वाल्मीकिरामायणस्य उत्तरकाण्डे शिवपुराणे च वर्णितम्, शिवताण्डवस्तोत्रस्य प्राकट्यं रावणस्य अहङ्कारनाशेन अनन्यभक्त्या च सञ्जातम्। यदा कैलासपर्वतोद्धरणे प्रवृत्तस्य रावणस्य हस्ताः पर्वतस्य अधः पिष्टाः अभवन्, तदा सः स्नायुभिः वीणां निर्माय पञ्चचामरच्छन्दसि चतुर्दशभिः श्लोकैः शिवम् अस्तुवन्, येन तुष्टः शङ्करः तस्मै 'रावण' इति नाम चन्द्रहासं च दत्तवान्।