വെങ്കടേശ്വരൻ

ശ്രീ വെങ്കടേശ സുപ്രഭാതം, അതിന്റെ സ്തോത്രം, പ്രപത്തി, മംഗളാശാസനം എന്നിവയോടൊപ്പം: തിരുമലയിൽ ഭഗവാൻ വെങ്കടേശ്വരനെ ഉണർത്തുന്ന പ്രഭാത സ്തോത്രം.

ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ദേവതയായ ലക്ഷ്മിയെ ഭക്തിയോടെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു ഭജനയാണിത്. ഭഗവാൻ വെങ്കടരമണന്റെ പത്നിയായ ലക്ഷ്മി ഭക്തർക്ക് സമൃദ്ധിയും ആനന്ദവും നൽകണമെന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.

അന്നമാചാര്യരുടെ, ഗോപാലബാലനായ ശിശു കൃഷ്ണനെക്കുറിച്ചുള്ള സംസ്കൃത കീർത്തനം. അരയിലെ മണികിലുക്കവും കയ്യിൽ വെണ്ണയുമായി, തിരുമലയിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാനെ ഇത് സ്തുതിക്കുന്നു.

തിരുമല ഏഴു മലകളെ ദർശിച്ചപ്പോൾ അന്നമാചാര്യർ ഭക്തിപാരവശ്യത്തോടെ പാടിയ മനോഹരമായ സങ്കീർത്തനം. ആദിശേഷന്റെ പതിനായിരം പത്തികൾ വിടർത്തിയതുപോലെ വിളങ്ങുന്ന തിരുമല സാക്ഷാൽ ശ്രീഹരിയുടെ പാവന ധാമമാണെന്ന് ഇത് വാഴ്ത്തുന്നു.

പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രമുഖ തെലുങ്ക് ഭക്തകവി താള്ളപാക അന്നമാചാര്യർ രചിച്ച അനശ്വര സങ്കീർത്തനം. സമസ്ത ജീവജാലങ്ങളിലും ശ്രീഹരി അന്തരാത്മാവായി വസിക്കുന്നുവെന്നും മാനവരെല്ലാം സമന്മാരാണെന്നും ഇത് ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നു.

തിരുമലയിലെ ഭഗവാൻ വെങ്കടേശന്റെ 108 നാമങ്ങൾ; അവന്റെ മലകൾ, തീർഥങ്ങൾ, രൂപങ്ങൾ, വരങ്ങൾ എന്നിവ വിവരിക്കുന്നു; ഓരോന്നും ഓം, നമഃ എന്നിവയോടെ അർപ്പിക്കുന്നു.

വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ (1.23.2) ശ്ലോകമാണ് വെങ്കടേശ്വര സുപ്രഭാതം ആരംഭിക്കുന്നത്: പ്രഭാതത്തിൽ വിശ്വാമിത്രൻ ബാലനായ രാമനെ ഉണർത്തുന്നു.