သင်္ခဓမနဇာတ်

ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ကိုယ်ကြိုက်ရာ ပြုမူပြီး သက်ကြီးရဟန်းတို့၏ အကြံဉာဏ်ကို နားမထောင်သော ရဟန်းတစ်ပါးနှင့် ပတ်သက်၍ ဤဇာတ်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ဤသို့သော ခေါင်းမာမှုသည် ဤအကြိမ်တည်းသာ မဟုတ်ကြောင်း မိန့်တော်မူပြီး၊ ပညာရှိ၏ အကြံကို နားမထောင်သော ဖခင်ကြောင့် နှစ်ဦးစလုံး ချက်ချင်း ဘေးဒုက္ခ ရောက်ခဲ့ရသည့် ဘဝတစ်ခုကို ပြန်လည် ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။

ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီး ဗာရာဏသီပြည်ကို အုပ်ချုပ်စဉ်ကာလ၌ ဗောဓိသတ္တဝ်သည် ခရုသင်းမှုတ်သူများ၏ မိသားစုတစ်စုတွင် ဖွားမြင်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုမိသားစု၏ အလုပ်မှာ ပွဲတော်များ၊ လမ်းပြပွဲများနှင့် မင်းတော်အခမ်းအနားများတွင် ကြီးမားသော ခရုသင်းကို မှုတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖခင်သည်လည်း တူညီသော အတတ်ပညာကို ကျွမ်းကျင်ထားပြီး၊ နှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ ပညာ လိုအပ်ရာ နေရာတိုင်းသို့ သွားကာ ခရု၏ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် အသက်မွေးကြသည်။

ပွဲတော်တစ်ခု ကျင်းပမည်ဟု သတင်းရောက်လာသဖြင့် ဖခင်နှင့်သားတို့သည် ပွဲသို့ သွားရောက်ကြသည်။ ထိုသို့သော စုဝေးမှုများတွင် အစီအစဉ်များကို ကြေညာရန်နှင့် လူထုကို နိုးထစေရန် ခရုသင်းမှုတ်သူများကို အမြဲ လိုအပ်ကြသည်။ သူတို့၏ တေးသံသည် စုဝေးသော လူထုကို အလွန် ဝမ်းမြောက်စေခဲ့ပြီး၊ ပွဲကုန်ဆုံးချိန်တွင် နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အလုပ်အတွက် ထိုက်တန်သော ငွေပမာဏကို စုဆောင်းရရှိခဲ့ကြသည်။

ဝင်ငွေကို လုံခြုံစွာ ရရှိပြီးနောက် ဖခင်နှင့်သားတို့သည် ဓားပြများ ခိုအောင်းရာဟု နာမည်ကြီးသော တောအုပ်ကို ဖြတ်သော လမ်းအတိုင်း အိမ်သို့ ပြန်ကြသည်။ ထိုသို့သော တောအုပ်များသည် မြင်သာသော ဥစ္စာကို သယ်ဆောင်သော ခရီးသွားများအတွက် အဖြစ်များသော အန္တရာယ် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ဝင်ငွေကို မပျက်စီးစေဘဲ အိမ်ရောက်ရန် သတိဖြင့် ဆက်သွားရမည်ကို နှစ်ဦးစလုံး သိကြသည်။

အရိပ်ရှိသော လမ်းကြောင်းသို့ ဝင်ရောက်စဉ် ဗောဓိသတ္တဝ်သည် နှစ်ဦးအနက် ငယ်သူဖြစ်သော်လည်း ဖခင်ထက် ဘေးအန္တရာယ်ကို ပိုမို နားလည်ခဲ့သည်။ သူက ထိန်းချုပ်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်- ခရုမှုတ်၍ တောအုပ်အား မိမိတို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ကြေညာရန် မလိုပါ၊ မှုတ်ရမည်ဆိုလျှင်လည်း အနည်းငယ်သာ ဂရုတစိုက် မှုတ်သင့်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ ဆက်တိုက် ကျယ်လောင်သော အသံသည် အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ချောင်းနေသော ဓားပြများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖခင်သည် သားဖြစ်သူ၏ ပညာရှိသော အကြံကို လိုက်နာရန် သဘောမတူခဲ့ပါ။ မိမိ၏ အတတ်ပညာကို ဂုဏ်ယူပြီး ပွဲတော်ကွင်းကို တေးသံဖြင့် ဖြည့်ခဲ့သကဲ့သို့ တောအုပ်ကိုလည်း ဖြည့်ချင်သဖြင့်၊ သတိပေးချက်ကို ပယ်ချကာ လမ်းလျှောက်စဉ် ယခင်ကကဲ့သို့ ခရုကို ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ထပ်ခါတလဲလဲ မှုတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်၊ ယခု ရပ်တည်နေသော နေရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ။

ထိုတောအုပ်သည် အမှန်ပင် ဓားပြအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့၏ ခိုနေရာ ဖြစ်ပြီး၊ ခရု၏ ဆက်တိုက်၊ စိုးရိမ်စရာမရှိသော အသံသည် သစ်ပင်များကြားမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ဓားပြများက ခရုကို ဤမျှ လွတ်လပ်စွာ ဆက်တိုက် မှုတ်နေသည်ကို ကြားရသောအခါ၊ ဥစ္စာကို စောင့်ရှောက်နေသော သတိကြီးသည့် ခရီးသွားတစ်ဦးက ဤမျှ ဆူညံစွာ မလုပ်နိုင်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်ကာ လွယ်ကူသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ကြသည်။

ဓားပြများသည် ဖခင်နှင့်သားကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ကာ ပွဲတော်တွင် ပင်ပန်းစွာ ရှာဖွေရရှိခဲ့သော ငွေများကို လုယူသွားပြီး၊ ခရီးထွက်ခဲ့ရာမှ ပြသစရာ တစ်ခုမျှ မကျန်ခဲ့ပေ။ ပင်ပန်းစွာ ရရှိခဲ့သော ပွဲတော်လုပ်အားခ အားလုံး ခဏအတွင်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင် မာနနှင့် သတိမဲ့မှုကို၊ နှစ်ဦး၏ လုံခြုံရေးအတွက် ထိန်းချုပ်ရန် အလိုမရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ဆင်ခြင်ကာ ဗောဓိသတ္တဝ်သည် မိမိ၏ ဖခင်အား ဂါထာတစ်ပုဒ် ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုဂါထာသည် ယနေ့တိုင် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ရသည်- အလုပ်တစ်ခုခုတွင် အလွန်အကျွံ မသွားသင့်ဘဲ၊ လွန်ကဲခြင်းကို ရှောင်ရှားတတ်ရမည်၊ အကြောင်းမှာ အတိုင်းအဆ ကျော်လွန်၍ မှုတ်ခြင်းကြောင့် မှုတ်ခြင်းဖြင့် ရရှိခဲ့သည်ကို ယခု ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ထိုဂါထာသည် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးကို ဘယ်အချိန်လုံလောက်ပြီဟု သိတတ်ရန် ဆိုသော တစ်ခုတည်းသော သင်ခန်းစာအဖြစ် ချုံ့ကျဉ်းပေးခဲ့သည်။

ဤဇာတ်ကို ဟောကြားပြီးနောက် ဘုရားရှင်သည် ဇာတ်ထဲရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များကို မိမိခေတ်တွင် ရှိနေသော ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ယခုခေတ်၏ ကိုယ်စိတ်အလိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်သော ရဟန်း၊ အကြီးတော် ရဟန်းများ၏ အကြံကို နားမထောင်သော ရဟန်းသည် တောအုပ်ထဲတွင် သားပေးသော သတိကို နားမထောင်ခဲ့သော ထိုဖခင်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဘုရားရှင်က မိမိကိုယ်တိုင် နားမထောင်ခံရသော ပညာရှိ ထိန်းချုပ်ရန် အကြံကို ပေးခဲ့သော သား ဗောဓိသတ္တဝ် ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။

ဤဇာတ်အမှတ် ၆၀ သည် ဂီတ သို့မဟုတ် ဓားပြမှုအကြောင်း ပုံပြင်အဖြစ်သာ မက၊ ပြုပြင်ခြင်းကို ငြင်းပယ်သော မာန၏ အန္တရာယ်အပေါ် ထိုးထွင်းသော သင်ခန်းစာအဖြစ် တည်မြဲနေသည်။ ဖခင်၏ အတတ်ပညာသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝင်ငွေသည်လည်း ရိုးရိုးသားသား ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ သားဖြစ်သူ၏ ဉာဏ်ရှိသော အကြံဖြင့် မိမိ၏ ထက်သန်မှုကို ထိန်းညှိရန် ငြင်းဆန်သည့်အခါ ဘယ်အရာမျှ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဘုရားရှင်သည် ဤရှေးဟောင်း ဖြစ်ရပ်ကို အသုံးပြု၍ ခေါင်းမာသော ရဟန်းနှင့် ဤဇာတ်ကို နားထောင်ခဲ့သူ အပေါင်းတို့အား ပြသတော်မူခဲ့သည်- ငယ်ရွယ်သူ သို့မဟုတ် အဆင့်အတန်း နိမ့်သူ၏ ပညာသည်လည်း နားထောင်ထိုက်ကြောင်း၊ အပြစ်မရှိသော လုပ်ငန်းတွင်မဆို အလွန်အကျွံဖြစ်ပါက ဂရုတစိုက် ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်ကို ပျက်စီးစေနိုင်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ ထိန်းချုပ်မှု၊ အချိန်အခါနှင့်ညီသော ကျင့်သုံးမှုနှင့် မည်သည့် အရင်းအမြစ်မှ ဖြစ်စေ သင့်လျော်သော အကြံဉာဏ်ကို လိုက်နာလိုသော ဆန္ဒသည် ဤဇာတ်ကို နားထောင်သူတို့ ကာကွယ်ရန် တောင်းဆိုသော စစ်မှန်သော ဥစ္စာ ဖြစ်ဆဲ ဖြစ်သည်။