শবদ

এইটো শিখ ধৰ্মৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰাৰ্থনা, য’ত দহজন গুৰু, পঞ্চ প্ৰিয়াৰ, শহীদসকল আৰু সমগ্ৰ খালছা জনগোষ্ঠীক স্মৰণ কৰা হয়। সাধাৰণতে গুৰুদ্বাৰাত সমাপ্তিৰ সময়ত বা কোনো শুভ কাৰ্যৰ আৰম্ভণিত এই প্ৰাৰ্থনা পঠন কৰা হয়।

এই ভজনটো হৈছে গুৰু নানক দেৱ জীৰ দ্বাৰা ৰচিত এক স্তুতি, য’ত ভগৱানক সকলো প্ৰকাৰৰ বিপদ আৰু শতিকাৰ পৰা ৰক্ষা কৰা পৰম শক্তি বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াত গুৰুৰ শৰণ লৈ ভগৱানৰ ওপৰত বিশ্বাস স্থাপন কৰাৰ গুৰুত্ব আৰু ভক্তসকলৰ সংগতেই জীৱনৰ পাৰ হোৱাৰ কথা কোৱা হৈছে।

এই শবদটো (ধৰ্মীয় গীত) গুৰু গ্ৰন্থ সাহিবৰ পৰা লোৱা, যি গুৰু নানক দেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত। ইয়াত গুৰুৰ চৰণ কমলৰ ধ্যান আৰু হৰি নামৰ জপৰ মাধ্যেমে ভৱ সাগৰ (সংসাৰ সাগৰ) পাৰ হোৱাৰ কথা কোৱা হৈছে।