ကုက္ကုရ ဇာတက

ပါဠိပိဋကတ်ရှိ ဇာတက အမှတ် ၂၂ တွင် ဗာရာဏသီပြည်၏ ဗြဟ္မဒတ်မင်းအကြောင်း ဖော်ပြသည်။ မိုးအသစ်ရွာပြီးနောက် ညတစ်ညတွင် မင်းကြီး၏ ရာဇရထားကို နန်းတော်ရင်ပြင်၌ ထားခဲ့သည်။ စိုစွတ်ပြီး မွှေးရနံ့ရှိသော သားရေနံ့ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရသဖြင့်၊ မင်းကြီး၏ ကိုယ်ပိုင် ချောမွတ်ပြီး ကောင်းစွာ အစာကျွေးထားသော ခွေးများသည် နန်းတော်မှ ထွက်ပြေးကာ ရထား၏ ကြိုးများ၊ ခုံခေါင်းအုံးများနှင့် ခါးပတ်များကို ကိုက်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် ရထားမောင်းသည် ပျက်စီးမှုကို တွေ့ရှိသောအခါ ချက်ချင်း မင်းကြီးထံ သတင်းပို့ခဲ့သည်။ နန်းတော်အမှုထမ်းများသည် မင်းကြီး၏ ခွေးများ ကိုယ်တိုင် တာဝန်ရှိကြောင်း ဝန်ခံရန် မလိုလားသဖြင့်၊ နန်းတော်တံခါးများ အပြင်ဘက်တွင် နေထိုင်သော သာမန် လမ်းဘေးခွေးများအပေါ် အပြစ်တင်ခဲ့ကြသည်။

အမျက်ထွက်သော မင်းကြီးက ဗာရာဏသီရှိ ခွေးတိုင်းကို သတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ တပ်သားများနှင့် နိုင်ငံသားများသည် မြို့တစ်ခုလုံးတွင် လမ်းဘေးခွေးများကို လှံနှင့် ဒုန်းများဖြင့် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်နံရံအတွင်းရှိ ချစ်ခင်ခံရသော ခွေးများ၊ အမှန်တကယ် အပြစ်ရှင်များမှာမူ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ သံသယဝင်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိခိုက်ခြင်း မခံခဲ့ရပေ။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ခွေးများသည် ဘုရားလောင်းသည် ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် နေထိုင်ရာ မြို့ပြင်ရှိ ကြီးမားသော သုသာန်သို့ ပြေးလာကြသည်။ ဘုရားလောင်းသည် ၎င်းတို့၏ ကြောက်ရွံ့ရခြင်း အကြောင်းရင်းကို သိရှိသောအခါ၊ တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားသော နန်းတော်ခြံဝင်းအတွင်းသို့ လမ်းဘေးခွေးသာမန် တစ်ကောင်မျှ ရထားဆီ ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း ဆင်ခြင်တော်မူသည်။ အပြစ်ရှိသူမှာ နန်းတွင်း၌ ချစ်ခင်ခံရသော ခွေးများဖြစ်ကြောင်း၊ အပြစ်မဲ့သူများမှာ ၎င်းတို့ နေရာတွင် သတ်ဖြတ်ခံနေရကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်တော်မူသည်။

ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသော မေတ္တာဖြင့် ပြည့်စုံသော ဘုရားလောင်းသည် တစ်ကိုယ်တည်း ဗာရာဏသီမြို့ထဲသို့ ဝင်ခဲ့ပြီး၊ ကျော်သွားစဉ် တပ်သားတစ်ယောက်မျှ သူ့ဆီသို့ လက်မြှောက်ရဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဘုရားလောင်းသည် နန်းတော်လှေကားများကို တက်ခဲ့ပြီး ရာဇပလ္လင်ခန်းမထဲသို့ ဝင်ကာ၊ မင်းကြီး၏ ကိုယ်ပိုင် အိပ်ရာအောက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ခိုလှုံခဲ့သည်။ ထို့နောက် အံ့ဩနေသော မင်းကြီးကို တိုက်ရိုက် မိန့်ကြားရန် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဘုရားလောင်းက မင်းကြီးအား ၎င်း၏ အမိန့်သည် နိုင်ငံတွင်းရှိ ခွေးတိုင်းကို အပြစ်ပေးခြင်း ရှိ၊ မရှိ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မေးခဲ့သည်။ မင်းကြီးက ၎င်း၏ နန်းတွင်းခွေးများကို ဤသတ်ဖြတ်မှုမှ ချန်လှပ်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံသောအခါ၊ ဘုရားလောင်းက ထိုတူညီသော သံသယအပြစ်အတွက် အားနည်းသူများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ချမ်းသာသူများကို ချန်ထားသော မင်းသည် တရားမဟုတ်ဘဲ နှိပ်စက်မှုကို ကျင့်သုံးသူ ဖြစ်ကြောင်း ဖြေကြားတော်မူသည်။ မှန်ကန်သော တရားစီရင်ချက်သည် သတ္တဝါတိုင်းကို တူညီသော မျှတသည့် ချိန်ခွင်ပေါ်တွင် ချိန်ထားရမည်ဟု ဆိုတော်မူသည်။

မိမိ၏ ပြောဆိုချက်ကို သက်သေပြရန် တောင်းဆိုသောအခါ၊ ဘုရားလောင်းသည် ချဉ်သော နွားနို့ဓမ်းနှင့် ကြိတ်ခွဲထားသော ကုရာမြက်ကို ရောစပ်ယူလာစေပြီး နန်းတွင်းခွေးများအား တိုက်ကျွေးစေခဲ့သည်။ အချိန်ခဏအတွင်း ချစ်ခင်ခံရသော ခွေးများသည် အပြစ်မဲ့ လမ်းဘေးခွေးများအပေါ် အပြစ်တင်ခဲ့သော၊ ကိုက်ဖြတ်ထားသည့် သားရေအစအနများကို အန်ထုတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်သည် အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့သည့် နေရာကို အငြင်းပွားစရာ မကျန်တော့ဘဲ သက်သေပြခဲ့သည်။

ပြုလုပ်မိလုနီးပါးဖြစ်သော မတရားမှုအပေါ် နောင်တ ပြင်းထန်လာသဖြင့် မင်းကြီးသည် ဘုရားလောင်းရှေ့တွင် ပွတ်ဆင်းဦးချခဲ့သည်။ ၎င်း၏ နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းရှိ သတ္တဝါတိုင်းအတွက် ဘေးကင်းမှုကို ပေးအပ်ကာ၊ နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းရှိ ခွေးများအား နေ့စဉ် ချိုမြိန်သော ထမင်းကျွေးရန် အမိန့်ထုတ်ခဲ့သည်။ သတ်ဖြတ်ပွဲအဖြစ် စတင်ခဲ့သည့်အရာကို ကာကွယ်ရေး၏ တည်မြဲသော အမိန့်တော်အဖြစ် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

မင်းကြီး၏ မူလ အမိန့်ကို မတရားစေခဲ့သည်မှာ ၎င်း၏ ရထားပျက်စီးမှုအပေါ် ဒေါသထွက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ မည်သည့် အုပ်ချုပ်သူမဆို ထိုပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေသူကို ရှာဖွေ၍ အပြစ်ပေးလိုခြင်းသည် ကျိုးကြောင်းညီသည်ဖြစ်သည်။ မတရားမှု၏ အဓိကမှာ ၎င်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူ မရှိသော သတ္တဝါများအပေါ်တွင်သာ သံသယကျရောက်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နန်းတော်နှင့် အနီးဆုံးရှိနေသော သတ္တဝါများသည် ကိုယ်တိုင် ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်မှ အလိုအလျောက် ကင်းလွတ်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားလောင်းက ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆိုခဲ့သည်မှာ၊ မှန်ကန်သော ချိန်ခွင်သည် ချိန်ခွင်ကိုင်ထားသူအပေါ် မည်သည့်ဘက်က ပိုမို အကျိုးရှိသနည်းဟူသည်အပေါ် မူတည်၍ ၎င်း၏ ညွှန်ပြချက်ကို ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ပေ။

ဘုရားလောင်း၏ မြို့ထဲ ဝင်ရောက်မှုသည် ၎င်း၏ လက်နက် သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင် တပ်မတော်ကြောင့် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အမှန်တရား၏ ရိုးရှင်းသော အမှန်တရားကိုသာ ကာကွယ်ရန် ယူဆောင်ခဲ့သည်။ တည်ငြိမ်စွာ၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပြောဆိုသော အမှန်တရားသည် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမရှိဘဲ ရာဇပလ္လင်သို့ ချဉ်းကပ်လာသူ မည်သူကိုမဆို ရိုက်ခတ်ရန် အသင့်ရှိသော တပ်သားများကိုပင် လက်နက်ချစေတတ်သည်။

ဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးတွင် ဘုရားသည် မင်းကြီးကို ကိုယ်တော်၏ တပည့် အာနန္ဒာနှင့် ဆက်စပ်ကာ သတ်မှတ်တော်မူသည်။ ထိုနေ့ ဘုရားလောင်း၏ တရားဒေသနာကို ကုက္ကုရောဝါဒဟု လူသိများခဲ့ပြီး၊ အုပ်ချုပ်သူတိုင်း၏ တရားမျှတမှုကို တိုင်းတာနိုင်သော စံနှုန်းအဖြစ် ဆယ်ထောင်နှစ် တည်မြဲမည်ဟု မှတ်သားခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းကို ဓမ္မဂါထာ ဆယ်ပုဒ်ဖြင့် ဟောကြားခဲ့ပြီး၊ ပထမဆုံး အမှုကို စတင်စေခဲ့သော ပြတ်ပြဲနေသည့် သားရေကြိုးများရှိ ထိုရထားထက်ပင် ပိုမို ကြာရှည်ခဲ့သည်။