คุรุหรราอีจี

นี่คืออาร์ดาสของศาสนาซิกข์ ซึ่งเป็นบทสวดอย่างเป็นทางการที่ชาวซิกข์สวดในที่ประชุม เริ่มต้นด้วยบทประพันธ์ที่เรียกว่า 'วาร์ ศรี ภะเคาตี จี กี' ซึ่งเชื่อว่าเป็นผลงานของคุรุองค์ที่สิบ คือ คุรุโควินด์สิงห์ ซึ่งเป็นการวิงวอนต่อดาบศักดิ์สิทธิ์เพื่อการปกป้อง จากนั้นจึงดำเนินต่อไปด้วยการสวดร่วมกันเพื่อรำลึกถึงคุรุทั้งสิบ ผู้พลีชีพ และขอพรสำหรับชุมชนซิกข์ (คาลซา) และมนุษยชาติทั้งหมด