နက္ခတ္တဇာတ်

ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထီမြို့အနီး ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေစဉ် ရဟန်းတော်များသည် ဓမ္မသဘာ (မှန်ကန်မှု၏ ခန်းမ) တွင် ထူးခြားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို ဆွေးနွေးကြလေသည်။ ရွာသား ကြွယ်ဝသူတစ်ဦးသည် မိမိ၏ သားအတွက် သာဝတ္ထီမြို့မှ ရာထူးနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ တူညီသော လူပျိုတစ်ဦးနှင့် မင်္ဂလာဆောင်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့ပြီး၊ သတို့သမီးကို ခေါ်ယူရန် ပွဲစဉ်ရက်ကိုလည်း သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ မထွက်ခွာမီ ထိုသူကြီးသည် မိသားစု၏ ရင်းနှီးသော အဝတ်မဲ့တိတ်ထိရဟန်းထံ သွားရောက်ပြီး ထိုနေ့တွင် နက္ခတ်ကြယ်တို့သည် ပွဲအတွက် အကျိုးပြုသလား မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းကို ကြားသိရသော ရဟန်းတော်များသည် အဖြစ်အပျက် ဆိုးရွားစွာ အဆုံးသတ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့်၊ ထိုသို့သော အကြံဉာဏ်က ဖြစ်စေနိုင်သည့် ဘေးဒုက္ခကို ထောက်ပြကာ အံ့ဩစွာ ဆွေးနွေးကြသည်။

ထိုအဝတ်မဲ့တိတ်ထိသည် မင်္ဂလာနေ့ကို သူ့အကြံဉာဏ်မတောင်းဘဲ ကြိုတင်သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်ကို အလွန်စိတ်ဆိုးခဲ့သည်။ ထိုစော်ကားမှုကို ရင်ထဲတွင် သိုဝှက်ထားပြီး၊ မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေခဲ့သော မိသားစုအား အပြစ်ပေးလိုသဖြင့် သူတို့ နက္ခတ်အကြောင်း မေးရန် ကိုယ်တိုင်ရောက်လာသည့်အထိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။ ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ပြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက်တွင် မိမိကို ကျော်ခဲ့ကြကြောင်း ဝန်ခံခြင်းအစား၊ ၎င်းတို့ကို နောင်တရစေရန် အခွင့်အရေး တစ်ခုကို သူ ရှာဖွေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ကို အလေးအနက် ကြည့်ရှုလျက် တိတ်ထိရဟန်းက ထိုနေ့တွင် နက္ခတ်ကြယ်တို့သည် အန္တရာယ်ရှိပြီး မကောင်းသော အနေအထားတွင် ရှိနေကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ထိုသို့သော နိမိတ်ဆိုးအောက်တွင် ထွက်ခွာပါက မိသားစုအား ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်မည်ဟု သတိပေးခဲ့သည်။ ရှည်ကြာစွာ ဝိညာဉ်ရေး အကြံပေးဆရာအဖြစ် ယုံကြည်ခဲ့သော ထိုရွာသား ကြွယ်ဝသူ၏ မိသားစုသည် စကားတိုင်းကို ယုံကြည်ကာ အိမ်တွင်သာ နေခဲ့ကြသည်။ ပြောင်းလဲသွားသော အစီအစဉ်အကြောင်း သတို့သမီးဘက်သို့ သတင်းမပို့ဘဲ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကို ကျော်လွန်ခဲ့ကြသည်။

သာဝတ္ထီမြို့တွင် သတို့သမီး၏ ဥပဋ္ဌာကများသည် မင်္ဂလာဧည့်ခံပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကာ တစ်နေ့လုံး သတို့သား၏ ပရိသတ်ရောက်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသည်။ နောက်ကျရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြသော သတင်းတစ်ခုမျှ မရောက်လာ၊ မည်သူမျှလည်း မပေါ်လာခဲ့ပါ။ ကတိပြုထားသော ခရီးတန်း၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခုမျှ မတွေ့ရသဖြင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မိသားစုသည် ပထမ စိုးရိမ်ပြီးနောက် အလွန်အရှက်ခွဲခံရသည်ဟု ခံစားလာကြသည်။ မိမိတို့ကို ဂုဏ်ပြုရန် မထိုက်တန်သည်ဟု ယခု ထင်မြင်နေသော အိမ်ထောင်စုက တစ်မြို့လုံး ရှေ့တွင် ၎င်းတို့ကို အရှက်ရစေခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်လာကြသည်။

မြို့သားများရှေ့တွင် ဤအရှက်ရမှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိသဖြင့် သတို့သမီး၏ မိသားစုသည် ထပ်မစောင့်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုညနေတွင် ၎င်းတို့သည် သာဝတ္ထီမြို့ရှိ အခြား သင့်တော်သော လူပျိုတစ်ဦး၏ အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံပြီး သတို့သမီးကို သူ့အား လက်ထပ်ပေးခဲ့ကြသည်။ ည မချမ်းမီ အခမ်းအနားကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် မူလသတို့သား၏ မိသားစုသည် မင်္ဂလာဝတ်စုံဖြင့် ဝမ်းမြောက်စွာ ရောက်လာပြီး၊ စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း သတို့သမီးကို အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုသတို့သမီးသည် ယမန်ညကပင် လက်ထပ်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သတင်းကို ကြုံရသည်။ ၎င်းတို့ကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော မိသားစုက ယခု အရှက်ရစေမှုကို ၎င်းတို့ထံသို့ ပြန်လည်လွှဲပြောင်းကာ၊ နက္ခတ်ကို အလေးထားခြင်းသည် ၎င်းတို့အတွက် အရေးကြီးသော အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့ကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။

ငြင်းခုံမှုသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် ပညာရှိတစ်ဦး ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့သည်။ တိတ်ထိ၏ နက္ခတ်ဖတ်ရှုချက်က မိသားစု၏ မင်္ဂလာဆက်ဆံရေးကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ၊ ဤတရားတော်၏ နှလုံးသား ဖြစ်လာမည့် ဂါထာကို ဟောကြားခဲ့သည်- “မိုက်မဲသူသည် မင်္ဂလာရက်ကို စောင့်မျှော်တတ်သော်လည်း အကျိုးစီးပွားသည် ထိုသူထံမှ ကျော်လွန်သွားတတ်၏။ အကျိုးစီးပွားသည် ကိုယ်တိုင်သာ အကျိုးစီးပွား၏ ကိုယ်ပိုင်နက္ခတ်ဖြစ်၏။ ကြယ်တာရာ သက်သက်တို့က အဘယ်အရာကို ပြီးမြောက်စေနိုင်အံ့နည်း?”

ရဟန်းတော်များအား ထိုသို့သော မိုက်မဲမှုသည် ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းပြရန်၊ ဘုရားရှင်သည် ဗာရာဏသီ၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်းလက်ထက် ဖြစ်ခဲ့သော ဆင်တူ ရှေးဟောင်း အမှုတစ်ခုကို ပြောပြတော်မူသည်။ ထိုအချိန်တွင်လည်း မင်္ဂလာနေ့ကို ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော မိသားစုတစ်စုသည် မိမိတို့ အိမ်တော်ထိန်းသော ရဟန်းထံတွင် နက္ခတ်အကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် စောစောက မေးမြန်းခံရခြင်း မရှိသဖြင့် စိတ်ဆိုးနေသူတစ်ဦးထံမှ မှားယွင်းသော သတိပေးချက်ကိုသာ ရခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်၌လည်း၊ စောင့်ဆိုင်းနေသော မိသားစုသည် နောက်ထပ် နှောင့်နှေးမှုကို မခံနိုင်သဖြင့် သမီးကို အခြားလူပျိုတစ်ဦးအား ပေးစားခဲ့ကြသည်။ စိတ်ပျက်သော မိသားစုသည် နောက်တစ်နေ့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ပညာရှိတစ်ဦးက နက္ခတ်တို့သည် ၎င်းတို့ ဆုံးရှုံးမှုနှင့် အဆက်အစပ် မရှိကြောင်း၊ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်၏ ဆုံးဖြတ်ခြင်း မရှိမှုကသာ လက်ထပ်ရေး ဆက်ဆံရေးကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့ကြောင်း ထောက်ပြခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်း ဇာတ်ဝတ္ထုကို ပြောပြပြီးနောက် ဘုရားရှင်သည် ထိုဘဝကို ရဟန်းတော်များအား ဖော်ပြတော်မူသည်။ ယနေ့ရှိ အဝတ်မဲ့တိတ်ထိသည် ထိုရှေးဟောင်း ဗာရာဏသီ ဇာတ်ဝတ္ထုရှိ လှည့်ကွက်ကျသော တိတ်ထိနှင့် အတူတူ ဖြစ်သည်။ ပါဝင်ခဲ့သော မိသားစုများသည် ၎င်းတို့ အရင်က ပါဝင်ခဲ့သော အခန်းကဏ္ဍများတွင် ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင်သည် နက္ခတ်ကို စောင့်ဆိုင်းခြင်း၏ အကျိုးမဲ့ဖြစ်ပုံကို ထုတ်ဖော်သော ဂါထာကို ဟောကြားခဲ့သည့် ဗာရာဏသီ၏ ပညာရှိ မြို့သား ဖြစ်ခဲ့သည်။

ခုဒ္ဒကနိကာယ် ပါဠိတော်၊ ဧကနိပါတ်ရှိ အမှတ် ၄၉ နက္ခတ္တဇာတ်သည် တည်တံ့ခြင်း ရှိခဲ့ရခြင်းမှာ ၎င်း၏ ပစ်မှတ်သည် ကြယ်ဗေဒင် ကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းက လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြစ်စေသော ရှောင်လွှဲမှု ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တိတ်ထိ၏ နာကျင်သော မာနသည် ကောင်းကင်မှ သတိပေးချက်ဟု ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း၊ မိသားစုတစ်စုအား သမီးရင်း ဆုံးရှုံးစေခဲ့ပြီး ရွာတစ်ရွာလုံးအား ကောင်းကင်တွင် လက်ရှိရှိနေသော စွမ်းအားဆိုသည်မှာ ကြိုးစားသော လက်တစ်ဖက်တွင် ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်ဟု သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ဘဝနှစ်ခုလုံးတွင် တရားတစ်ခုတည်းသည် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်လည် ထင်ရှားခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် မင်္ဂလာရှိသော အချိန်မှာ လူတစ်ဦး ရဲရဲစွန့်စားပြီး လုပ်ဆောင်ရဲသော အချိန်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ အကျိုးစီးပွားနှင့် အခွင့်အရေးသည် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကိုသာ တုံ့ပြန်ပြီး ကြယ်တာရာတို့၏ နှေးကွေးသော လှည့်လည်ခြင်းကို မဟုတ်ပါ။