တယောဓမ္မဇာတ် - မျောက်မင်းနှင့် ဦးဆောင်မှုဂုဏ်သုံးပါး

ပါဠိတိပိဋကတ်ရှိ ဇာတက အမှတ် ၅၈ ကို ဘုရားရှင်က ဝေဠုဝန်တောတွင် ဒေဝဒတ်၏ ကိုယ်တော်ကို အသက်ဖျက်ရန် ထပ်ခါတလဲလဲ ကြိုးပမ်းမှုအကြောင်း ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ရှေးဘဝတစ်ခုတွင် အမဲလိုက်ခံရသော သတ္တဝါကိုပင် ကယ်တင်နိုင်သည့် ဥပါယ်ကောင်းမှု၊ မတုန်မလှုပ်နိုင်သော သတ္တိနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာ ဂုဏ်သုံးပါးဖြင့် မျောက်ငယ်တစ်ကောင်သည် သူ့ကို သတ်လိုသော ဖခင်ကို အောင်နိုင်ခဲ့ပုံကို ဤဇာတ်ဘောင်က ပြန်လည်ပြောပြသည်။

ရှေးအခါ ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည် ဗာရာဏသီပြည်ကို စိုးမိုးစဉ်၊ ဘုရားလောင်းသည် တိရစ္ဆာန်ဘဝ၌ မင်းမျိုးနွယ်ရှိသော မျောက်တစ်ကောင်အဖြစ် ပဋိသန္ဓေ တည်ခဲ့သည်။ တောင်တန်းများနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်းကပ်နေသော ထိုတောအုပ်ထူထပ်ရာတွင် ရာနှင့်ချီသော မျောက်အုပ်ကို မနာလိုမှု ကြီးစွာဖြင့် အုပ်ချုပ်သော ပြင်းထန်ပြီး သံသယကြီးသည့် မျောက်မင်းကြီးတစ်ကောင် ရှိခဲ့သည်။ အုပ်ထဲတွင် အင်အား ပြည့်ဝလာနိုင်သော ငယ်ရွယ်သည့် အထီးတစ်ကောင်က မိမိ၏ အာဏာကို စိန်ခေါ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့်၊ ထိုအိုမင်းသော ရိုင်းစိုင်းသည့် မျောက်သည် အုပ်ထဲ မွေးဖွားလာသမျှ မျောက်ငယ်တိုင်းကို စစ်ဆေးပြီး၊ ခေါင်းဆောင်မှု တောင်းဆိုနိုင်မည် မဟုတ်စေရန် ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

ဘုရားလောင်း၏ မိခင်သည် ကိုယ်ဝန်ရလာသောအခါ သူ၏ သားငယ်ကို ချောင်းနေသော အန္တရာယ်ကြီးကို သိမြင်ခဲ့သည်။ အုပ်စုကို တစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ၊ ချောက်ကမ်းပါးများကြားတွင် တည်ရှိသော ဝေးလံသည့် ချိုင့်ဝှမ်းသို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး၊ မျောက်မင်း၏ လက်လှမ်းမီနိုင်မည်မဟုတ်သော နေရာ၌ ဘုရားလောင်းကို လုံခြုံစွာ မွေးဖွားခဲ့သည်။

ငယ်ရွယ်သော မျောက်ငယ် ကြီးပြင်းလာသည်နှင့်အမျှ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အား၊ ကျယ်ပြန့်သော ပခုံးနှင့် ထင်ရှားသော ဉာဏ်ရည်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုဝှက်ထားသော ချိုင့်ဝှမ်းထဲတွင် အဘယ်ကြောင့် မိခင်နှင့် နှစ်ဦးတည်း နေရသနည်းဟု နောက်ဆုံး မေးမြန်းသောအခါ၊ မိခင်က အမှန်တရားကို ပြောပြခဲ့သည်။ ဖခင်သည် မျောက်အုပ်ကြီးတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်သော်လည်း နှလုံးသည် မနာလိုမှုဖြင့် အဆိပ်သင့်နေပြီး၊ မိမိ၏ ထီးနန်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရန် ကိုယ်ပိုင်သားများကိုပင် ထိခိုက်စေခဲ့ကြောင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားလောင်းက နူးညံ့စွာ ဖြေကြားရာတွင်၊ ပဋိပက္ခ ရှာရန် မဟုတ်ဘဲ အုပ်စုကို ကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်မြောက်စေရန် ဖခင်ထံ သွားမည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ မိခင်၏ မျက်ရည်များကြားမှပင် ဘိုးဘေးများ၏ တောသို့ ခရီးထွက်ခဲ့ကာ၊ အိုမင်းသော မျောက်မင်းကြီးရှေ့တွင် လေးစားစွာ ဝင်ရောက် ဂါရဝပြုခဲ့သည်။

ဂုဏ်ဝင်သော သားကို မြင်သောအခါ ဖခင်သည် ဝမ်းသာသော မျက်ရည်များကို ဟန်ဆောင်ကာ၊ ၎င်းကို ရှာဖွေခဲ့ရသည်မှာ အဘယ်မျှ ကြာခဲ့ပြီလဲဟု ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် စိတ်ထဲ၌မူ ချက်ချင်းပင် ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်နေခဲ့သည်။ ဖခင်သည် လူငယ်ကို ရင်ခွင်ထဲ ဖက်ထားရာ၊ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်သော ညှစ်ကိုင်မှုဖြင့် ချေမှုန်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားလောင်းက ကိုယ်ခန္ဓာကို ကျောက်ခဲကြီးကဲ့သို့ တင်းမာစွာ ခိုင်မြဲစေခဲ့သဖြင့်၊ ဖခင်၏ ကိုယ်ပိုင် အရိုးများသာ ပြန်လည် ဖိအားကြောင့် ညည်းညူခဲ့ရသည်။

မအောင်မြင်သဖြင့် ဖခင်သည် မာနဖြင့် ငိုကြွေးဟန်ဆောင်ကာ၊ အနီးရှိ ကန်ထဲမှ အပြာရောင် ကြာပန်းများ ယူလာရန် သားအား တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ပွဲတော်အခမ်းအနားအတွက် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် တန်ဆာဆင်ရန် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဘုရားလောင်းသည် ရေနားရှိ ခြေရာများကို စူးစမ်းကြည့်ရာ၊ ရေထဲသို့ ဝင်သော ခြေရာများရှိသော်လည်း ပြန်ထွက်လာသော ခြေရာ တစ်ခုမျှ မရှိကြောင်း သတိပြုမိသည်။ ထိုအချက်က ရေ၏ အနက်ထဲတွင် ရေဘီလူး ပုန်းနေကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်စေခဲ့သည်။

ရေထဲသို့ ဆင်းပြီး ရေဘီလူး၏ နောက်တစ်ဦးသော သားလောင်း မဖြစ်ရန်၊ ဘုရားလောင်းသည် ကန်၏ တစ်ဖက်ကမ်းမှ အခြားတစ်ဖက်ကမ်းသို့ ထပ်ခါထပ်ခါ ခုန်ကျော်ခဲ့သည်။ လေထဲတွင် ကျော်ဖြတ်ရာ အကြိမ်တိုင်းတွင် အပြာရောင် ကြာပန်းများကို လက်ဖြင့် ဆွဲယူခဲ့သည်။ ဝှက်ထားသော ရေဘီလူးက ဖမ်းဆုပ်နိုင်လောက်အောင် ရေထဲတွင် ကြာကြာ ခြေနင်းထားခြင်း တစ်ကြိမ်မျှ မရှိခဲ့ချေ။

ဤရဲရင့်သော ဖြတ်ကျော်မှုကို ကြည့်ရှုနေသော ရေဘီလူးသည်၊ ကျွမ်းကျင်မှု၊ သတ္တိနှင့် ဥပါယ်ကောင်းမှုကို အညီအမျှ ပေါင်းစပ်ထားသူကို အင်အားဖြင့်သာ ဖမ်းဆုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အောင်နိုင်ခြင်း မဖြစ်နိုင်ကြောင်း အံ့ဩစွာ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ မျောက်ငယ်အား ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ဖြတ်ကျော်ခွင့် ပေးခဲ့ပြီး၊ မိမိ မြင်ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်၏ သက်သေအဖြစ် ၎င်းနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့သည်။

သားသည် အောင်ပွဲခံ၍ ပြန်လာခြင်း၊ လက်တွင် ကြာပန်းများ ကိုင်ထားခြင်း၊ သူ့ကို သတ်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော ရေဘီလူးပင် ဘေးတွင် လျှောက်လာခြင်းကို မြင်သောအခါ၊ အိုမင်းသော အာဏာရှင်သည် မိမိ ရင်ဆိုင်နေရသည့် အခြေအနေကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်ခဲ့သည်။ သူ၏ သားတွင် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်သော ဉာဏ်ပညာ ရှိနေကြောင်း၊ မည်သည့် အစီအစဉ်ဖြင့်မျှ သတ်ဖြတ်၍ မရနိုင်ကြောင်း ထိုသိမြင်မှုက ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤသိမြင်မှု၏ ထိတ်လန့်မှုနှင့် ရန်လိုစိတ်က ၎င်း၏ နှလုံးကို ပြိုကွဲစေပြီး၊ နေရာ၌ပင် သေဆုံးခဲ့သည်။

ဇာတ်ကြောင်း အဆုံး၌ ဘုရားရှင်က အာဏာရှင်မျောက်မင်းကို ဒေဝဒတ်နှင့်၊ သူ့ကို အောင်နိုင်သော ဉာဏ်ကောင်းသည့် သားကို မိမိကိုယ်တိုင်နှင့် ဆက်စပ်၍ ဖော်ပြတော်မူသည်။ ဒေဝဒတ်သည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်သားများအပေါ် တစ်ချိန်က ပြသခဲ့သော ထိုမနာလိုသည့် ရက်စက်မှုသည်၊ ဘုရားရှင်အပေါ် ဘဝအဆက်ဆက် ထပ်တလဲလဲ ပြုခဲ့သည့် ပုံစံ၏ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဘုရားရှင်သည် ဥပါယ်ကောင်းမှု၊ မတုန်မလှုပ်နိုင်သော သတ္တိနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာ ဤဂုဏ်သုံးပါးရှိသူ မည်သူမဆို ရန်သူအပေါင်းကို အောင်နိုင်မည်ဟု ကျမ်းဂန်ဂါထာဖြင့် ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။

အိုမင်းသော မျောက်မင်းကြီးကို နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်စေခဲ့သည်မှာ သားနှင့် တန်းတူ ရိုက်ခတ်ပြိုင်ဆိုင်နိုင်သော အင်အားပြသမှု မဟုတ်ပေ။ ရိုးရိုးအင်အားသည် ဖခင်ကာလရှည်ကြာ အားသာချက်ရှိနေသည့် နယ်ပယ်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အစား၊ အင်အားမျှ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်သော ပေါင်းစပ်မှုဖြစ်ခဲ့သည်။ နှေးကွေးသော သတ္တဝါ နစ်မြုပ်မည့်နေရာသို့ ခုန်ကျော်နိုင်သည့် ခန္ဓာကိုယ် ကျွမ်းကျင်မှု၊ ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုဘဲ အန္တရာယ်ထဲ အလိုအလျောက် လျှောက်သွားနိုင်သည့် သတ္တိ၊ ကန်ဘေးရှိ ခြေရာများကို ဖတ်ရှုကာ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း နားလည်နိုင်သည့် ဉာဏ်ပညာ တို့သည် ပေါင်းစပ်၍ ဖခင်အား ခြိမ်းခြောက်စရာ ဘာမျှ မကျန်တော့ခဲ့ချေ။ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် အုပ်ချုပ်သော အာဏာရှင်သည် မိမိ၏ စည်းကမ်းအတိုင်း တွေ့ဆုံသော ပြိုင်ဘက်ကို ပုံမှန်အားဖြင့် ချေမှုန်းနိုင်သော်လည်း၊ ထိုနေရာတွင် တွေ့ဆုံရန် ငြင်းဆိုသော ပြိုင်ဘက်အတွက်မူ ဖြေရှင်းနည်း တစ်ခုမျှ မရှိတော့ပေ။