိုင်ကြားလိုက်လေသည်။ မင်းကြီးသည် စုံစမ်းခြင်းမပြုဘဲ သူတို့ကို ဆင်များဖြင့် နင်းသတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ မာဃသည် အပေါင်းအသင်းတို့အား ကြောက်ရွံ့ခြင်းအစား သီလကို တည်တည်ကြည်ကြည် ဆုပ်ကိုင်ထားရန်နှင့် ညှဉ်းဆဲသူတို့ကို မေတ္တာစိတ်ဖြင့် ရင်ဆိုင်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့လေသည်။ သူတို့ဆီသို့ စေလွှတ်သော ဆင်တိုင်းသည် အနီးသို့ မချဉ်းကပ်ဘဲ နောက်ပြန်လှည့်ခဲ့ကြ၏။ အံ့ဩသွားသော မင်းကြီးက မည်သည့် ဂါထာက ကာကွယ်ပေးခဲ့သနည်းဟု မေးသောအခါ မာဃက ဂါထာဟူ၍ မရှိပါဟု ဖြေလေသည်။ သုံးဆယ်ယောက်ထဲမှ တစ်ဦးမျှ အသက်ကို မသတ်ခဲ့ကြ၊ ပေးခြင်းမခံရသည်ကို မယူခဲ့ကြ၊ မကောင်းမှုကျင့်ခြင်း မပြုခဲ့ကြ၊ မုသာမပြောခဲ့ကြဟု ဆိုလေသည်။ မင်းကြီးသည် ယောက်ျားတို့အား ရွာသူကြီး၏ ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာဖြင့် ဆုချီးမြှင့်ကာ ရွာသူကြီးကို သူတို့၏ အစေခံအဖြစ် ခန့်အပ်ပြီး ရွာတစ်ရွာလုံးကို သူတို့၏ ထိန်းသိမ်းမှုအောက်သို့ အပ်နှံလိုက်လေသည်။

မာဃ၏ အိမ်ထောင်တွင် ဒေါ်သုဓမ္မာ၊ ဒေါ်စိတ္တာ၊ ဒေါ်နန္ဒာနှင့် ဒေါ်သုဇာတာဟူ၍ အမျိုးသမီးလေးဦး ရှိလေသည်။ သူတို့သည် အများအကျိုး ဆောင်ရွက်သည့် လုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ခွင့်ကို တောင်းဆိုခဲ့ကြ၏။ ယောက်ျားတို့က အများပြည်သူ အသုံးပြုရန် ဆောင်ကြီးတစ်ခု ဆောက်လုပ်ကြသည့်အခါ အစပိုင်း၌ အမျိုးသမီးတို့ကို ထိုကုသိုလ်တွင် ပါဝင်ရာ ဂုဏ်ပြုခြင်းမှ ဖယ်ထုတ်ခဲ့ကြ၏။ သုဓမ္မာက သစ်သားပညာရှင်အား မိမိမှာယူထားသော ပြီးပြည့်စုံသည့် ထိပ်ဖျားတိုင်ကို လက်ခံစေ၍ အမျိုးသမီးတို့အား ဆောင်၏ ကုသိုလ်တွင် နေရာတစ်ခု ရရှိစေခဲ့သည်။ သုဓမ္မာ၊ စိတ္တာနှင့် နန္ဒာတို့သည် ဥယျာဉ်များနှင့် ရေကန်များ လှူဒါန်းမှုကို ထပ်မံပြုလုပ်ကြသော်လည်း ဒေါ်သုဇာတာတစ်ဦးတည်းသာ မည်သည့်အရာမျှ မလှူဒါန်းခဲ့ပေ။ ဤကုသိုလ်စိတ်ထားမှု ကွာခြားချက်သည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးချင်းစီ၏ နောက်ဘဝ ပြန်လည်ဖွားမြင်မှုကို တစ်ဆင့်ချင်း ပုံဖော်ခဲ့လေသည်။

မာဃသည် ကွယ်လွန်သောအခါ တာဝတိံသာနတ်ပြည် (အဓိပ္ပာယ်အရ သုံးဆယ့်သုံး၊ နတ်သုံးဆယ့်သုံးပါး ရှိသောကြောင့် ထိုသို့ခေါ်သည်) ၌ နတ်မင်း သိကြားအဖြစ် ပြန်လည်ဖွားမြင်လေသည်။ သူ၏ သုံးဆယ်ယောက် အပေါင်းအသင်းများလည်း သူနှင့်အတူ နတ်များအဖြစ် ပြန်လည်ဖွားမြင်ကြလေသည်။ ဆောင်၏ ကုသိုလ်ဝေမျှခဲ့သော သုဓမ္မာ၊ စိတ္တာနှင့် နန္ဒာတို့မှာ သိကြား၏ ကိုယ်တိုင် အစေခံအမျိုးသမီးများအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာကြပြီး ယခင် လှူဒါန်းမှု၏ အမည်ဖြင့် ခေါ်သော ဘုံတစ်ခုတွင် ဂုဏ်ပြုခံရလေသည်။

သိကြားမင်းသည် ရှေးကာလက အသူရာတို့သည် နတ်တို့နှင့်အတူ တာဝတိံသာနတ်ပြည်ကို မျှဝေနေကြကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ ထိုစီမံချက်ကို အဆုံးသတ်ရန် အသူရာတို့ကို ပွဲတော်တစ်ခုတွင် မူးယစ်စေ၍ သူတို့အိပ်စက်နေချိန်တွင် မေရုတောင်ခြေသို့ ပစ်ချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ အသူရာတို့သည် နိုးထလာ၍ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို နားလည်သောအခါ တပ်များစုစည်းကာ ယခင်ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်ခဲ့သော ထိုနတ်ပြည်ကို ပြန်လည်သိမ်းယူရန် စကြဝဠာတောင်ကြီးကို တက်လာကြလေသည်။

အဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ပွဲတွင် အသူရာတို့က အနိုင်ရလာကြ၍ သိကြားမင်းသည် မိမိ၏ အောင်ပွဲရထားဖြင့် ထွက်ပြေးခဲ့ရလေသည်။ သူ၏ စီးနင်းသူ မာတလိက လက်ပံတောအတွင်းသို့ ရထားကို မောင်းနှင်ခဲ့ရာ ရထား၏ လမ်းကြောင်းက ငယ်ရွယ်သော ဂဠုန်ငှက်ငယ်များ၏ အသိုက်ရှိသည့် သစ်ပင်များကို ခုတ်လှဲနေလေသည်။ အသိုက်များ ပျက်စီးသည့်အခါ ကြောက်လန့်သော ငှက်ငယ်တို့၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်သော သိကြားမင်းသည် မာတလိအား ရထားကို ချက်ချင်း နောက်ပြန်လှည့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ ကာကွယ်စရာမဲ့သော ကလေးငှက်ငယ်များ သေဆုံးခြင်းဖြင့် အောင်ပွဲရယူရန်ထက် မိမိ၏ ထီးနန်းနှင့် အသက်ကိုပင် အသူရာတို့အား စွန့်လွှတ်ရမည်ဟု ကြေညာတော်မူလေသည်။

သိကြား၏ ရထားက ရုတ်တရက် ပြန်လှည့်ပြီး သူတို့ဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးလာသည်ကို မြင်သော အသူရာတို့သည် စကြဝဠာတစ်ခွင်မှ ကြီးမားသော စစ်ကူများ ရောက်လာပြီဟု အော်ဟစ်ကာ ကြောက်လန့်ကြသည်။ သူတို့သည် တပ်စည်းကို ဖြိုခွင်းကာ သမုဒ္ဒရာနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းသို့ ပြေးထွက်ကြ၍ ဘက်နှစ်ဘက်လုံး နောက်ထပ်အသက်တစ်ဦးမျှ မဆုံးရှုံးဘဲ သိကြားအား တာဝတိံသာနတ်ပြည်ကို ပြန်လည် လွှဲပြောင်းပေးလေသည်။

ဟောကြားချက်ကို အဆုံးသတ်ရာတွင် ဘုရားရှင်သည် ဘဝနှစ်ခုလုံးရှိ ဇာတ်ကောင်များကို ဖော်ပြတော်မူ၏။ အာနန္ဒာသည် သိကြား၏ သစ္စာရှိသော စီးနင်းသူ မာတလို ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင်သည် သိကြား ဖြစ်လာသော ထိုလူငယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲသူ မာဃ ဖြစ်ခဲ့သည်။ နိုင်ငံကြီးအာဏာ ရယူလိုသော ဆန္ဒက အသေးငယ်ဆုံး မစွမ်းသော သတ္တဝါအပေါ် ကရုဏာကို အနိုင်ယူခွင့် မပေးသော ဤငြင်းဆိုမှုသည် ဇာတ်လမ်း၏ အဆင့်တိုင်းတွင် တစ်ပြိုင်တည်း ပြတ်တောက်မသွားသော တူညီသည့် ဂုဏ်သတ္တိတစ်ခုကို ပြသခဲ့လေသည်။