ကာသာဝဇာတ်၊ ဆင်မင်းနှင့် ဖန်ရည်ဆိုး သင်္ကန်း

ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်း၌ ဒေဝဒတ်အကြောင်း ဤဇာတ်ကြောင်းကို ဟောကြားခဲ့သည်။ ရာဇဂြိုဟ်မြို့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာဖြင့် စတင်သည်။ တစ်ချိန်တွင် ယုံကြည်ခြင်း၏ ခေါင်းဆောင် ရှင်သာရိပုတ္တသည် ဝေဠုဝန်တွင် ရဟန်းငါးရာနှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဒေဝဒတ်သည် သူ၏ သံဃာကွဲပြားမှုတွင် လိုက်ပါခဲ့သော ရဟန်းများနှင့်အတူ ဂယာသီသ၌ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရာဇဂြိုဟ်မြို့သားများသည် ဆွမ်းလှူဒါန်းရန် အတူတကွ စုဝေးစုစည်းလေ့ရှိကြသည်။ လုပ်ငန်းဖြင့် ထိုမြို့သို့ ရောက်လာသော ကုန်သည်တစ်ဦးက နံ့သာနံ့ရှိသော အဝါရောင် သင်္ကန်းကောင်းတစ်ထည်ကို ယူလာပြီး၊ ၎င်းကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ပါဝင်ခွင့် တောင်းခံသည်။

မြို့သားများက လှူဒါန်းသော အရာများ အများအပြား ယူလာကြပြီး အားလုံးသည် ငွေသားဖြင့် ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော တစ်ခုတည်းမှာ သင်္ကန်းဖြစ်သည်။ လူအုပ်က “ဤကောင်းမွန်သော နံ့သာနံ့ရှိ သင်္ကန်း ကျန်နေသည်။ ဘယ်သူ ရမလဲ၊ ရှင်သာရိပုတ္တလား ဒေဝဒတ်လား” ဟု ဆိုသည်။ အချို့က ရှင်သာရိပုတ္တကို နှစ်သက်သည်။ အခြားသူများက ရှင်သာရိပုတ္တသည် ရက်အနည်းငယ်သာ နေပြီး၊ ၎င်း၏ ဆန္ဒအတိုင်း ခရီးထွက်သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဒေဝဒတ်မှာ မြို့ကြီးအနီး အမြဲနေထိုင်ပြီး ကောင်းသောကံ သို့မဟုတ် ဆိုးသော ကံတွင် ၎င်းတို့၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ မဲပေးကြပြီး အများစုက ဒေဝဒတ်ကို နှစ်သက်သည်။ ဒေဝဒတ်သည် သင်္ကန်းကို အပိုင်းလေးများ ဖြတ်ပြီး ပြန်ချုပ်ကာ ရွှေရောင်သို့ ဆိုးထားစေပြီး ဝတ်ဆင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရဟန်းသုံးဆယ် သာဝတ္ထိမှ ဘုရားရှင်ကို ဦးချရန် ကြွလာကြသည်။ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့က ဤအကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြောပြကြသည်။ ဒေဝဒတ်သည် ရဟန်းသန့်ရှင်းသူ၏ သင်္ကေတကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ထိုသင်္ကေတသည် သူနှင့် မလိုက်ဖက်ကြောင်း ထပ်ဆင့် ပြောကြသည်။ ဘုရားရှင်က ဒေဝဒတ်သည် သန့်ရှင်းသူ၏ အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ခြင်း ဤတစ်ကြိမ်တည်း မဟုတ်ဘဲ၊ သင့်လျော်မှု မရှိသော ဝတ်စုံကို ယခင်ကတည်းက ဝတ်ဆင်ခဲ့ဖူးကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ရှေးဇာတ်ကြောင်းတစ်ပုဒ်ကို ပြောပြတော်မူသည်။ ၎င်းသည် ဇာတကစုစည်းမှု၏ ဇာတ်အမှတ် ၂၂၁ အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

တစ်ချိန်က ဗြဟ္မဒတ်မင်း ဗာရာဏသီကို စိုးစံစဉ်၊ ဘုရားလောင်း (ရှေးဘဝ၌ ဘုရားဖြစ်လာမည့်သူ) သည် ဟိမဝန္တာဒေသတွင် ဆင်တစ်ကောင်အဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူသည် တောရိုင်း ဆင်ရှစ်သောင်း၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပြီး တောအုပ်ပြည်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

ဗာရာဏသီတွင် နေသော ဆင်းရဲသော လူတစ်ဦးသည် ဆင်စွယ်ဈေးရှိ အလုပ်သမားများ ဆင်စွယ်ကွင်းများနှင့် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး ပြုလုပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူသည် ဆင်စွယ် ရရှိနိုင်ပါက ဝယ်မည်လားဟု မေးသည်။ ၎င်းတို့က ဝယ်မည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လက်နက်တစ်ခုယူပြီး အဝါရောင် သင်္ကန်းဝတ်ဆင်သည်။ ဆရာမရှိဘဲ တစ်ကိုယ်တည်း နိုးထသော၊ အခြားသူကို ဆုံးမခြင်း မပြုသော ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ယူကာ၊ ခေါင်းတွင် ချည်ထားသော ပတ်တီးနှင့်အတူ ဆင်များ ကျော်ဖြတ်သွားသော လမ်းပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။

သူသည် လက်နက်ဖြင့် ဆင်တစ်ကောင်ကို သတ်ပြီး ဆင်စွယ်များကို ဗာရာဏသီတွင် ရောင်းသည်။ ဤနည်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ရရှိသည်။ ထို့နောက် ဘုရားလောင်း၏ အုပ်စု၏ နောက်ဆုံးဆင်ကို အမြဲ သတ်ဖြတ်ရန် စတင်သည်။ နေ့တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ဆင်များ လျော့နည်းလာသည်။ ဆင်များသည် ဘုရားလောင်းထံ သွားရောက်ပြီး အရေအတွက် ဘာကြောင့် လျော့ကျနေသနည်းဟု မေးမြန်းကြသည်။ ဘုရားလောင်းသည် အကြောင်းရင်းကို သိမြင်သည်။ ဆင်များ သွားလေ့ရှိသော နေရာတွင် ပစ္စေကဗုဒ္ဓ ပုံစံဖြင့် လူတစ်ဦး ရပ်နေနိုင်ပြီး ထိုသူသည် သတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေးသည်။ ထို့ကြောင့် ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်သည်။

တစ်နေ့တွင် ဘုရားလောင်းသည် အခြားဆင်များကို ရှေ့မှ ဦးဆောင်စေပြီး နောက်မှ လိုက်သည်။ လူသည် ဘုရားလောင်းကို မြင်သောအခါ လက်နက်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။ ဘုရားလောင်းသည် လှည့်ပြီး ရပ်လိုက်သည်။ လူကို မြေပေါ်သို့ ရိုက်ချပြီး သတ်ပစ်မည်ဟု တွေးကာ ဆင်ပြောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လူ၏ ဝတ်ထားသော အဝါရောင် သင်္ကန်းကို မြင်သည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော အဝတ်ကို ရိုသေရမည်ဟု ယူဆပြီး ဆင်ပြောင်းကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။

ဘုရားလောင်းသည် ထိုလူအား၊ ရဟန်းသန့်ရှင်းမှု၏ အလံဖြစ်သော ထိုဝတ်စုံသည် သူနှင့် မလိုက်ဖက်ဘူးလော၊ အဘယ်ကြောင့် ဝတ်ဆင်ထားသနည်းဟု အော်ဟစ်မေးသည်။ ကဗျာ နှစ်ပုဒ် ဆို၏။ အပြစ်ကို ဆက်လက်ရှိနေသေးသော သူတစ်ဦးက အဝါရောင် သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ရဲလျှင်၊ ထိန်းသိမ်းမှု ဂရုစိုက်မှုမရှိ၊ အမှန်တရားကို မချစ်ဘဲ နေလျှင်၊ သူသည် ထိုသင်္ကန်းနှင့် ထိုက်တန်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် အပြစ်ကို စွန့်ပယ်ပြီး သီလတွင် မြဲမြံကာ ဆန္ဒများကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် အမှန်စကားကို ပြောရန် အဓိက ဂရုစိုက်သူသည် အဝါရောင် သင်္ကန်းကို ဝတ်ဆင်ခြင်း၏ တကယ် ထိုက်တန်သူ ဖြစ်သည်။ ဤစကားဖြင့် ဘုရားလောင်းသည် လူကို ဆုံးမခဲ့သည်။ ထိုနေရာသို့ နောက်တစ်ကြိမ် မလာရန် မှာကြားပြီး၊ မလာပါက သေဆုံးရမည်ဟု ပြောကာ ထိုသူကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

ဟောပြောချက်ပြီးနောက် ဘုရားရှင်က ဘဝကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ ဆင်များကို သတ်သော လူမှာ ဒေဝဒတ် ဖြစ်ကြောင်း၊ အုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။

ကာသာဝဇာတ်တော် ဇာတ်အမှတ် ၂၂၁ ကို ဝတ်ဆင်ထိုက်သော သင်္ကန်း၏ အကြောင်း ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြင့် မှတ်မိသည်။ ဆင်သည် ကတိသစ္စာ မပြုခဲ့ပေ၊ သို့သော် သင်္ကန်း ကိုယ်စားပြုသော အရာကို သိသောကြောင့် ထိုအထည်ကို ရိုသေသည်၊ ထို့ကြောင့် ဝတ်ဆင်သူကို ထိခိုက်စေရန် ငြင်းဆိုသည်။ ဇာတ်ကြောင်းက သင်္ကန်းက လူတစ်ဦးကို သန့်ရှင်းစေသည်ဟု မဆိုပေ၊ ထိုအတိုင်း ဆိုလိုသည်မှာ ပြုမူပုံ တည်ငြိမ်ပြီး ဆန္ဒများကို ထိန်းသိမ်းထားသူသည်သာ ထိုသင်္ကန်းကို ထိုက်တန်သည်ဟု ဖြစ်သည်။ ဒေဝဒတ်သည် သင်္ကန်းကို လက်ခံခြင်းသည် ထိုအကြောင်းအရာ ထိုက်တန်မှု ဆိုင်ရာ မေးခွန်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ရဟန်းဝတ်စုံသည် စွန့်ကြဲမှု၏ သင်္ကေတ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ဝတ်ဆင်သူသည် ၎င်းနှင့် ကိုက်ညီရန် တာဝန်ရှိသည်။ သင်္ကန်းကို မြင်သူများသည် ၎င်းကိုယ်စားပြုသည်ကို သတိရသင့်ပြီး၊ ဝတ်ဆင်သူများသည် ၎င်းနှင့် ထိုက်တန်ရမည်ဖြစ်သည်။