गुरुवाणी
शब्दार्थः
गुरोः वाणी
व्युत्पत्तिः संस्कृतमूलं च
'गुरु' + 'वाणी' (वचनम्) इत्यस्मात् — सिक्खगुरूणां भक्तानां च दैवप्रेरितं रचनम्, यत् मानवकाव्यं न अपितु प्रकटं सत्यं मन्यते।
आध्यात्मिकभावार्थः सन्दर्भः च
गुरुग्रन्थसाहिबे सङ्कलिता गुरुवाणी सिक्खानां कृते जीवन्तः गुरुः इति मन्यते, प्रतिदिनं नित्यनेमे पठ्यते कीर्तने च गीयते।