ଫକୀରୀ / ଫକିରୀ
(फ़कीरी)ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ
ଫକିରଙ୍କ ଜୀବନ
ବ୍ୟୁତ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ସଂସ୍କୃତ ମୂଳ
ଆରବୀ-ଫାର୍ସୀ 'ଫକୀର' (ଗରିବ, ଅଭାବୀ) ରୁ, ଉତ୍ତର ଭାରତରେ ସର୍ବସ୍ୱ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ସାଧୁଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଶବ୍ଦ; 'ଫକିରୀ' ସେହି ଜୀବନପଥ।
ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ଭିତରର ଆନନ୍ଦର ପଥ ଭାବେ ବାଛିଥିବା ସରଳତା; କବୀରଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା 'ଅମୀରୀ' (ଧନସମ୍ପତ୍ତି)ର ବିପରୀତ। ଏହା 'ମନ ଲାଗ୍ୟୋ ମେରୋ ଯାର ଫକୀରୀ ମେଁ'ର ଧୂଆ।