পূজা গ্ৰন্থ

এই ৰচনাখনত জৈন পৰম্পৰা অনুসৰি প্ৰভু জিনেশ্বৰৰ মূৰ্তিৰ স্নাত্ৰ (অভিষেক) পূজাৰ বাবে প্ৰাথমিক প্ৰস্তুতি, মন্ত্ৰ আৰু স্তোত্ৰসমূহ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াত পূজা কৰোঁতাৰ ব্যৱস্থা, পঞ্চামৃতৰ ব্যৱহাৰ, আৰু কুশুমাঞ্জলি অৰ্পণৰ দৰে পদক্ষেপসমূহ স্পষ্টভাৱে উল্লেখ আছে।

এইদৰে এটা পবিত্ৰ জৈন পূজা, য’ত অক্ষত (চাউল) আৰু নৈবেদ্য (ভোগ্য বস্তু) অৰ্পণ কৰি জিনেন্দ্ৰ (পৰম পুৰুষ) আৰু সিদ্ধশিলাৰ প্ৰতি ভক্তি প্ৰকাশ কৰা হয়। ইয়াৰ উদ্দেশ্য জন্ম-জৰা-মৃত্যুৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰা আৰু অষ্টকৰ্ম নাশ কৰা।

এই পবিত্ৰ গ্ৰন্থখন হৈছে বুদ্ধ ধৰ্মৰ শৰণগমন আৰু পঞ্চশীল।

এই আঠোটা শীল হৈছে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ অনুসাৰীসকলে পূৰ্ণিমা বা অমাবস্যা আদি পৱিত্ৰ দিনত পালন কৰা নৈতিক নীতি। ইয়াক সংযম আৰু ধ্যানৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা হয়।

পালি ভাষাত বুদ্ধৰ নৱ গুণৰ এই স্মরণ, থেৰবাদ বৌদ্ধ ধৰ্মত মনক দৃঢ় কৰিবলৈ আৰু ভক্তি নতুন কৰিবলৈ প্ৰতিদিন পাঠ কৰা হয়।

দশ শীল, কুদ্দকপাঠ 2: নৱশিক্ষিত ভিক্ষু আৰু ভিক্ষুণী (শ্রাম্মনেৰ-শ্রাম্মনেৰী)-দের জন্য দশটি পালি প্রশিক্ষণ নিয়ম, প্রত্যেকটি 'আমি নৈতিকতার শীল গ্রহণ করছি' কথা সহ।