लिङ्गाङ्गसामरस्यम्
शब्दार्थः
लिङ्गशरीरात्मनोः सामरस्यम्
व्युत्पत्तिः संस्कृतमूलं च
'लिङ्ग' (शिवः), 'अङ्ग' (व्यक्तिगतात्मशरीरम्), 'सामरस्य' (मिश्रणम्) च इत्येभ्यः; शिवस्य व्यक्तेः आत्मशरीरस्य च मध्ये पूर्णं मिश्रणं वर्णयत् लिङ्गायतदर्शनस्य केन्द्रीयं सिद्धान्तम्।
आध्यात्मिकभावार्थः सन्दर्भः च
एषः सिद्धान्तः षट्स्थलस्य अन्तिमं लक्ष्यम्, इष्टलिङ्गं केवलं प्रतीकं न, अपितु तस्य पूर्णमिश्रणस्य दैनन्दिनसाधनसाधनम् इति व्याख्याति।