ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର
(बीज मन्त्र)ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ
ବୀଜ ଅକ୍ଷର
ବ୍ୟୁତ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ସଂସ୍କୃତ ମୂଳ
ସଂସ୍କୃତ 'ବୀଜ' ରୁ — କୌଣସି ଦେବତା ବା ମନ୍ତ୍ରର ସାର ଧାରଣ କରେ ବୋଲି ବିବେଚିତ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ, ପ୍ରାୟତଃ ଏକାକ୍ଷର ପବିତ୍ର ଧ୍ୱନି।
ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ପ୍ରସଙ୍ଗ
'ଓଁ', 'ହ୍ରୀଂ', ବା 'କ୍ଲୀଂ' ଭଳି ବୀଜ ସ୍ୱୟଂ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତ୍ର ଭାବେ ଜପ କରାଯାଏ, ସଂକ୍ଷେପଣ ନୁହେଁ — ପରମ୍ପରା ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ ଏହାର ଧ୍ୱନି ଏକା, ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥରୁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର, ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରେ।