ဝိဓုရပဏ္ဍိတ ဇာတက

ဇေတဝန်ကျောင်းတွင် ရဟန်းတော်များက မြတ်စွာဘုရား၏ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အငြင်းပွားနိုင်စွမ်းအကြောင်း ဆွေးနွေးကြရင်း၊ ဆန့်ကျင်သူ၏ အမြင်ကို ဘယ်လောက် ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ဖြိုချနိုင်သည်ကို အံ့ဩကြသည်။ ဒေါသ သို့မဟုတ် အင်အားသုံးရန် မလိုဘဲ ရှေးဟောင်း ပညာရှိ ဆရာကြီးများကိုပင် နှုတ်ဆိတ်စေနိုင်သည်။ မြတ်စွာဘုရားက ဤပညာအရည်အသွေးသည် ယခင် အတိတ်ဘဝတွင်လည်း ကိုယ်တော်တွင် ရှိခဲ့ကြောင်း မိန့်တော်မူပြီး၊ ထိုအချက်ကို ပြသရန် ပါဠိပိဋကတ်၏ ဇာတက အမှတ် ၅၄၅ ဖြစ်သော မဟာနိပါတ်ထဲမှ ကြီးမြတ်သည့် ဇာတကတစ်ပုဒ် ဖြစ်သော ဝိဓုရပဏ္ဍိတ ဇာတကကို ဟောကြားတော်မူသည်။

ထိုအတိတ်ကာလတွင် ဝိဓုရပဏ္ဍိတသည် ဣန္ဒပတ္တပြည်ရှိ ဓနဉ္ဇယ ကောရဗျ မင်း၏ အကြီးဆုံး ဝန်ကြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဉာဏ်ပညာနှင့် စကားပြောကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် ကျော်ကြားပြီး၊ ၎င်း၏ အကြံဉာဏ်ကို မိမိနိုင်ငံအပြင်ပါ ရှာဖွေခံရသည်။ တစ်နေ့တွင် နတ်မင်း သက္က၊ နဂါးမင်း ဝရုဏ၊ ဂရုဠမင်း ဝေနတေယျ နှင့် ဓနဉ္ဇယ မင်းကိုယ်တိုင် တို့ဖြစ်သော လေးဦးသည် မည်သူ၏ ကျင့်ဝတ် အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်ကို ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ အငြင်းပွားကြသည်။ သဘောမတူနိုင်ဘဲ မေးခွန်းကို ဝိဓုရပဏ္ဍိတထံ ယူဆောင်ကြပြီး၊ သူက တစ်ဦးကို တစ်ဦးထက် မြင့်သည်ဟု အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်း မပြုဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ဝတ်များကို ဘီးတစ်ဝိုင်း၏ တန်းတူ ဘီးတိုင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကာ ဖြေကြားခဲ့သည်။ ဘီးတိုင်တစ်ခုစီသည် မရှိမဖြစ် ဖြစ်ပြီး တစ်ခုထက် တစ်ခု မြင့်သည် မရှိပေ။ ဤအဖြေကြောင့် ဝမ်းမြောက်သွားသော လေးဦးစလုံးက ၎င်းအား တန်ဖိုးကြီးသော လက်ဆောင်တစ်ခုစီ ပေးကြသည်။ သက္ကက ပိုးဝတ်စုံ၊ ဝရုဏက အလိုဆန္ဒ ပြည့်စေသော ရတနာ၊ ဝေနတေယျက ရွှေပန်းမာလာ၊ ဓနဉ္ဇယက နွားတစ်ထောင် တို့ ဖြစ်သည်။

နဂါးပြည်တွင် နဂါးမင်း ဝရုဏ၏ မယား ဝိမလာမိဖုရားသည် ခင်ပွန်းက ဝိဓုရပဏ္ဍိတ၏ ပညာကို အလွန်အကျွံ ချီးမွမ်းသည်ကို ကြားသောအခါ၊ သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ကြားရရန် တမ်းတစိတ်ဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။ တမ်းတမှု ပြင်းထန်လာသဖြင့် ရောဂါ ဖြစ်ကြောင်း ဟန်ဆောင်ကာ၊ ဝိဓုရပဏ္ဍိတ၏ နှလုံး အစစ်အမှန်သာ ဆေးဖြစ်နိုင်ကြောင်း၊ ၎င်းသည် ဆက်လက် ခုန်နေသော နှလုံးဖြစ်ရမည်ဟု ခင်ပွန်းအား ပြောသည်။ သမီးတော် နဂါးမင်းသမီး ဣရန္ဒတီက မိခင်ကို ကယ်တင်ရန် အလွန်စိတ်ပူပန်ကာ၊ ထိုနှလုံးကို ရယူပေးနိုင်မည့် ရဲရင့်သူတစ်ဦးကို ဆွဲဆောင်ရန် တောင်ကမ်းပါး တစ်ခုပေါ်တွင် ဝတ်ဆင်ပြီး ကခုန်ခဲ့သည်။ သူ၏ ပွဲကို ဝေဿဝဏ နတ်မင်း၏ တူဖြစ်သော ပုဏ္ဏက ဆိုသည့် ချမ်းသာသော ယက္ခ စစ်မှူးက မြင်ရပြီး၊ ချက်ချင်း ချစ်မြတ်နိုးသွားကာ သူ၏ လက်ထပ်ခွင့်အတွက် ဝိဓုရပဏ္ဍိတ၏ နှလုံးကို ယူဆောင်ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။

ပုဏ္ဏကသည် စွမ်းအားရှိသော ပျံသန်းသည့် မြင်းကို စီးလျက် ဓနဉ္ဇယ မင်းအား ဒိုင်ကစားပွဲတစ်ခုဖြင့် စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ သူ၏ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာကို ဝိဓုရပဏ္ဍိတ ကိုယ်တိုင်နှင့် လောင်းထားသည်။ ထိုကစားပွဲတွင် လူသား မင်းတစ်ပါး မတူနိုင်သော နတ်ပညာ စွမ်းအားဖြင့် အနိုင်ရခဲ့သည်။ လောင်းကြေး၏ စည်းကမ်းအရ ဝိဓုရပဏ္ဍိတသည် ၎င်း၏ ကံကို တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏ မိသားစုနှင့် ဘုရင်အား နောက်ဆုံး ပညာ သင်ကြားရန် အချိန်ကိုသာ တောင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပုဏ္ဏကနှင့်အတူ ထွက်ခွာခဲ့ရာ၊ ပုဏ္ဏကက သူ့ဆံပင်ကို ဆွဲ၍ တောအုပ်များနှင့် တောင်များကို ဖြတ်ခေါ်သွားသည်။ ခရီးတစ်လျှောက် ပညာရှိ၏ မတုန်လှုပ်သော တည်ငြိမ်မှုကြောင့် ပုဏ္ဏက စိတ်ပျက်လာပြီး တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ရန်ပင် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ဝိဓုရပဏ္ဍိတသည် စိတ်ပျက်ခြင်းအစား ခရီးတစ်လျှောက်လုံးကို သင်ကြားရန် အခွင့်အရေးအဖြစ် အသုံးချခဲ့သည်။ ခရီးတစ်လျှောက် ပုဏ္ဏကကိုယ်တိုင်အား မင်းတရား၊ ကံ၏ အကျိုးဆက်နှင့် မှန်ကန်သော အပြုအမူ အကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သတ်ဖြတ်ရန်သာ စိတ်ကူးရှိသော ယက္ခသည် ပညာရှိ၏ ငြိမ်သက်သော ဉာဏ်ပညာနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်တွင်ပင် ပြသသော နူးညံ့သည့် စိတ်ထားကြောင့် သိမ်းသွင်းခံရသည်ကို တွေ့ရှိသည်။ နဂါးပြည်သို့ ရောက်သောအခါ ဖမ်းဆီးသူနှင့် ဖမ်းဆီးခံရသူသည် သတ်သူနှင့် သတ်ခံရသူ ဖြစ်ကြောင်း မထင်တော့ပေ။

နဂါးပြည်သို့ နောက်ဆုံး ရောက်သောအခါ ဝိဓုရပဏ္ဍိတသည် ဝိမလာမိဖုရားက သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှလုံးကို တစ်ခါမျှ မလိုချင်ခဲ့ကြောင်း ချက်ချင်း သိမြင်လိုက်သည်။ မိဖုရားက ၎င်း၏ ပညာနှလုံးကို ကဗျာဆန်ဆန် ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဆရာ၏ တရားကို နားထောင်ရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပညာရှိသည် တရားဒေသနာကို အလွန် နက်နဲစွာ ဟောကြားလိုက်သဖြင့်၊ မိဖုရားအပါအဝင် နဂါးတော်ရုံ တစ်ခုလုံးသည် ထိုတရားကို နားထောင်ရုံဖြင့်သာ ကျန်းမာပြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ပုဏ္ဏကသည် ပညာရှိ၏ အမှန်တရား သဘောသဘာဝကို မြင်ပြီးနောက် ဝိဓုရပဏ္ဍိတကို အနှောင့်အယှက်မရှိ လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ကတိအတိုင်း ဣရန္ဒတီ၏ လက်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဝမ်းမြောက်မှု အသစ်ဖြင့် သူ့ကိုယ်ပိုင် တန်ဖိုးကြီးသော ရတနာကို ဝိဓုရပဏ္ဍိတအား ပေးအပ်ပြီးနောက်၊ ဓနဉ္ဇယ မင်းထံသို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ပို့ခဲ့သည်။ ထိုပြည်တွင် အမြင့်ဆုံး ပညာရှိသည် ပထမ လောင်းကြေးမှ နောက်ဆုံး လွတ်မြောက်မှုအထိ၊ သူ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်၍ ပေးလိုသည်မှလွဲ၍ အဘယ် အင်အားမျှ ထုတ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် အငြင်းပွားနိုင်စွမ်းကို အံ့ဩခဲ့သော ရဟန်းများအတွက် ဇာတ်လမ်းအတွင်းရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များကို ဖော်ပြ၍ နိဂုံးချုပ်တော်မူသည်။ ဝိဓုရပဏ္ဍိတ၏ ဘုရင်ဖခင်နှင့် မိခင်မှာ ထိုဘဝတွင် မြတ်စွာဘုရား၏ မိဘများ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး၊ ရာဟုလ၏ မိခင်မှာ အကြီးဆုံး မယား၊ ရာဟုလ ကိုယ်တိုင်မှာ အကြီးဆုံး သား ဖြစ်ခဲ့သည်။ သာရိပုတ္တသည် နဂါးမင်း ဝရုဏ၊ မောဂ္ဂလ္လာနသည် ဂရုဠမင်း ဝေနတေယျ၊ အနုရုဒ္ဓသည် သက္က ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ အာနန္ဒာကမူ ဓနဉ္ဇယ မင်း ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆန့်ကျင်သူအားလုံးကို နှုတ်ဆိတ်စေခဲ့သော ပညာရှိ ဝန်ကြီး ဝိဓုရပဏ္ဍိတကမူ မြတ်စွာဘုရား ကိုယ်တိုင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤဇာတကသည် ရိုးရှင်းသော ကယ်တင်ခြင်း ဇာတ်လမ်းနှင့် ကွဲပြားစေသည်မှာ၊ ဝိဓုရပဏ္ဍိတသည် လောင်းကြေးကို ဘယ်တော့မျှ မတိုက်ခိုက်၊ သနားမှု မတောင်းပန်ခြင်း၊ ယက္ခက သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားသည့်တိုင် ပုဏ္ဏက၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခြင်း မပြုခဲ့ပါ။ လောင်းကြေး ရှုံးနိမ့်သည့် ခဏမှစ၍ ထိုရလဒ်ကို စည်းကမ်းအဖြစ် လက်ခံခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးနာရီများကို မိသားစုနှင့် ခုခံရန် စီစဉ်မည့်အစား သင်ကြားပို့ချခြင်းဖြင့် ဖြုန်းတီးခဲ့သည်။ ထိုဒုက္ခ တစ်လျှောက်လုံး၏ စွမ်းအားသည် ခရီးစဉ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းတွင် မဟုတ်ဘဲ၊ ခရီးစဉ်ကြောင့် သူ၏ ဘဝကို ပြောင်းလဲခွင့် မပေးခြင်းတွင် ရှိသည်။ ဘုရင်၊ မိသားစု သို့မဟုတ် မိမိ၏ အသက်ကို ချိုးဖောက်ရန် မြှောက်ထားသော လက်တစ်ဖက်အား ပို့ချသည်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ သည်းခံမှု တူညီသည်။

ပုဏ္ဏက၏ ပြောင်းလဲမှုသည် ဇာတက၏ အဓိက ဆိုလိုချက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ သက်သေပြခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရီးကို အကြမ်းဖက်ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး၊ သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော လူနှင့်ပင် ချည်နှောင်ခံရသည်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ၎င်းသည် ဝိဓုရပဏ္ဍိတက အင်အားဖြင့် နှိမ်နင်းခဲ့သည် မဟုတ်ဘဲ၊ တောင်များနှင့် တောအုပ်များကို ဖြတ်၍ စိတ်ဆိုးမှုမရှိဘဲ ပေးသော စစ်မှန်သည့် ပညာနှင့် အဆက်မပြတ် ထိတွေ့ခြင်းက အငြင်းပွားမှု သို့မဟုတ် သနားမှု တောင်းပန်ချက် တစ်ခုမျှ မလုပ်နိုင်သော အလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်ဖြစ်သည်။ ဤဇာတကက ထိန်းထားသော ပညာသည် အန္တရာယ်ကို ကျော်လွန်သာ ရှင်သန်ရုံသာမက၊ ထိုအန္တရာယ်၏ နောက်ကွယ်ရှိ ရည်ရွယ်ချက်ကိုပင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပျော်ဝင်စေနိုင်သည်ဟု အကြံပြုသည်။