ဘူရိဒတ္တ ဇာတက

ဘုရားရှင်သည် ဥပုသ်စောင့်ထိန်းနေသော ဒါယကာများအား တစ်ခါက ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ဥပုသ်သည် ကာလအလိုက် အစာရှောင်ခြင်းနှင့် သီလကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ စောင့်ထိန်းသော နေ့ရက် ဖြစ်သည်။ ဤကတိများကို သစ္စာရှိစွာ ထိန်းသိမ်းသင့်ကြောင်း ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်။ အလွန်ရှေးကာလ တစ်ဘဝတွင် ဘုရားလောင်းသည် ဆရာတစ်ဦး၏ အားပေးမှု မရှိဘဲ ဤဥပုသ်ကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြောင်း၊ ထိုအခါ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးရှုံးမှုသည် ဤဒါယကာများ ခံရမည့်အရာထက် များစွာ ကြီးမားခဲ့ကြောင်း ဆိုတော်မူသည်။

ထိုအတိတ်ကာလတွင် ဘုရားလောင်းသည် ရေအောက်ရှိ ရတနာပြည်တွင် နဂါးမင်းသား ဘူရိဒတ် အဖြစ် ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် နဂါးမင်း ဓတရဋ္ဌ နှင့် မိဖုရား သမုဒ္ဒဇာ တို့၏ သား ဖြစ်သည်။ ဘူရိဒတ်သည် သီလ၏ ကျေးဇူးဖြင့် အလွန် ထွန်းတောက်လာသဖြင့်၊ နတ်မင်း သကြားက "ပညာရှိမှု ရရှိသူ" ဟု ခေါ်ဝေါ်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် နဂါးပြည်၏ ပျော်ရွှင်မှုများက သူ့ကို ဘယ်တော့မျှ မကျေနပ်စေခဲ့ပေ။ ထိုအစား နတ်များ၏ နယ်ပယ်တွင် ဖွားမြင်နိုင်ရန် ပိုမို မြင့်မားသော ကောင်းမှုကို တောင့်တခဲ့သည်။

ထိုတောင့်တချက်ကို ပြည့်စုံစေရန် ဘူရိဒတ်သည် အခြားသူများ မကြိုးစားသော တင်းကျပ်သည့် ပုံစံဖြင့် ဥပုသ်ကတိကို လက်ခံခဲ့သည်။ ဥပုသ်နေ့တိုင်း နဂါးပြည်၏ လုံခြုံမှုကို စွန့်ခွာပြီး လူ့ပြည်သို့ တက်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ယမုနာမြစ်ကမ်းနားရှိ ပုရွက်ဆိတ်ပုံ တစ်ခု၏ ပတ်လည်တွင် ကိုယ်ကို ဝိုက်ထားကာ၊ နဂါးပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် ဘေးအန္တရာယ် မည်သို့ ကျရောက်လာစေကာမူ ကာကွယ်ခံ မရှိဘဲ လှုပ်ရှားခြင်း မပြုဘဲ သီလကို စောင့်ထိန်းခဲ့သည်။ မိခင်က ရေပေါ်တွင် စောင့်နေသော အန္တရာယ်များကို သတိပေးခဲ့သော်လည်း၊ ဘူရိဒတ်သည် ကိုယ်ပိုင် ဘေးကင်းမှုထက် ကတိ၏ စည်းကမ်းကို တန်ဖိုးထားပြီး ထိုကတိမှ ဆုတ်ခွာခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

တစ်ချိန်တွင် ဗြာဟ္မဏ မုဆိုးတစ်ဦးနှင့် သားတစ်ဦး တောအုပ်ထဲ လျှောက်လာပြီး နဂါးမင်းသား ၎င်း၏ ကတိစောင့်ထိန်းနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဘူရိဒတ်က ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ၎င်းတို့ကို ရင်းရင်းနှီးနှီး ကြိုဆိုကာ နဂါးပြည်၏ ကြွယ်ဝမှုအတွင်း အချိန်အနည်းငယ် နေထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ တစ်နှစ်ကြာ ဧည့်ဝတ်ပြုခံရပြီးနောက် မုဆိုးသည် မိမိ၏ အိမ်ထောင်စုကို လွမ်းဆွတ်လာခဲ့သည်။ ရဟန်းဘဝ ဝင်ချင်သည်ဟု အတုအယောင် ပြောဆိုကာ ထွက်ခွင့်တောင်းခဲ့သည်။ ဘူရိဒတ်သည် သံသယ မရှိဘဲ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

နှစ်အတော်ကြာပြီးနောက် ဒေသတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ လှည့်လည်သွားလာသော မြွေဖမ်းသူ အလမ္ဗာယန အမည်ရှိ တစ်ဦးသည် မြွေများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော ကျမ်းနှင့် ပတ္တမြား တစ်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့သည်။ မုဆိုးက ပတ္တမြား၏ တန်ဖိုးကို သိလိုက်သောအခါ၊ အရင်ကတည်းက ရှိခဲ့သော ကျေးဇူးတင်မှု ကြွေးမြီသည် လောဘကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် အလမ္ဗာယနကို ဘူရိဒတ် ကတိစောင့်နေဆဲ ပုရွက်ဆိတ်ပုံ ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ မင်းသား၏ လုံခြုံမှုကို ၎င်းမှ ရရှိမည့် ဘဏ္ဍာနှင့် လဲလှယ်ခဲ့သည်။ မုဆိုး၏ ကိုယ်ပိုင်သား မှာ ဖခင်၏ အပြုအမူကို မကြိုက်သဖြင့် သစ္စာဖောက်မှုတွင် မပါဝင်ရန် ဖခင်ထံမှ ခွဲခွာပြီး ရဟန်းဘဝကို လိုက်ခဲ့သည်။

အလမ္ဗာယန၏ ကျမ်းသည် ဘူရိဒတ်ကို ရက်ရက်စက်စက် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ မင်းသားသည် အသက်ရှိသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကိုမျှ မထိခိုက်ရန် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ကတိပြုထားခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ကယ်တင်ရန်အတွက်ပင် အဆိပ်ရည်တစ်စက်မျှ ထုတ်လွှတ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သူ့ကို ဖမ်းဆီးထားသူကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော်လည်း ထိုသို့ မပြုခဲ့ပေ။ ချုပ်နှောင်ခံရပြီး ကျွမ်းကျင်မှု ပြသရန် တွန်းအားပေးခံရသဖြင့်၊ မြွေဖမ်းသူ၏ အမြတ်အတွက် ရွာတစ်ရွာမှ တစ်ရွာသို့ ဆွဲခေါ်ခံရပြီး၊ အရွယ်အစား၊ အရောင်နှင့် ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲရန် ပြုလုပ်ခံရသည်။ လူအုပ်ရယ်မောသံများကြားတွင် ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကတိကို ဖောက်ဖျက်ခြင်း မပြုဘဲ ဤစော်ကားမှုအားလုံးကို သည်းခံခဲ့သည်။

ဘူရိဒတ်၏ မိခင်သည် ဆိုးရွားသော အိပ်မက်ကြောင့် သားအပေါ် အန္တရာယ် ရောက်ခဲ့ကြောင်း စိုးရိမ်ခဲ့ပြီး၊ ညီအစ်ကိုများက ချက်ချင်း ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာကြသည်။ ရဟန်းလုပ်ဟန်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော သုဒဿနနှင့် ညီမ အစ္စိမုခီတို့ အတူ ခရီးသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဗာရာဏသီ ဗြဟ္မဒတ်မင်း၏ နန်းတော်သို့ ရောက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် အလမ္ဗာယနသည် ဘူရိဒတ်ကို ဘုရင်ရှေ့တွင် ပြသရန် ခေါ်ဆောင်ထားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် သုဒဿနသည် မြွေဖမ်းသူကို ထင်ရှားစွာ စိန်ခေါ်ပြီး၊ သူ၏ လိမ်လည်မှုနှင့် ရက်စက်မှုကို တရားသူကြီးအဖွဲ့ရှေ့တွင် ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ မြွေဖမ်းသူ၏ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်များ သူ့ဆီသို့ ပြန်လည် လှည့်ပြန်ခံရပြီး၊ ဘူရိဒတ်၏ မှန်ကန်သော နဂါး သဘောသဘာဝကို မည်သူမျှ သံသယမရှိစေခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံး လွတ်မြောက်လာသော ဘူရိဒတ်သည် အံ့သြနေသော တရားရုံးရှေ့တွင် နဂါးဘုန်းအသရေ အပြည့်ဖြင့် ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ပတ္တမြားအတွက် သူ့ကို ရောင်းချခဲ့သော မုဆိုးကို ဘူရိဒတ်ရှေ့သို့ ခေါ်ယူလာသောအခါ၊ ဘူရိဒတ်သည် သစ္စာဖောက်မှုအတွက် ပြန်လည် ဒဏ်ပေးရန် မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။ သူသည် ထိုလူကို ချက်ချင်း ခွင့်လွှတ်ပြီး လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ နဂါးမင်းသားသည် ညီအစ်ကိုများနှင့် ညီမနှင့်အတူ ၎င်း၏ ကတိနှင့် ကျင့်ဝတ်ဘဝကို ပြန်လည်ဆက်လက်ရန် အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့သည်။ ဧည့်ဝတ်ပြုခံရစဉ်၊ သစ္စာဖောက်ခံရစဉ်နှင့် ချုပ်နှောင်ခံရစဉ် အားလုံးတွင် သူ၏ မညှဉ်းဆဲခြင်း ကတိကို မပျက်စီးစေဘဲ ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။

ဘုရားရှင်သည် ဇာတ်ထဲရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များကို ဖော်ပြတော်မူခြင်းဖြင့် တရားကို အဆုံးသတ်တော်မူသည်။ ဘူရိဒတ်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သော မုဆိုးသည် ဒေဝဒတ် ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း၊ ထိုမုဆိုး၏ သား ဖခင်ကို စွန့်ခွာခဲ့သူမှာ အာနန္ဒာ ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ညီ သုဒဿနမှာ သာရိပုတ္တ၊ ညီ သုဘဂမှာ မောဂ္ဂလာန၊ ညီမ အစ္စိမုခီမှာ ဥပ္ပလဝဏ္ဏာ ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ဘုရားရှင် ကိုယ်တိုင်မှာ ဘူရိဒတ် ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ဤကတိကို မည်သူမျှ သင်ကြားမပေးမီ ကိုယ်တိုင် ထိန်းသိမ်းခဲ့သော နဂါးမင်းသား ဖြစ်သည်။ ပါဠိပိဋကတ်၏ မဟာနိပါတ်တွင် ဇာတ်အမှတ် ၅၄၃ ဖြင့် ဤဇာတ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။