माधवीये 'शङ्करदिग्विजय'-ग्रन्थे वर्णितम्, कनकधारास्तोत्रस्य रचना बाल्ये आदिशङ्कराचार्येण कृता। कालटी-ग्रामे भिक्षाटनसमये एका दरिद्रा ब्राह्मणी अश्रूणि मुञ्चन्ती केवलम् एकं शुष्कम् आमलकं तस्मै समर्पितवती। तस्याः निःस्वार्थभावेन द्रवीभूतः बालशङ्करः महालक्ष्मीं सम्प्रार्थ्य एकविंशतिभिः श्लोकैः स्तुतवान्, येन तुष्टा देवी तस्याः कुटीरे सुवर्णामलकवृष्टिम् अकरोत्।