ਅਨਹਦ ਸ਼ਬਦ
(अनहद शब्द)ਸ਼ਬਦਾਰਥ
ਬਿਨਾਂ ਵਜਾਏ ਗੂੰਜਦੀ ਧੁਨੀ
ਵਿਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਮੂਲ
'ਅਨਹਦ' (ਬਿਨਾਂ ਸੱਟ ਦੇ) ਅਤੇ 'ਸ਼ਬਦ' (ਧੁਨੀ) ਤੋਂ; ਗੁਰੂ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਬਾਹਰੀ ਸਾਧਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅੰਦਰ ਗੂੰਜਦੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਡੂੰਘੇ ਸਿਮਰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਆਤਮਿਕ ਭਾਵ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਗ
ਗੁਰੂ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਲਈ, ਅਨਹਦ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਨਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਸੀ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਹਰ ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਜਾਤ ਜਾਂ ਹੈਸੀਅਤ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ।