လိတ္တဇာတ်

ပါဠိဇာတ်တော်စုတွင် အမှတ် ၉၁ ဖြစ်သော လိတ္တဇာတ်ကို ဇာတကအဋ္ဌကထာ၌ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး၊ ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ အရာဝတ္ထုများကို သတိမရှိ သုံးစွဲခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုခေတ်၌ ရဟန်းအများအပြား၏ သင်္ကန်းနှင့် အခြား လှူဒါန်းထားသော ပစ္စည်းများကို ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မစဉ်းစားဘဲ သုံးစွဲကြကြောင်း ဓလေ့အရ ဆိုသည်။

ဤအရာကို မြင်တော်မူသဖြင့် ဘုရားရှင်သည် သတိ၏ ဂုဏ်တော်များကို ဟောကြားပြီး သတိမရှိ သုံးစွဲခြင်း၏ အန္တရာယ်ကို သတိပေးတော်မူသည်။ စတုပစ္စည်းဖြစ်သော သင်္ကန်း၊ ဆွမ်း၊ ကျောင်းနေရာနှင့် ဆေးဝါးတို့အတွက် စည်းမျဉ်းကို ပြဋ္ဌာန်းတော်မူသည်။ ဆင်ခြင်တတ်သော ရဟန်းသည် သင်္ကန်းကို ရှင်းလင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်၊ ဆိုလိုသည်မှာ အအေးမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ဝတ်ဆင်သည်။ ထို့အတူ အခြား သုံးမျိုးကိုလည်း ထိုနည်းတူ ဆင်ခြင်ရမည်။

ထို့နောက် ဘုရားရှင်က သတိမရှိ သုံးစွဲခြင်းသည် သေစေနိုင်သော အဆိပ်ကို မျိုချခြင်းနှင့် တူကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ အတိတ်ကာလက လူအချို့သည် မသိဘဲ အဆိပ်ကို သောက်မိပြီး အချိန်တန်သောအခါ ထိုအတွက် ဒုက္ခဝေဒနာ ခံစားခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြတော်မူသည်။ ဤစကားများဖြင့် အတိတ်ဇာတ်ကို စတင်ဟောကြားတော်မူသည်။

တစ်ချိန်က ဗြဟ္မဒတ်မင်းက ဗာရာဏသီ၌ စိုးစံစဉ် ဘုရားလောင်းသည် ချမ်းသာသော မိသားစုတွင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ရွယ်ရောက်လာသောအခါ အံစာကစားသမား ဖြစ်လာသည်။ ထိုသူနှင့် လှည့်စားတတ်သော သူတစ်ဦးက မကြာခဏ ကစားလေ့ရှိပြီး ထိုသူတွင် မရိုးသားသော အကျင့်ရှိသည်။

အနိုင်ရနေစဉ် လှည့်စားသူသည် ပျော်ရွှင်စွာ ဆက်ကစားသည်။ ကံကြမ္မာ ပြောင်းလဲသွားသောအခါ အံစာတုံးတစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပြီး ပျောက်ဆုံးသွားဟု ဟန်ဆောင်သည်။ ထိုအခါ ကစားပွဲ ပြီးဆုံးပြီး ငွေမပေးဘဲ ထွက်သွားသည်။ ဘုရားလောင်းသည် ဤအခြင်းအရာကို တစ်ကြိမ်ထက်မက မြင်တော်မူခဲ့သည်။

ဘုရားလောင်းသည် ပြုလုပ်နေသည်ကို နားလည်တော်မူပြီး ထိုကိစ္စကို စုံစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူသည်။ အံစာတုံးအချို့ကို အိမ်သို့ ယူဆောင်ကာ အဆိပ်ဖြင့် သုတ်လိမ်းတော်မူသည်။ ထိုအံစာတုံးများကို သေချာစွာ ခြောက်အောင်ပြုလုပ်ပြီး ပုံမှန်အံစာတုံးနှင့် တူစေရန် ပြုလုပ်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ထိုအံစာတုံးများကို လှည့်စားသူထံ ယူဆောင်ကာ ကစားရန် စိန်ခေါ်တော်မူသည်။

လှည့်စားသူက သဘောတူပြီး ကစားပွဲကို ပြင်ဆင်ကာ ကစားခြင်း စတင်သည်။ ရှုံးနိမ့်စပြုသည်နှင့် အံစာတုံးတစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ ဘုရားလောင်းသည် ထိုသို့ ပြုသည်ကို မြင်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောတော်မူသည်။ အံစာတုံးကို မျိုချပါ၊ အံစာတုံးသည် အမှန်တကယ် အဘယ်နည်းဖြစ်သည်ကို မကြာမီ သိရလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထို့နောက် ဘုရားလောင်းသည် ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို ဟောတော်မူသည်။ ထိုဂါထာတွင် လှည့်စားသူသည် ထိုအံစာတုံးပေါ်တွင် ဝှက်ထားသော မီးလောင်စေသည့် အဆိပ်ကို မသိဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မျိုချနေကြောင်း ဖော်ပြတော်မူသည်။ ဆက်မျိုချနေလော့၊ မကြာမီ အတွင်းမှ လောင်ကျွမ်းရလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဤစကားများသည် ဒေါသဖြင့် ပြုသော ခြိမ်းခြောက်ချက် မဟုတ်ပါ။ လှည့်စားသူ မိမိကိုယ်ကို ဘာတွေ ဆောင်ခဲ့သည်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘုရားလောင်း ဆက်လက်ဟောကြားနေစဉ်တွင် အဆိပ်သည် အကျိုးသက်ရောက်လာသည်။ လှည့်စားသူသည် အားနည်းလာပြီး မျက်လုံးများ လှန်ကာ ဝေဒနာဖြင့် ကိုယ်ကို ကွေးညွတ်ကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ ထိုအခါ ဘုရားလောင်းက ထိုသူ၏ အသက်ကို ကယ်ဆယ်ရမည်ဟု ချက်ချင်း စိတ်ကူးတော်မူသည်။ ဆေးပင်အချို့ကို ရောစပ်ပြီး အန်စေသော ဆေးကို ပေးတော်မူသဖြင့် လှည့်စားသူ အန်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထောပတ်ရည်၊ ပျားရည်၊ သကြားနှင့် အခြား ပါဝင်ပစ္စည်းများ ပါသော ဆေးရည်ကို ပေးတော်မူသဖြင့် ထိုသူ သက်သာလာသည်။

ထိုသူ ပြန်လည်ကျန်းမာလာသောအခါ ဘုရားလောင်းက ထိုသို့သော အလုပ်ကို နောက်တစ်ဖန် ဘယ်တော့မှ မပြုရန် တိုက်တွန်းတော်မူသည်။ ထိုသူကို နောက်ထပ် အပြစ်မပေးတော်ပါ။ ဘုရားလောင်းသည် ဒါန်းပြုခြင်းနှင့် ကောင်းမှုများကို ပြုလုပ်ကာ ဆက်လက် နေထိုင်တော်မူပြီး အသက်ကုန်ဆုံးသောအခါ မိမိ၏ ကံအလိုက် အခြားဘဝသို့ ကူးပြောင်းတော်မူသည်။

သင်ခန်းစာ ပြီးဆုံးသောအခါ ဘုရားရှင်က အရာဝတ္ထုများကို သတိမရှိ သုံးစွဲခြင်းသည် သေစေနိုင်သော အဆိပ်ကို သတိမရှိ မျိုချခြင်းနှင့် တူကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ထိုဘဝ၏ မွေးဖွားမှုကို ဖော်ပြတော်မူရာ ထိုခေတ်က ပညာရှိပြီး ကောင်းမြတ်သော အံစာကစားသမားမှာ မိမိကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ပါဠိမှတ်ချက်က လှည့်စားသူကို ယခုကာလတွင် မှတ်တမ်းမတင်သော ပုဂ္ဂိုလ်များကို အမည်မတပ်ရသကဲ့သို့ အမည်မဖော်ပြဟု ထည့်သွင်းထားသည်။

ဤဇာတ်သည် အဆင့်နှစ်ဆင့် ရှိသည်။ အပေါ်ယံတွင် မိမိ၏ အကျင့်ဖြင့် ပြုတ်ကျသော လှည့်စားသူနှင့် ကြမ်းတမ်းခြင်းမရှိဘဲ ပြင်ပေးသော ပညာရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပြသသည်။ ထိုအောက်ခြေတွင် နေ့စဉ်စည်းကမ်းအကြောင်း ပြောဆိုသည်။ သင်္ကန်း၊ အစားအစာ၊ နေအိမ်နှင့် ဆေးဝါးတို့သည် သာမန်ပစ္စည်းများဖြစ်သော်လည်း ဆင်ခြင်ခြင်းမရှိဘဲ သုံးစွဲပါက တဏှာကို အားဖြည့်ပေးတတ်သည်။ ဘုရားလောင်းသည် လှည့်စားသူကို ကုသပြီး ဘုရားရှင်သည် ရဟန်းများကို တူညီသော နည်းလမ်းဖြင့် ကုသတော်မူသည်။ ထိုနည်းလမ်းမှာ အန္တရာယ်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြသပြီးနောက် ကုသနည်းကို ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။