ศาบัด

นี่คืออาร์ดาสของศาสนาซิกข์ ซึ่งเป็นบทสวดอย่างเป็นทางการที่ชาวซิกข์สวดในที่ประชุม เริ่มต้นด้วยบทประพันธ์ที่เรียกว่า 'วาร์ ศรี ภะเคาตี จี กี' ซึ่งเชื่อว่าเป็นผลงานของคุรุองค์ที่สิบ คือ คุรุโควินด์สิงห์ ซึ่งเป็นการวิงวอนต่อดาบศักดิ์สิทธิ์เพื่อการปกป้อง จากนั้นจึงดำเนินต่อไปด้วยการสวดร่วมกันเพื่อรำลึกถึงคุรุทั้งสิบ ผู้พลีชีพ และขอพรสำหรับชุมชนซิกข์ (คาลซา) และมนุษยชาติทั้งหมด

บทสวดนี้เป็นบทสรรเสริญและขอความคุ้มครองจากพระผู้เป็นเจ้า แต่งโดยคุรุอารจันเทว เน้นการพึ่งพิงพระผู้เป็นเจ้าและคุรุเพื่อการปกป้องและความสำเร็จ

บทสวดนี้กล่าวถึงการน้อมจิตระลึกถึงคุรุและพระนามของพระเจ้าอย่างต่อเนื่องทุกลมหายใจ เพื่อข้ามพ้นวัฏสงสารและบรรลุความสมหวัง