ဆန်တစ်ပြည်နှင့် လောဘကြီးသောမင်း

ပါဠိတိပိဋက၏ ဇာတက အမှတ် ၅ ကို ဘုရားရှင်က ရဟန်း လာဠုဒါယီနှင့် ဒဗ္ဗမလ္လပုတ္တတို့အကြား အစာလက်မှတ်ဝေငှမှုဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုကို အကြောင်းပြု၍ ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ လာဠုဒါယီသည် ထိုတာဝန်ကို ယူခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ စီမံခန့်ခွဲမှု အားနည်းချက်ကြောင့် သံဃာတော်များအကြား ကျယ်ပြန့်စွာ ရှုပ်ထွေးမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထိုမိုက်မဲစွာ ကျော်လွန်ကျူးလွန်သော ပုံစံသည် မည်မျှ ရှေးကတည်းက ရှိခဲ့သည်ကို ပြသရန်အတွက် ဘုရားရှင်သည် ယခင်ဘဝတစ်ခုကို အမှတ်ရတော်မူခဲ့သည်။ ထိုဘဝတွင် တူညီသော အလေ့အကျင့်ကြောင့် တစ်ပြည်လုံး၏ ရာဇဝင်တော်ကြီး၌ ရှက်ရွံ့ဖွယ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

ရှေးအခါ ဗြဟ္မဒတ်မင်းက ဗာရာဏသီပြည်ကို အုပ်စိုးစဉ် ဘုရားလောင်းသည် နန်းတော်၏ အကြီးဆုံး အဖိုးဖြတ်အမတ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ဘဏ္ဍာတော်အတွက် ဝယ်ယူသော ဆင်၊ မြင်း၊ ရတနာနှင့် ရွှေတို့၏ အမှန်တကယ် တန်ဖိုးကို အကဲဖြတ်ပေးရသည်။ ဘုရားလောင်း၏ မလှုပ်ရှားနိုင်သော ရိုးသားမှုကြောင့် မင်းကြီးသည် ကုန်သည်များကို ပစ္စည်းများ၏ ရိုးသားသော တန်ဖိုးပေးချေရခြင်းက မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ဘဏ္ဍာကို လျော့နည်းစေသည်ဟု ခံစားလာပြီး စိတ်ဆိုးလာသည်။

တစ်နေ့ နံနက်တွင် နန်းတော်ပြတင်းမှ ကြည့်နေစဉ် မင်းကြီးသည် ဝင်းထဲတွင် ကြမ်းတမ်းပြီး ပညာမရှိသော ကျေးလက်သားတစ်ဦး ဖြတ်သွားသည်ကို မြင်ရသည်။ ထိုသူသည် ဘဏ္ဍာတော်မှ ရွှေတစ်ပြားမျှ မယူဘဲ ပစ္စည်းများကို အကဲဖြတ်နိုင်သည်ဟု မင်းကြီးက တွေးခေါ်သည်။ မင်းကြီးသည် ထိုနေရာတွင်ပင် သူ့ကို ခေါ်ယူ၍ ဘုရားလောင်းကို ရာထူးမှ ဖယ်ရှားပြီး မိုက်မဲသော ကျေးလက်သားကို နန်းတော်အဖိုးဖြတ်အမတ်အသစ်အဖြစ် ခန့်ထားလိုက်သည်။

မကြာမီပင် မြောက်ဘက်နယ်စပ်မှ မြင်းကုန်သည်များသည် မြင်းကောင်းငါးရာကို ခေါ်ဆောင်ပြီး တရားမျှတသော အဖိုးဖြတ်ခြင်းကို မျှော်လင့်၍ ရောက်ရှိလာကြသည်။ မိုက်မဲသော အဖိုးဖြတ်အမတ်သည် မြင်းကောင်းများကို စစ်ဆေးပြီး ၎င်းတို့၏ စုစုပေါင်းတန်ဖိုးမှာ ဆန်ကုတ်တစ်ပြည်သာ ဖြစ်သည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ မင်းကြီးက ကုန်သည်များအား ထိုဆန်တစ်ပြည်ကိုသာ ပေးရန် အမိန့်ပေးပြီး မြင်းငါးရာကို မိမိအတွက် တင်းကုတ်တွင် ထားရှိစေသည်။

ငိုကြွေးပြီး ပျက်စီးနေသော ကုန်သည်များသည် ယခင်အဖိုးဖြတ်အမတ် ဘုရားလောင်းထံ ရောက်ရှိ၍ အကူအညီတောင်းကာ ခြေတော်ရင်းတွင် ပြုပန်းကြသည်။ ဘုရားလောင်းသည် နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မိုက်မဲသူထံ ချိုမြိန်သော မုန့်များနှင့် မွှေးရနံ့ရှိသော ပန်းမာလာများကို ပူဇော်ကာ သူနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် အကြံပေးသည်။ နောက်တစ်နေ့ မင်းကြီးနှင့် မင်းဝန်အပေါင်းတို့ရှေ့တွင် ဆန်တစ်ပြည်၏ တကယ့်တန်ဖိုးကို မေးမြန်းပါက အပြည့်အဝ ဂရုတစိုက် ဖြေဆိုရမည်ဟု သူ့ကို ယုံကြည်စေရမည်ဟု ညွှန်ကြားသည်။

ကုန်သည်များသည် အကြံပေးချက်အတိုင်း အတိအကျ ပြုလုပ်ကြသည်။ မိုက်မဲသူ၏ ချစ်ခင်မှုကို လက်ဆောင်များဖြင့် သိမ်းကျုံးပြီး သူက ၎င်းတို့ကို လုံးဝယုံကြည်သည်အထိ ဆက်ဆံကြသည်။ နောက်နေ့တွင် နန်းတော်အစည်းအဝေးရှေ့တွင် ၎င်းတို့က ကြည်ညိုစွာ တရားဝင် မေးမြန်းကြသည်။ ကောင်းမွန်သော မြင်းငါးရာသည် ဆန်တစ်ပြည်နှင့် တန်ဖိုးညီသည်ဟု ထင်ရကြောင်း သတိပြုမိသည်။ ထို့ပြင် ထိုဆန်တစ်ပြည်၏ အတွင်းပိုင်းတန်ဖိုးမှာ အဘယ်မျှရှိသနည်း၊ မင်းကြီးနှင့် နန်းတော်အား ပြောပြရန် တောင်းဆိုကြသည်။

တရားရုံးအလယ်တွင် ဖြေဆိုရန် မေးခံရသည့်အတွက် မာနဖြင့် ထောင်လွှားသွားသော မိုက်မဲသူသည် မိမိ၏ အဖြေကို ကြေညာလိုက်သည်။ ဆန်တစ်ပြည်၏ တန်ဖိုးမှာ ဗာရာဏသီ ရာဇဝင်ပြည်တော်ကြီး ကိုယ်တိုင်၊ ပတ်လည်ရှိ ယူဇနာဆယ်နှစ်ခုမျှ ဥယျာဉ်များနှင့် နယ်ပယ်အတွင်းရှိ မြေအားလုံးနှင့် ညီမျှသည်ဟု သူက ကြေညာသည်။ ထိုအဆိုမှာ ရယ်စရာ ဖြစ်လွန်းသဖြင့် တက်ရောက်သော မင်းဝန်တိုင်းက အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်အထိ လေထဲတွင် ကြာကြာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုအဖိုးဖြတ်ချက် ရယ်စရာကို ကြားရသောအခါ မင်းဝန်များနှင့် မင်းမျိုးမင်းနွယ်များသည် မရပ်နိုင်သော ရယ်မောသံဖြင့် ရယ်ကြပြီး မင်းကြီးကို ရှေ့တော်တွင် ဖော်ပြကာ ပြက်ရယ်ကြသည်။ သန်းပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိခဲ့သော နိုင်ငံတစ်ခုကို အစာတစ်ဆုပ်ကလေး၏ တန်ဖိုးအထိ လျှော့ချလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုအရှက်ရစရာကို အခြားသူတစ်ဦးအပေါ် တင်ချင်သော်လည်း မင်းကြီးအတွက် မည်သည့်နည်းလမ်းမျှ မရှိခဲ့ချေ။

ရှက်စိတ်ဖြင့် ပြည့်လျှံသွားသော မင်းကြီးသည် ကျေးလက်အဖိုးဖြတ်အမတ်ကို ရာထူးမှ ဖယ်ရှားပြီး ရိုးသားသော ဘုရားလောင်းကို ယခင်ရာထူးသို့ ပြန်ခေါ်ခဲ့သည်။ သူသည် အများပြည်သူ၏ ကြီးမားသော ကုန်ကျစရိတ်ဖြင့် တရားမျှတသော အုပ်ချုပ်မှုသည် ရိုးသားမှု လိုအပ်ကြောင်း သင်ယူခဲ့သည်။ ရွှေများကို ပိုမိုထိန်းသိမ်းခွင့် ပေးမည့်သူကို ခန့်ထားခြင်းဆိုသည့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လိမ်လည်မှုသည် ထိုက်တန်သော အုပ်ချုပ်မှု မဟုတ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

ဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးတွင် ဘုရားရှင်သည် ရဟန်း လာဠုဒါယီကို မိုက်မဲသော အဖိုးဖြတ်အမတ်နှင့် ညွှန်ပြတော်မူခဲ့သည်။ အရေးပါသော ပုံပေါ်ရန် တောင့်တသော်လည်း လက်ရှိကိစ္စကို နားမလည်သော တူညီသည့် ဆန္ဒ၊ ဆန်တစ်ပြည်ကြောင့် တစ်ပြည်လုံး၏ ရာဇဝင်တော်ကြီး၌ ရှက်ရွံ့ဖွယ် ဖြစ်စေခဲ့သော ပုံစံသည်၊ ယခု ဘုရားရှင်၏ ကိုယ်ပိုင်သံဃာအသိုင်းအဝိုင်းတွင် အစာလက်မှတ်များ စနစ်တကျ ဝေငှမှုကို ဖျက်ဆီးနေဆဲ တူညီသော အားနည်းချက်ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြတော်မူသည်။

ဤဇာတ်လမ်းက ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်မှာ မိုက်မဲသော အဖိုးဖြတ်အမတ်အကြောင်း ပြက်လုံးမျှသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုရှိသော ရာထူးကို ထက်မြက်မှုထက် အဆင်ပြေမှုအတွက် ပေးအပ်သောအခါ မည်သို့ဖြစ်မည်ကို သတိပေးချက် ဖြစ်သည်။ မင်းကြီးသည် မိုက်မဲသော လိမ်လည်ထောပတ်သူတစ်ဦးအတွက် ရိုးသားသော အစေခံကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ အန္တရာယ်ပြုရန် ရည်ရွယ်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ၊ ရွှေကို ပိုမိုထိန်းသိမ်းလိုသည်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုသေးငယ်ပြီး အန္တရာယ်ကင်းပုံရသော ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့်ပင်၊ ကြီးမားသော မကောင်းမှုမဟုတ်ဘဲ၊ ထက်မြက်သော မေးခွန်းတစ်ခုဖြင့် အကြောင်းအရာ ပြန်ဖြေမဆုံးမီ ကုန်သည်ငါးရာ၏ ပစ္စည်းအားလုံးကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။