နန္ဒဇာတ် - ရွှေအိုးမြှုပ်ရာနေရာကို အမူအရာဖြင့် သိစေသော ကျွန်နန္ဒ

ဘုရားရှင်သည် ဤဇာတ်တော်ကို ပါဠိပိဋကတ်မှ ဇာတ်တော် အမှတ်စဉ် ၃၉ အဖြစ် ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ဇေတဝန်ကျောင်း၌ လုံးဝနှိမ့်ချစွာ နေထိုင်သော်လည်း ကျေးလက်ဒေသသို့ ခရီးသွားတိုင်း မာနထောင်လွှားပြီး ရန်ဖြစ်တတ်သည့် သာရိပုတ္တရာ၏ တပည့်တစ်ပါးအကြောင်း ဖြစ်သည်။ ဤ ညီညွတ်မှုမရှိသော အခြေအနေ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ဘုရားရှင်သည် အတိတ်ဘဝ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ပြောပြ၍ ရှင်းပြတော်မူခဲ့သည်။ ထိုဘဝ၌ ရွေးချယ်သော မာနပုံစံ တူညီစွာ တစ်ကြိမ် ပြလုပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဗာရာဏသီမြို့တွင် အသက်ကြီးပြီး ချမ်းသာသော အိမ်ထောင်စုဦးဆောင်တစ်ဦးသည် သက်တမ်းနောက်ပိုင်း၌ သားတစ်ယောက် ရခဲ့သည်။ သူ ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ငယ်ရွယ်သော ဇနီးက ထပ်ထိမ်းမြားမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး၊ ဖခင်အသစ်သည် သားငယ်၏ အမွေကို ဖြုန်းတီးမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဥစ္စာကို မြင်သာအောင် မထားဘဲ ဝှက်ထားရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ အသက်တမ်းတလျှောက် ယုံကြည်ရသော ကျွန်နန္ဒနှင့်အတူ ရွှေငွေဒင်္ဂါးထောင်ပေါင်းများစွာကို တောအုပ်တစ်နေရာသို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး၊ မြက်ပင်ဖုံးနေသော တောင်ပုံငယ်တစ်ခုအောက်တွင် မြှုပ်နှံကာ၊ သားအရွယ်ရောက်သောအခါ ထိုနေရာကို ပြသရန် နန္ဒအား မှာကြားခဲ့သည်။ မကြာမီ အဖိုးကြီး ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။

နှစ်များကြာသောအခါ သားငယ်သည် လူပျိုဖြစ်လာသဖြင့် မိခင်က အမွေကို ပြန်လည်ရယူရန် နန္ဒထံ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ နန္ဒသည် အစာနှင့် ပေါက်တူးများကို ဆောင်ကာ ဆန္ဒရှိစွာ သားငယ်ကို တောထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ရွှေမြှုပ်ထားသော နေရာ၏ အထက်တွင် တိုက်ရိုက်ရပ်လိုက်သည်နှင့် ရုတ်တရက် ထိုအမွေခံ လူငယ်အား မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ဆဲဆိုကာ၊ ကျွန်အမျိုးသမီး၏ ဆိုးညံ့သော သားဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ထိတ်လန့်ပြီး နာကျင်သွားသော လူငယ်သည် လက်ဗလာဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့သည်။ တစ်ပတ်အကြာတွင် နန္ဒက စိတ်ရူးသွားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကာ တောင်းပန်ပြီး တောထဲသို့ ပြန်ခေါ်ဆောင်သော်လည်း၊ ထိုနေရာတွင် ရပ်သည်နှင့် တူညီသော အခြေအနေ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

အံ့သြ စိတ်ရှုပ်နေသော လူငယ်သည် ၎င်း၏ ဖခင်၏ မိတ်ဆွေ ပညာရှိသူဌေးဖြစ်သော ဘုရားအလောင်းထံ ပြဿနာကို တင်ပြခဲ့သည်။ ဘုရားအလောင်းက သေချာစွာ နားထောင်ပြီးနောက် နန္ဒသည် ရူးသွပ်ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ သဘာဝ နိမ့်ကျသူတစ်ဦးသည် ကြီးမားသော ဝှက်ထားသည့် ဥစ္စာ၏ အထက်တွင် တိုက်ရိုက်ရပ်နေသောအခါ၊ ယခင်က ဘယ်တော့မှ မခံစားရသော အာဏာပိုင်ဆန်သည့် စိတ်ဖြင့် ဖောင်းပွလာတတ်ပြီး၊ ဥစ္စာနှင့် နီးကပ်ခြင်းကို ထိုဥစ္စာပေါ်ရှိ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်အဖြစ် အမှားထင်တတ်ကြောင်း ဆိုသည်။ နန္ဒက အပြင်းထန်ဆုံး ဆဲဆိုသော နေရာသည် ဥစ္စာ၏ တိကျသော တည်နေရာ ဖြစ်ရမည်ဟု ဘုရားအလောင်းက ဆိုသည်။ လူငယ်အား နန္ဒကို တစ်ကြိမ်ထပ်မံ ဆဲဆိုခွင့်ပေးပြီး၊ ထို့နောက် ဘေးသို့ တွန်းဖယ်ကာ ကိုယ်ပိုင် ခြေရာများအောက်ကို တူးရန် အကြံပေးခဲ့သည်။

လူငယ်သည် နန္ဒနှင့်အတူ တောထဲသို့ ပြန်ခဲ့ပြီး၊ နန္ဒက တစ်ကြိမ်ထပ်မံ ရပ်ကာ ယခင်ကဲ့သို့ အတိအကျ ဆဲဆိုရန် စတင်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အမွေခံသည် သူ၏ပခုံးများကို ဆွဲကိုင်ပြီး မြေပေါ်သို့ လဲကျစေကာ၊ နန္ဒ ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာ၌ပင် ပေါက်တူးကို မြေထဲသို့ စိုက်ချလိုက်သည်။ ခဏအတွင်း ပေါက်တူး၏ သွားသည် မြှုပ်ထားသော သေတ္တာ၏ ကြေးနီအဖုံးကို ထိမှန်ခဲ့ပြီး၊ လူငယ်သည် ဖခင်၏ ဥစ္စာကို အောင်ပွဲခံစွာ အိမ်သို့ ယူဆောင်သွားကာ ဘုရားအလောင်း၏ ဉာဏ်ထိုးထွင်းမှုကို ချီးမွမ်းစကားဖြင့် ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။

ဤသင်ကြားချက်ကို အဆုံးသတ်ရာ၌ ဘုရားရှင်သည် ဘဝနှစ်ခုလုံးရှိ ဇာတ်ကောင်များကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ သာရိပုတ္တရာ၏ တပည့်မာနကြီးသည် တစ်နေရာ၌ နှိမ့်ချ၊ နောက်နေရာ၌ မာနထောင်လွှားသူ ဖြစ်ပြီး၊ အတိတ်ဘဝ၌ ကျွန်နန္ဒ ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း၊ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်ကမူ နန္ဒ၏ ပြောင်းလဲနေသော မာနကို နားလည်ခဲ့သော ပညာရှိသူဌေး ဖြစ်ပြီး၊ သားငယ်၏ အမွေကို ပြန်လည် ရရှိစေခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြတော်မူသည်။

နန္ဒ၏ အပြုအမူကို ပုံမှန်လေ့လာမှုဖြင့် ရောဂါရှာဖွေရန် ခက်ခဲစေသည်မှာ ထိုအပြုအမူ အမြဲတမ်း မဖြစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘဝ၏ အခြားနေရာအားလုံး၌ သစ္စာရှိစွာ ဝန်ဆောင်ပြီး၊ သူ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုသည် တောအုပ်မြေ၏ တိကျသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု၏ ပေ အနည်းငယ်အတွင်း၌သာ ပေါ်ထွက်သည်။ ဘုရားအလောင်း၏ ဉာဏ်ထိုးထွင်းမှုသည် ဤ မညီညွတ်မှုကို ရူးခြင်း သို့မဟုတ် အကြောင်းမဲ့ ရန်လိုမှုဟု မဆက်ဆံဘဲ၊ ဤမျှ ကျဉ်းမြောင်းစွာ ဒေသဆိုင်ရာ ဖြစ်နေသောကြောင့် အသုံးဝင်သော အချက်အလက်အဖြစ် ဖတ်ရှုခြင်းပေါ်တွင် လုံးဝမူတည်သည်။ နေရာတိုင်း၌ သခင်ကို ဆဲဆိုသော အစေခံသည် ဥစ္စာ၏ တည်နေရာကို အဘယ်ကိစ္စမျှ မသင်ပေး။ တစ်နေရာတည်းတွင်သာ ဆဲဆိုသော အစေခံသည် ထိုကျဉ်းမြောင်းမှုအားဖြင့်ပင် အတိအကျ ဘယ်နေရာ တူးရမည်ကို ဖော်ပြသည်။

ဇာတ်လမ်းအတွင်းရှိ ရဟန်းသည် ဖွဲ့စည်းပုံ တူညီသော မညီညွတ်မှုကို ပြသသည်။ ကျောင်း၌ နှိမ့်ချ၊ လမ်းခရီး၌ မာနထောင်လွှားသည်။ ဤဇာတ်တော်သည် ဘုရားအလောင်းက နန္ဒအပေါ် တစ်ကြိမ်က အသုံးပြုခဲ့သော ရှာဖွေခြင်း အကျင့်ကို ထိုရဟန်းအပေါ်တွင်လည်း အသုံးပြုရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ အဌကထာ ကျမ်းဂန်များသည် ဤဆင်တူမှုကို လူ၏ စရိုက်သည် နေရာတိုင်း၌ တူညီသည်ဟု ယူဆခြင်းကို သတိပေးချက်အဖြစ် ဖတ်ရှုကြသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အပြုအမူသည် နေရာတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသည့်အခါ၊ ထိုနေရာ၏ အဘယ်အရာက ထိုပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်စေသနည်းဟု မေးရန် တန်ဖိုးရှိသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဖြေမှာ ရိုးရိုး မညီညွတ်မှု ဖြစ်ခဲသည်။ ၎င်းသည် မကြာခဏ ထိုသူက တန်ဖိုးထားသည့်၊ ကြောက်ရွံ့သည့်၊ သို့မဟုတ် နန္ဒ၏ ကိစ္စကဲ့သို့ ခဏတာ အာဏာရရှိသည်ဟု ယူဆသည့် အရာ၏ တိကျသော အရိပ်အမြွက် ဖြစ်တတ်သည်။