बीजमन्त्रः
शब्दार्थः
बीजाक्षरम्
व्युत्पत्तिः संस्कृतमूलं च
संस्कृतस्य 'बीज' इति शब्दात् — संक्षिप्तः, प्रायः एकाक्षरः पवित्रः ध्वनिः, यः देवतायाः मन्त्रस्य वा सारं धारयति इति मन्यते।
आध्यात्मिकभावार्थः सन्दर्भः च
'ॐ' 'ह्रीं' 'क्लीं' इत्यादि बीजं स्वयमेव पूर्णं मन्त्रं रूपेण जप्यते, न संक्षेपणम् — परम्परा मन्यते यत् तस्य ध्वनिः एव, वाचिकार्थात् स्वतन्त्रः, देवतायाः शक्तिं धारयति।