ਭਗਤੀ ਯੋਗ
(भक्ति योग)ਸ਼ਬਦਾਰਥ
ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਮਾਰਗ
ਵਿਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਮੂਲ
'ਭਜ੍' (ਸਾਂਝਾ ਕਰਨਾ, ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ) ਅਤੇ 'ਯੋਗ' ਤੋਂ; ਗੀਤਾ ਦੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਮਾਰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੌਥਾ, ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪਿਆਰ, ਸਮਰਪਣ ਤੇ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਆਤਮਿਕ ਭਾਵ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਗ
ਭਗਤੀ ਯੋਗ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਚਾਰੇ ਮਾਰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਿਦਵਤਾ ਜਾਂ ਤਿਆਗ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ ਸਗੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਰਤ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਦਿਲ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।