ଭକ୍ତି ଯୋଗ
(भक्ति योग)ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ
ପ୍ରେମମୟ ଭକ୍ତିର ପଥ
ବ୍ୟୁତ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ସଂସ୍କୃତ ମୂଳ
'ଭଜ୍' (ବାଣ୍ଟିବା, ଉପାସନା କରିବା) ଏବଂ 'ଯୋଗ' ରୁ; ଗୀତାର ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ପଥଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଚତୁର୍ଥ, ଯାହା ବୁଦ୍ଧି କିମ୍ବା କେବଳ କର୍ମକାଣ୍ଡ ପରିବର୍ତ୍ତେ ପ୍ରେମ, ସମର୍ପଣ ଓ ଭକ୍ତି ମାଧ୍ୟମରେ ଦିବ୍ୟତାରେ ପହଞ୍ଚେ।
ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ପ୍ରସଙ୍ଗ
ଭକ୍ତି ଯୋଗକୁ ପ୍ରାୟତଃ ଚାରି ପଥ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ସୁଲଭ କୁହାଯାଏ, କାରଣ ଏହା ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ କିମ୍ବା ତ୍ୟାଗ ମାଗେ ନାହିଁ ବରଂ କେବଳ ସର୍ତ୍ତହୀନ ପ୍ରେମ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୃଦୟ ମାଗେ।