ശ്രീ രാമ രക്ഷാ സ്തോത്രം

ന്യാസവും ധ്യാനവും: ഈ ശ്രീരാമരക്ഷാ മന്ത്രത്തിന്റെ ഋഷി ബുധകൗശികൻ; ദേവതകൾ സീതാ-രാമചന്ദ്രൻ; ഛന്ദസ്സ് അനുഷ്ടുപ്; ശക്തി സീത; കീലകം ഹനുമാൻ; രാമചന്ദ്ര പ്രഭുവിന്റെ പ്രീതിക്കായാണ് ഇത് ജപിക്കുന്നത്. ധ്യാനം: മുട്ടുകൾ വരെ എത്തുന്ന ബാഹുക്കളുള്ളവനും, അമ്പും വില്ലും ധരിച്ചവനും, പത്മാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനും, മഞ്ഞപ്പട്ട് ധരിച്ചവനും, പുതിയ താമരദളങ്ങളോട് മത്സരിക്കുന്ന കരുണാർദ്രമായ ശാന്തനേത്രങ്ങളുള്ളവനും, ഇടത് മടിയിലിരിക്കുന്ന മാതാ സീതയുടെ താമരമുഖത്തേക്ക് കാരുണ്യദൃഷ്ടി പതിപ്പിക്കുന്നവനും, മേഘത്തിന്റെ നീലപ്രഭയോടെ തിളങ്ങുന്നവനും, വിവിധ ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനും, ജടാമകുടത്തിന്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള കിരീടം ധരിച്ചവനുമായ ശ്രീരാമചന്ദ്രനെ ധ്യാനിക്കണം.

രഘുനാഥ പ്രഭുവിന്റെ പവിത്രമായ ജീവിതവും വീരകർമ്മങ്ങളും നൂറു കോടി (ഒരു ബില്യൺ) ശ്ലോകങ്ങളിലായി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ പുണ്യകഥയിലെ ഒരു അക്ഷരം പോലും മനുഷ്യരാശിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

നീലത്താമരപോലെ ശ്യാമവർണ്ണനും, താമരക്കണ്ണുള്ളവനും, ജാനകി (സീത)യും ലക്ഷ്മണനും ഒപ്പമുള്ളവനും, ജടാമകുടം ധരിച്ചവനുമായ ശ്രീരാമനെ ധ്യാനിച്ച്;

കൈകളിൽ വാൾ, ആവനാഴി, വില്ല്, അമ്പുകൾ എന്നിവ ധരിച്ചവനും, രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനും, ജന്മമില്ലാത്തവനും, സർവ്വവ്യാപിയും, ലോകരക്ഷയ്ക്കായി സ്വന്തം ദിവ്യലീലയാൽ പ്രത്യക്ഷനായവനുമായ പ്രഭുവിനെ ധ്യാനിച്ച്;

ജ്ഞാനിയായവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നതും എല്ലാ നിർമ്മല കാമനകളും സാധിപ്പിക്കുന്നതുമായ ശ്രീരാമരക്ഷ ജപിക്കണം: രാഘവൻ എന്റെ തലയെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ദശരഥപുത്രൻ എന്റെ നെറ്റിയെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

കൗസല്യാനന്ദനൻ എന്റെ കണ്ണുകളെ രക്ഷിക്കട്ടെ; വിശ്വാമിത്ര മഹർഷിയുടെ പ്രിയൻ എന്റെ ചെവികളെ രക്ഷിക്കട്ടെ; വേദയജ്ഞത്തിന്റെ രക്ഷകൻ എന്റെ മൂക്കിനെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ലക്ഷ്മണന്റെ സ്നേഹമുള്ള സഹോദരൻ (സൗമിത്രി) എന്റെ വായെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

സകല ജ്ഞാനത്തിന്റെയും ഭണ്ഡാരമായവൻ എന്റെ നാവിനെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ഭരതനാൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നവൻ എന്റെ കണ്ഠത്തെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നവൻ എന്റെ തോളുകളെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ശിവന്റെ വില്ല് ഒടിച്ചവൻ എന്റെ കൈകളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

സീതാപതി എന്റെ കൈകളെ രക്ഷിക്കട്ടെ; പരശുരാമനെ ജയിച്ചവൻ (ജമദഗ്നിയുടെ പുത്രൻ) എന്റെ ഹൃദയത്തെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ഖര രാക്ഷസനെ വധിച്ചവൻ എന്റെ ഉദരഭാഗത്തെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ജാംബവാന് അഭയം നൽകിയവൻ എന്റെ പൊക്കിളിനെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

സുഗ്രീവന്റെ നാഥൻ എന്റെ അരക്കെട്ടിനെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ഹനുമാന്റെ പ്രഭു എന്റെ ഇടുപ്പുകളെ രക്ഷിക്കട്ടെ; രാക്ഷസവംശത്തെ നശിപ്പിച്ച രഘുകുലശ്രേഷ്ഠൻ എന്റെ തുടകളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

പാലം പണിതവൻ എന്റെ മുട്ടുകളെ രക്ഷിക്കട്ടെ; പത്തുതലയുള്ള രാവണനെ വധിച്ചവൻ എന്റെ കണങ്കാലുകളെ രക്ഷിക്കട്ടെ; വിഭീഷണന് രാജ്യാധികാരം നൽകിയവൻ എന്റെ പാദങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ; ശ്രീരാമൻ എന്റെ ശരീരം മുഴുവനെയും രക്ഷിക്കട്ടെ.

രാമന്റെ ശക്തിയാൽ നിറഞ്ഞ ഈ രക്ഷാകവചം ജപിക്കുന്ന സദ്‌ഗുണസമ്പന്നനായ ഭക്തൻ ദീർഘായുസ്സ്, സുഖം, ഉത്തമ സന്താനം, വിജയം, വിനയം എന്നിവ പ്രാപിക്കുന്നു.

പാതാളത്തിലും ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും അദൃശ്യമായി അലയുന്ന ദുഷ്ടാത്മാക്കൾക്ക്, രാമനാമങ്ങളാൽ സംരക്ഷിതനായ ഒരാളെ നോക്കാൻ പോലും ശക്തിയില്ല.

ഭഗവാനെ രാമൻ, രാമഭദ്രൻ, രാമചന്ദ്രൻ എന്നിങ്ങനെ സ്മരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലും പാപത്താൽ കളങ്കപ്പെടുന്നില്ല; ഇഹലോക സുഖവും ആത്മീയ മോക്ഷവും ഇരുതും അവൻ നേടുന്നു.

ലോകത്തെ ജയിക്കുന്ന രാമനാമമെന്ന ഏകമന്ത്രത്താൽ സംരക്ഷിതമായ ഈ സ്തോത്രം കഴുത്തിൽ ധരിക്കുന്നവൻ, സകല സിദ്ധികളെയും കൈപ്പത്തിയിൽ കൈവശം വയ്ക്കുന്നു.

വജ്രപഞ്ജരം (ഭേദിക്കാനാവാത്ത കൂട്) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ രാമകവചത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നവന്റെ ആജ്ഞകൾ എല്ലായിടത്തും അനുസരിക്കപ്പെടുന്നു; അവൻ വിജയവും മംഗളവും നേടുന്നു.

ശിവൻ (ഹരൻ) ഈ രാമരക്ഷാ സ്തോത്രം സ്വപ്നത്തിൽ ഉപദേശിച്ചതുപോലെ, ഋഷി ബുധകൗശികൻ പ്രഭാതത്തിൽ ഉണർന്നപ്പോൾ അത് അക്ഷരംപ്രതി എഴുതി.

ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന കൽപവൃക്ഷങ്ങളുടെ ഉദ്യാനമായവനും, സകല ദുരിതങ്ങളുടെയും അവസാനമായവനും, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ആനന്ദമായവനുമായ ആ മഹത്വമുള്ള ശ്രീരാമനാണ് നമ്മുടെ പരമനാഥൻ.

എന്നും യൗവനമുള്ളവൻ, അത്യുന്നത സൗന്ദര്യമുള്ളവൻ, മൃദുലനെങ്കിലും മഹാബലവാൻ, വിടർന്ന താമരകൾ പോലെ വലിയ കണ്ണുകളുള്ളവൻ, വൽക്കലവും കറുത്ത മാന്തോലും ധരിച്ചവൻ;

കിഴങ്ങും പഴങ്ങളും ഭക്ഷിച്ച് ജീവിക്കുന്നവർ, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമുള്ളവർ, പരമ തപസ്വികൾ, ബ്രഹ്മചര്യം പാലിക്കുന്നവർ — ദശരഥന്റെ ഈ രണ്ടു പുത്രന്മാർ, സഹോദരന്മാരായ രാമനും ലക്ഷ്മണനും;

സകല ജീവജാലങ്ങൾക്കും അഭയമായവർ, എല്ലാ വില്ലാളികളിലും ശ്രേഷ്ഠർ, രാക്ഷസസൈന്യങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവർ — രഘുവംശത്തിലെ ആ ഉത്തമരായ രണ്ടു സന്തതികൾ നമ്മെ രക്ഷിക്കട്ടെ!

കൈയിൽ ഞാൺ വലിച്ചുകെട്ടിയ വില്ലും, അമ്പുകളിൽ തൊട്ട കൈകളും, ഒടുങ്ങാത്ത അമ്പുകളുള്ള ആവനാഴികളും ധരിച്ച രാമനും ലക്ഷ്മണനും, എന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി എന്റെ വഴിയിൽ എപ്പോഴും എനിക്ക് മുന്നിൽ നടക്കട്ടെ.

എപ്പോഴും സന്നദ്ധനും, കവചം ധരിച്ചവനും, വാൾ ഏന്തിയവനും, വില്ലും അമ്പും ധരിച്ചവനും, യൗവനരൂപിയുമായ രാമൻ, ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം, നാം യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ നമ്മുടെ ഹൃദയാഭിലാഷങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.

ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ, ധീരനായ വീരൻ, ലക്ഷ്മണനാൽ വിശ്വസ്തതയോടെ സേവിക്കപ്പെടുന്നവൻ, ശക്തൻ, കാകുത്സ്ഥവംശജൻ, സമ്പൂർണ്ണ പ്രപഞ്ചപുരുഷൻ, കൗസല്യയുടെ പുത്രൻ, രഘുകുലശ്രേഷ്ഠൻ;

വേദാന്തത്താൽ അറിയപ്പെടുന്നവൻ, യജ്ഞങ്ങളുടെ നാഥൻ, പുരാതനനായ പരമപുരുഷൻ, ജാനകിയുടെ പ്രിയൻ, തേജസ്വിയും മഹത്വമുള്ളവനും, അളവറ്റ പരാക്രമമുള്ളവനും;

നിർമ്മലമായ വിശ്വാസത്തോടെ ഈ പവിത്ര നാമങ്ങൾ ദിനംതോറും ജപിക്കുന്ന എന്റെ ഭക്തൻ അശ്വമേധയജ്ഞം ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ പുണ്യം നേടുന്നു. ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ദൂർവ്വാപ്പുല്ലുപോലെ പച്ചനിറമുള്ളവനും, താമരക്കണ്ണുള്ളവനും, മഞ്ഞവസ്ത്രം ധരിച്ചവനുമായ രാമനെ ഈ ദിവ്യനാമങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കുന്നവർ ഇനി ലൗകിക പുനർജന്മചക്രത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നില്ല.

ലക്ഷ്മണന്റെ ജ്യേഷ്ഠസഹോദരനും, രഘുകുലശ്രേഷ്ഠനും, സീതയുടെ പ്രിയനും, അത്യന്തം സുന്ദരനും, കാകുത്സ്ഥവംശജനും, കരുണയുടെ സമുദ്രവും, സദ്‌ഗുണങ്ങളുടെ ഖനിയും, ജ്ഞാനികൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവനും, ധർമ്മിഷ്ഠനും, രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവും, വാക്കു പാലിക്കുന്നവനും, ദശരഥപുത്രനും, ശ്യാമവർണ്ണനും, ശാന്തിയുടെ മൂർത്തിയും, ലോകത്തിന്റെ ആനന്ദവും, രഘുവംശത്തിന്റെ ചൂഡാമണിയും, രാവണനെ വധിച്ചവനുമായ രാമന് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

രാമന്, രാമഭദ്രന്, രാമചന്ദ്രന്, സൃഷ്ടികർത്താവായ രഘുനാഥന്, പരമനാഥന്, സീതാപതിയായ ഭഗവാന് നമസ്കാരം.

ഹേ ശ്രീരാമാ, രാമാ, രഘുകുലത്തിന്റെ ആനന്ദമേ, രാമാ, രാമാ! ഹേ ശ്രീരാമാ, രാമാ, ഭരതന്റെ ജ്യേഷ്ഠസഹോദരാ, രാമാ, രാമാ! ഹേ ശ്രീരാമാ, രാമാ, യുദ്ധത്തിൽ അജയ്യനായവനേ, രാമാ, രാമാ! ഹേ ശ്രീരാമാ, രാമാ, എനിക്ക് അഭയമായിരിക്കേണമേ, രാമാ, രാമാ!

ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ പവിത്ര പാദങ്ങളെ ഞാൻ മനസ്സുകൊണ്ട് സ്മരിക്കുന്നു; ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ പവിത്ര പാദങ്ങളെ വാക്കുകൊണ്ട് സ്തുതിക്കുന്നു; ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ പവിത്ര പാദങ്ങളിൽ ശിരസ്സ് നമിച്ച് വന്ദിക്കുന്നു; ശ്രീരാമചന്ദ്രന്റെ പവിത്ര പാദങ്ങളിൽ നിബന്ധനകളില്ലാതെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

രാമൻ എന്റെ മാതാവ്, രാമചന്ദ്രൻ എന്റെ പിതാവ്; രാമൻ എന്റെ നാഥൻ, രാമചന്ദ്രൻ എന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്ത്; കരുണാമയനായ രാമചന്ദ്രൻ എന്റെ സർവ്വസ്വം. ഞാൻ മറ്റൊരാളെ അറിയുന്നില്ല; മറ്റൊരാളെ ഞാൻ അറിയുന്നില്ല; സത്യമായും, മറ്റൊരാളെ ഞാൻ അറിയുന്നില്ല!

വലതുഭാഗത്ത് ലക്ഷ്മണൻ നിൽക്കുന്നവനും, ഇടതുഭാഗത്ത് ജനകന്റെ പുത്രി സീത ഇരിക്കുന്നവനും, മുന്നിൽ മാരുതി (ഹനുമാൻ) നമിക്കുന്നവനുമായ, രഘുവംശത്തിന്റെ ആനന്ദമായ ആ പ്രഭുവിന് ഞാൻ ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിക്കുന്നു.

സകല ലോകങ്ങൾക്കും ആനന്ദമായവനും, യുദ്ധഭൂമിയിൽ അചഞ്ചലനും, താമരക്കണ്ണുള്ളവനും, രഘുവംശത്തിന്റെ നാഥനും, കരുണയുടെ മൂർത്തിയും, ദയയുടെ സമുദ്രവുമായ ആ ശ്രീരാമചന്ദ്രന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നു.

ചിന്ത പോലെ വേഗമുള്ളവനും, കാറ്റിനോട് മത്സരിക്കുന്ന വേഗതയുള്ളവനും, സകല ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും കീഴടക്കിയവനും, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ അഗ്രഗണ്യനും, വായുദേവന്റെ പുത്രനും, വാനരസേനയുടെ നായകനും, ശ്രീരാമന്റെ ഭക്തനായ ദൂതനുമായ അദ്ദേഹത്തിന് (ഹനുമാന്) ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

കാവ്യപ്രചോദനത്തിന്റെ ഉയർന്ന ശാഖയിലിരുന്ന്, 'രാമ, രാമ' എന്ന മധുരാക്ഷരങ്ങൾ ഇമ്പത്തോടെ പാടുന്ന കുയിലിനു സമാനനായ ആ മഹർഷി വാല്മീകിക്ക് ഞാൻ അത്യന്തം ആദരവോടെ നമസ്കരിക്കുന്നു.

സകല ദുഃഖങ്ങളും നീക്കുന്നവനും, ആത്മീയവും ഭൗതികവുമായ സകല സമ്പത്തും നൽകുന്നവനും, സർവ്വസൃഷ്ടിയുടെയും ആനന്ദമായവനുമായ ആ മഹത്വമുള്ള ശ്രീരാമ പ്രഭുവിന് ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.

പവിത്രമായ ജപം 'രാമ! രാമ!' എന്നതിന്റെ ഇടിമുഴക്കം പോലുള്ള ഗർജ്ജനം പുനർജന്മത്തിന്റെയും ലൗകിക ബന്ധനത്തിന്റെയും വിത്തുകളെ വറുത്തുകളയുന്നു, യഥാർത്ഥ സുഖവും ആത്മീയ സമ്പത്തും ഒന്നിച്ചുചേർക്കുന്നു, മരണദൂതന്മാരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു.

രാജാക്കന്മാരിലെ രത്നമായ രാമൻ എന്നും വിജയിക്കുന്നു (പ്രഥമാ വിഭക്തി: രാമഃ); ലക്ഷ്മീപതിയായ രാമനെ ഞാൻ ആരാധിക്കുന്നു (ദ്വിതീയാ: രാമം); രാമനാൽ രാത്രിഞ്ചരന്മാരുടെ സൈന്യങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു (തൃതീയാ: രാമേണ); ആ രാമന് നമസ്കാരം (ചതുർത്ഥീ: രാമായ); രാമനെക്കാൾ ഉയർന്ന ശരണമില്ല (പഞ്ചമീ: രാമാത്); ഞാൻ രാമന്റെ അനന്യദാസനാണ് (ഷഷ്ഠീ: രാമസ്യ); എന്റെ മനസ്സ് എന്നും രാമനിൽ ലയിച്ചിരിക്കട്ടെ (സപ്തമീ: രാമേ); ഹേ രാമാ, എന്നെ ഉയർത്തി രക്ഷിച്ചാലും (സംബോധന: ഭോ രാമ)!

ശിവൻ പാർവതിയോട് പറഞ്ഞു: ഹേ സുന്ദരമുഖിയായ ദേവീ! 'രാമ, രാമ, രാമ' എന്ന് ആവർത്തിച്ച് ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട്, ഞാൻ ആ മോഹനമായ രാമനാമത്തിൽ രമിക്കുന്നു; രാമന്റെ ഏകമായ പവിത്ര നാമം ദൈവത്തിന്റെ (വിഷ്ണുവിന്റെ) സമ്പൂർണ്ണ സഹസ്രനാമങ്ങൾക്ക് തുല്യമാണ്!