अवधूतः

शब्दार्थः

यः (लौकिकबन्धान्) निरस्तवान्

संस्कृतस्य 'अव' (दूरे, अपगतम्) + 'धू' (कम्पनम्) इत्यस्मात्, अर्थः यः आसक्तीः रूढीश्च निरस्तवान्।

लौकिकरूढ्यतीतः परिव्राजकः संन्यासी। कबीरः नाथयोगिनश्च श्रोतारम् 'अवधूत' इति सम्बोधयन्ति, बाह्यरूपाणि अतीत्य द्रष्टुम् आह्वानरूपेण।