သုသီမဇာတ်တော်

သာဝတ္ထိမြို့သားများသည် လှူဒါန်းမည့်ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းပြီး အခြားဆရာများ၏ တပည့်များအား လှူဒါန်းမည်လော၊ သို့မဟုတ် ဘုရားရှင်၏ တပည့်တော်များအား လှူဒါန်းမည်လော ဆွေးနွေးကြသည်အခါ ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ ဤဇာတ်ဝတ္ထုကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ မဲဆန္ဒမှ ဘုရားရှင်အတွက် အကျိုးရှိသောအခါ လှူဒါန်းမှုကို ရက် ၇ ရက် ကြွယ်ဝစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ရဟန်းများက ဝါဒဖြန့်သူများ လူထုကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဘုရားရှင် အောင်မြင်ခဲ့ပုံကို နောက်ပိုင်းတွင် အံ့ဩကြသည်။ ဘုရားရှင်က ဤကဲ့သို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုသည် ပထမဦးဆုံး မဟုတ်ကြောင်း မိန့်တော်မူပြီး အတိတ်ကာလ ဘဝတစ်ခုကို ပြောပြတော်မူသည်။

ရှေးဗာရာဏသီတွင် သုသီမ အမည်ရှိ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံခဲ့ဖူးသည်။ ဗောဓိသတ် (ရှေးဘဝ၌ ဖြစ်လာမည့် ဘုရားရှင်) သည် နိုင်ငံတော်ပုရောဟိတ်၏ မယား၏ တစ်ဦးတည်းသော သားအဖြစ် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ပုရောဟိတ်မိသားစုသည် ဘုရင်၏ ကြီးမားသော ဆင်ပွဲတော်ကို ဦးဆောင်ကျင်းပခွင့် ရှိပြီး ထိုအခမ်းအနားကို ကျင်းပတိုင်း ဆယ်သန်း ဒင်္ဂါးကို ရရှိခဲ့သည်။

ဗောဓိသတ်အသက် ၁၆ နှစ်ရွယ်သောအခါ အဖခင် ကွယ်လွန်သွားပြီး ရုံးတော်ရှိ ပြိုင်ဘက်ဗြဟ္မဏများက အခွင့်အရေးကို ရယူခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆင်ပွဲတော် ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ပုရောဟိတ်၏ ငယ်ရွယ်သော သားတွင် ထိုမျှ ထိုက်တန်သော ဗေဒင်အတတ် ပညာ မရှိဟု ဘုရင် သုသီမကို ယုံကြည်အောင် ပြောဆိုကြပြီး ဘုရင်က ကလေး၏ အမွေကို ဖယ်ထားလိုက်သည်။ ဗောဓိသတ်၏ မိခင်သည် ခင်ပွန်းနှင့် မိသားစု၏ ရှေးဟောင်းရာထူး နှစ်ခုလုံးကို ဆုံးရှုံးသဖြင့် စိတ်ပျက်ခဲ့သည်။

ဗောဓိသတ်သည် ဆုံးရှုံးမှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ လက်မခံခဲ့ပေ။ ဝမ်းနည်းနေသော မိခင်အား ကျော်ကြားသော ပညာသင်ကျောင်း တက္ကသီလာသို့ အကွာအဝေး ယူဇန် နှစ်ထောင် (ရိုးရာအကွာအဝေးယူနစ်) ခရီးသွားမည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ဝေဒသုံးပါးနှင့် ဆင်ပွဲတော်ဆိုင်ရာ ဗဟုသုတအားလုံးကို ကြာမြင့်ပါစေ၊ ဆင်ပွဲတော်အတွက် ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်ရန် ကျွမ်းကျင်အောင် သင်ယူမည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ဗောဓိသတ်သည် တစ်ရက်ခရီးဖြင့် တက္ကသီလာသို့ ရောက်ရှိပြီး မြို့ရှိ အကျော်ကြားဆုံး ဆရာထံ သွားရောက်ကာ သင်ကြားမှုအတွက် ဒင်္ဂါး တစ်ထောင် ပေးချေခဲ့သည်။ ပုံမှန်ကျောင်းသားများထက် ကြီးမြတ်သော ဉာဏ်ထက်မြက်မှုဖြင့် ပုံမှန် ဆယ့်နှစ်နှစ်ကြာ သင်ကြားရသော အရာအားလုံးကို တစ်ညတည်းဖြင့် တတ်မြောက်ခဲ့သည်။ သင်ယူနေစဉ်တွင် မိမိ၏ ဆရာ မှားယွင်းနားလည်ထားသော အချက်များကိုပင် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

ပွဲတော်အတွက် ဗာရာဏသီသို့ ပြန်ရောက်လာသော ဗောဓိသတ်သည် ဘုရင် သုသီမရှေ့သို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဖခင်၏ မျိုးရိုးရာရာထူးကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဘုရင်က လူငယ်၏ ဝေဒသုံးပါးနှင့် ဆင်ပွဲတော် ဗဟုသုတတို့ကို အပြည့်အဝ မြင်တွေ့ပြီးနောက် ထိုမျိုးရိုးရာ အခွင့်အရေးသည် ဥပဒေအရနှင့် ပညာအရ နှစ်မျိုးလုံး သူ၏ဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။

ရာထူးကို မိမိတို့ယူရန် အကြံပြုခဲ့သော ဗြဟ္မဏများကို ၎င်းတို့၏ ဗဟုသုတကို သူ၏ဗဟုသုတနှင့် နှိုင်းယှဉ်စမ်းသပ်ရန် ခေါ်ယူခဲ့သော်လည်း သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမျှ တက္ကသီလာ၌ ညတစ်ညတည်းဖြင့် ဗောဓိသတ် တတ်မြောက်ခဲ့သည်ကို မမှီနိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအရာကို မြင်သောအခါ ဘုရင်က နောက်ထပ် အငြင်းပွားမှု မရှိဘဲ သူ၏ဖခင်၏ နေရာသို့ ပြည့်ဝစွာ ပြန်လည် ထားရှိခဲ့သည်။

ဗောဓိသတ်သည် မိသားစု၏ ရိုးရာအတိုင်း ကြီးမားသော ဆင်ပွဲတော်ကို ကျင်းပခဲ့ပြီး ထိုအခမ်းအနားရှိ အခမ်းအနားတိုင်းကို တိကျစွာ ဆောင်ရွက်ကာ ဘုရင်၏ ပွင့်လင်းသော ချီးမွမ်းမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ရာထူး၏ ရိုးရာအခွင့်ဖြစ်သော ဆယ်သန်း ဒင်္ဂါးဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်လာပြီး ဖခင် အသက်ရှင်စဉ်ကဲ့သို့ မိခင်၏ အိမ်ထောင်စုကို ပြန်လည် လုံခြုံစေခဲ့သည်။

တရားဒေသနာ အဆုံးတွင် ဘုရားရှင်သည် ဇာတ်ဝတ္ထုရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များကို ဇေတဝန်ရှိ ရဟန်းများအား ညွှန်ပြတော်မူသည်။ မိမိ၏ ကိုယ်တော် မယ်တော် မဟာမာယာသည် ထိုဘဝ၌ ဗောဓိသတ်၏ မိခင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဖခင် သုဒ္ဓောဒနမင်းသည် ဗောဓိသတ်၏ ဖခင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အာနန္ဒသည် ဇာတ်ဝတ္ထုအမည်ဖြစ်သည့် ဘုရင် သုသီမ ဖြစ်ခဲ့သည်၊ သို့သော် ဘုရင်သည် ဇာတ်လမ်းတွင် ထောက်ခံ အခန်းသာ ပါဝင်သည်။ သာရိပုတ္တသည် တက္ကသီလာ၏ ကျော်ကြားသော ဆရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင်ကား ထိုအဝေးဝေးရှိ ဘဝ၌ မိခင်အား ရန်သူများ ယူဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော အရာကို ပြန်လည်ရယူရန် ယူဇန်နှစ်ထောင် ခရီးသွားခဲ့သော ငယ်ရွယ်သော ဗြဟ္မဏ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဇာတ်ဝတ္ထုသည် မနာလိုမှုနှင့် သုံးစွဲကလုံးများ ခြိမ်းခြောက်သော အမွေသည် အမြဲတမ်း ဆုံးရှုံးရသည် မဟုတ်ကြောင်း၊ ဆုံးရှုံးရမည့်သူက စွပ်စွဲမှုတိုင်းကို ပြသနိုင်သော စစ်မှန်သော ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် တုံ့ပြန်လိုသည်ဖြစ်ပါက ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သင်ကြားသည်။ ထို့အပြင် ဤဇာတ်ဝတ္ထုများကို မည်သို့ နာမည်ပေးသည်ဆိုသည်ကို ငြိမ်သက်စွာ သင်ခန်းစာ ပေးသည်။ ဤဇာတက သည် ဇာတ်လမ်းတွင် အသေးစား ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သော ဘုရင် သုသီမ၏ အမည်ကို ဆောင်ထားသော်လည်း ၎င်း၏ အမှန်တကယ် ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သော ကြိုးစားသော အမည်မသိ ငယ်ရွယ်သော ဗြဟ္မဏ သည် ဘုရားရှင် ဖြစ်လာသူ၊ ၎င်း၏ လုပ်ရပ်များဖြင့်သာ မှတ်မိခံရပြီး ကျမ်းဂန်များက ထိန်းသိမ်းထားသော ကိုယ်ပိုင်အမည်ဖြင့် မဟုတ်ပေ။