સુરતિ-નિરતિ
(सुरति-निरति)શબ્દાર્થ
ધ્યાન અને લીન એકાગ્રતા
વ્યુત્પત્તિ અને સંસ્કૃત મૂળ
'સુરત' (ધ્યાન, ચેતના) અને 'નિરત' (આંતરિક રીતે લીન દૃષ્ટિ) પરથી; સંત પરંપરાના ધ્યાન અભ્યાસનો જોડિયો શબ્દ, જે વર્ણવે છે કે કેવી રીતે ધ્યાન પહેલા અંદરની તરફ ખેંચાય છે, પછી આંતરિક ધ્વનિ અને પ્રકાશ સાથે સંપૂર્ણપણે ભળી જાય છે.
આધ્યાત્મિક ભાવાર્થ અને સંદર્ભ
આ અભ્યાસ તેને તાલીમ આપે છે જેને આધુનિક ભાષા સતત ધ્યાનપૂર્ણ એકાગ્રતા કહી શકે — પરંતુ કબીરપંથીઓ માટે, તે ખાસ કરીને આત્માને શબ્દ સાથે મિલન તરફ લઈ જતું વાહન છે.