ശ്രീ വെങ്കടേശ സുപ്രഭാതം

ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ സുപ്രഭാതകാല പ്രാർത്ഥന.

കൗസല്യയുടെ ഉത്തമപുത്രനായ രാമാ, പൂർവ്വസന്ധ്യ ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠനേ, എഴുന്നേൽക്കുക. ദൈവികമായ നിത്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.

എഴുന്നേൽക്കുക, എഴുന്നേൽക്കുക, ഗോവിന്ദാ; എഴുന്നേൽക്കുക, ഗരുഡധ്വജനേ; എഴുന്നേൽക്കുക, കമലാകാന്തനേ; മൂന്നുലോകങ്ങളെയും മംഗളമാക്കുക.

എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും മാതാവേ, മധുകൈടഭന്മാരുടെ ശത്രുവായ ഭഗവാന്റെ വക്ഷസ്സിൽ വിഹരിക്കുന്ന മനോഹരമായ ദിവ്യരൂപിണിയേ, ശ്രീസ്വാമിനിയേ, ആശ്രിതജനങ്ങൾക്ക് പ്രിയമായ വരങ്ങൾ നൽകുന്ന സ്വഭാവമുള്ളവളേ, ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ പ്രിയതമയേ, നിനക്കു സുപ്രഭാതം.

താമരയിതളുകൾ പോലുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവളേ, പ്രസന്നമായ ചന്ദ്രമണ്ഡലം പോലുള്ള മുഖമുള്ളവളേ, ബ്രഹ്മാവ്, ശിവൻ, ഇന്ദ്രൻ എന്നിവരുടെ ഭാര്യമാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവളേ, വൃഷശൈലനാഥന്റെ പ്രിയതമയേ, കരുണാനിധേ, നിനക്കു സുപ്രഭാതം.

അത്രി മുതലായ സപ്തർഷികൾ സന്ധ്യാവന്ദനം അനുഷ്ഠിച്ച്, ആകാശഗംഗയിലെ മനോഹരമായ താമരപ്പൂക്കൾ എടുത്തുകൊണ്ട് അങ്ങയുടെ പാദങ്ങളെ പൂജിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. ശേഷാദ്രിശിഖരമേ, പ്രഭോ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

ബ്രഹ്മാവ്, ശിവൻ, ഷണ്മുഖൻ, ഇന്ദ്രൻ മുതലായ ദേവന്മാരും, മറ്റ് ദിവ്യജനങ്ങളും ത്രിവിക്രമാവതാരം മുതലായ അങ്ങയുടെ ചരിതങ്ങളെ സ്തുതിക്കുന്നു. ബൃഹസ്പതി ഉഷസ്സിന്റെ ശുദ്ധിയെക്കുറിച്ച് വായിക്കുന്നു. ശേഷാദ്രിശിഖരമേ, പ്രഭോ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

ചെറുതായി വിരിഞ്ഞ താമരപ്പൂക്കളും, തെങ്ങ്, കവുങ്ങ് മുതലായ മനോഹരമായ വൃക്ഷങ്ങളും ഉള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന്, ദിവ്യമായ സുഗന്ധങ്ങളോടൊത്ത് മന്ദമായ കാറ്റ് വീശുന്നു. ശേഷാദ്രിശിഖരമേ, പ്രഭോ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

ഉത്തമമായ പഞ്ജരങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്ന കിളികൾ കണ്ണുകൾ തുറന്ന്, പാത്രത്തിൽ ശേഷിച്ച വാഴപ്പഴവും പായസവും ഭക്ഷിച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ ലീലയായി കിളികൾ പാടുന്നു. ശേഷാദ്രിശിഖരമേ, പ്രഭോ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

വീണയുടെ ആനന്ദകരമായ മധുരധ്വനിയോടെ നാരദൻ അങ്ങയുടെ അനന്തമായ ചരിതത്തെ പാടുന്നു. ഭാഷകളെ മുഴുവനായും കരചാരുരമ്യമായി ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട്. ശേഷാദ്രിശിഖരമേ, പ്രഭോ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

തേനീച്ചകളുടെ കൂട്ടം മകരന്ദരസത്തിൽ കലർന്ന ഝംകാരഗീത നാദങ്ങളോടെ, സേവനത്തിനായി സമീപത്തുള്ള സരസ്സുകളിലെ താമരപ്പൂക്കളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്നു. ശേഷാദ്രിശിഖരമേ, പ്രഭോ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

സ്ത്രീകളുടെ സംഘം തൈര് കടയുന്നതിനാൽ ഗോശാലകളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന തൈർമഥനത്തിന്റെ തീവ്രമായ ശബ്ദങ്ങൾ. ദേഷ്യത്താൽ ദിക്കുകളും കുംഭങ്ങളും കലഹിക്കുന്നു. ശേഷാദ്രിശിഖരമേ, പ്രഭോ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

പത്മേശമിത്രൻ (സൂര്യൻ) എന്ന താമരയിൽ ഉള്ള തേനീച്ചക്കൂട്ടങ്ങൾ, കുവലയത്തിന്റെ (നീലോത്പലത്തിന്റെ) ലക്ഷ്മിയെ സ്വന്തം അംഗകാന്തികൊണ്ട് ഹരിക്കാൻ, ഭേരീനാദം പോലെ തീവ്രമായ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു. ശേഷാദ്രിശിഖരമേ, പ്രഭോ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

ശ്രീമാനേ, അഭീഷ്ടവരദനേ, സകലലോകബന്ധോ, ശ്രീനിവാസാ, ജഗദേകദയാസിന്ധോ, ശ്രീദേവതയുടെ ഗൃഹം പോലുള്ള വക്ഷസ്സുള്ള ദിവ്യമൂർത്തേ, ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

ശ്രീസ്വാമിപുഷ്കരിണിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് നിർമ്മലശരീരരായ, ശ്രേയസ്സിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ശിവൻ, ബ്രഹ്മാവ്, സനന്ദനൻ മുതലായവർ വരവേത്രഹതർ (വരകോലുകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ട) ഉത്തമാംഗങ്ങളോടെ കവാടത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

ശ്രീശേഷശൈലം, ഗരുഡാചലം, വെങ്കടാദ്രി, നാരായണാദ്രി, വൃഷഭാദ്രി, വൃഷാദ്രി മുതലായ പേരുകളാൽ അങ്ങയുടെ വാസസ്ഥലത്തെ നിരന്തരം വിളിക്കുന്നു. ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

സേവയിൽ തത്പരരായ ശിവൻ, ഇന്ദ്രൻ, അഗ്നി, ധർമ്മൻ, രാക്ഷസൻ, വരുണൻ, വായു, ധനാധിപതി (കുബേരൻ) എന്നിവർ കൈകൂപ്പി തലയിൽ വിളങ്ങുന്ന സ്വന്തം ശിരസ്സുകളോടെ നിൽക്കുന്നു. ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

അങ്ങയുടെ ധാടികളിൽ (സമീപപ്രദേശങ്ങളിൽ) പക്ഷിരാജൻ, മൃഗാധിരാജൻ, നാഗാധിരാജൻ, ഗജാധിരാജൻ, ഹയാധിരാജൻ എന്നിവർ തത്തദധികാരങ്ങളുടെ മഹിമകളെ അധികമായി അപേക്ഷിക്കുന്നു. ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ഭൗമൻ, ബുധൻ, ബൃഹസ്പതി, ശുക്രൻ, ശനി, രാഹു, കേതു, ദിവ്യന്മാരുടെ പരിഷത്തിലെ പ്രധാനികൾ എന്നിവർ അങ്ങയുടെ ദാസന്മാരുടെ ദാസന്മാരുടെയും അവസാനത്തെ ദാസന്മാരുടെയും ദാസന്മാരാണ്. ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

അങ്ങയുടെ പാദധൂളികൊണ്ട് നിറഞ്ഞ് വിളങ്ങുന്ന ഉത്തമാംഗങ്ങളോടെ, സ്വർഗ്ഗത്തെയും മോക്ഷത്തെയും നിരപേക്ഷിക്കുന്ന മനസ്സുകളോടെ, അവർ കല്പാന്തത്തിന്റെ കണക്കിൽ ആകുലത പ്രാപിക്കുന്നു. ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

അങ്ങയുടെ ഗോപുരത്തിന്റെ അഗ്രഭാഗങ്ങളെ നോക്കിക്കൊണ്ട്, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും മോക്ഷത്തിന്റെയും പരമമായ പദവിയെ പ്രാപിക്കുന്ന മനുഷ്യർ, ഈ മനുഷ്യലോകത്തിൽ ബുദ്ധിയെ ആശ്രയിക്കുന്നു. ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

ശ്രീഭൂമിനായകനേ, ദയ മുതലായ ഗുണങ്ങളുടെ അമൃതസമുദ്രമേ, ദേവാധിദേവനേ, ജഗദേക ശരണ്യമൂർത്തേ, ശ്രീമന്നേ, അനന്തൻ, ഗരുഡൻ മുതലായവരാൽ ആരാധിക്കപ്പെട്ട പാദങ്ങളുള്ളവനേ, ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

ശ്രീപദ്മനാഭാ, പുരുഷോത്തമാ, വാസുദേവാ, വൈകുണ്ഠാ, മാധവാ, ജനാർദ്ദനാ, ചക്രപാണേ, ശ്രീവത്സചിഹ്നിതനേ, ശരണാഗതരുടെ പാരിജാതമേ, ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

കന്ദർപ്പന്റെ (മന്മഥന്റെ) ഗർവ്വിനെ ഹരിക്കുന്ന സുന്ദരമായ ദിവ്യമൂർത്തേ, പ്രിയതമയുടെ മുലത്തടങ്ങളിലെ താമരമൊട്ടുകളിൽ ചലിക്കുന്ന നോട്ടമുള്ളവനേ, കല്യാണമായ നിർമ്മലഗുണങ്ങളുടെ ആകരവും ദിവ്യകീർത്തികളുമുള്ളവനേ, ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

മീനരൂപമേ, കൂർമ്മമേ, കോലമേ, നരസിംഹമേ, വാമനനേ, സ്വാമിനേ, പരശുരാമനേ, രാമചന്ദ്രനേ, ശേഷാംശമായ രാമനേ, യദുനന്ദനനേ, കൽക്കിരൂപനേ, ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

ഏലാ, ലവംഗം, ഘനസാരം എന്നിവയുടെ സുഗന്ധമുള്ള തീർത്ഥവും, ആകാശഗംഗയിലെ ദിവ്യതീർത്ഥവും സ്വർണ്ണഘടങ്ങളിൽ നിറച്ച്, പ്രഥമന്മാരായ വൈദികശിഖാമണികൾ സന്തോഷത്തോടെ നിൽക്കുന്നു. ശ്രീ വെങ്കടപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നു; താമരപ്പൂക്കൾ വികസിക്കുന്നു; പക്ഷികൾ ശബ്ദങ്ങളാൽ ദിക്കുകളെ നിറയ്ക്കുന്നു; ശ്രീവൈഷ്ണവന്മാർ നിത്യവും മംഗളകരമായ അങ്ങയുടെ ധാമത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. വെങ്കടമേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

ബ്രഹ്മാവ് മുതലായ ദേവവരന്മാരും, മഹർഷികളും, സനന്ദനൻ മുതലായ സന്തന്മാരും, യോഗിവര്യന്മാരും, മംഗളവസ്തുക്കൾ കൈകളിൽ ഏന്തി അങ്ങയുടെ ധാമത്തിന്റെ സമീപത്ത് നിൽക്കുന്നു. ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

ലക്ഷ്മീനിവാസാ, നിരവദ്യഗുണങ്ങളുടെ ഏകസിന്ധോ, സംസാരസാഗരത്തിൽ നിന്ന് ഉത്തരണം ചെയ്യാനുള്ള ഏകസേതോ, വേദാന്തവേദ്യനേ, നിജവൈഭവനേ, ഭക്തരാൽ അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നവനേ, ശ്രീ വെങ്കടാചലപതേ, അങ്ങയ്ക്കു സുപ്രഭാതം.

ഇപ്രകാരം വൃഷാചലപതിയുടെ സുപ്രഭാതം ഇവിടെ പ്രതിദിനം പാഠം ചെയ്യാൻ ആരംഭിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്ക്, പ്രഭാതസമയത്ത് സ്മരണയ്ക്ക് അർഹരായവർക്ക്, പരാർത്ഥത്തിൽ (മോക്ഷത്തിൽ) സുലഭമായ പരമമായ പ്രജ്ഞ ഉണ്ടാകുന്നു.

ഇനി വെങ്കടേശന്റെ സ്തോത്രം.

കമലയുടെ (ലക്ഷ്മിയുടെ) മുലക്കുഞ്ഞുകളിലെ കുങ്കുമത്താൽ നിത്യവും ചുവന്ന നീലവർണ്ണശരീരമേ, താമരപ്പൂക്കൾ പോലുള്ള വിശാലനേത്രമേ, ലോകപതേ, വെങ്കടശൈലപതേ, നീ വിജയിയായിരിക്കുക.

ചതുർമുഖൻ, ഷണ്മുഖൻ, പഞ്ചമുഖൻ (ശിവൻ) മുതലായ സകലദേവതകളുടെയും ശിരോരത്നമേ, ശരണാഗതവത്സലനേ, സാരനിധേ, വൃഷശൈലപതേ, എന്നെ രക്ഷിക്കുക.

അതിവേലമായ നിനക്ക് ദുസ്സഹമായ, കാലം തോറും ചെയ്യപ്പെട്ട അനേകം അപരാധങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ എന്നെ, വൃഷശൈലപതേ, ത്വരിതം പരമകരുണയാൽ രക്ഷിക്കുക, ഹരേ.

ഉദാരബുദ്ധിയായ വെങ്കടശൈലത്തിൽ വസിക്കുന്ന, ജനങ്ങളുടെ അഭിമതങ്ങളെ അധികമായി ദാനം ചെയ്യുന്നതിൽ രതനായ, വേദങ്ങളാൽ പരദേവതയായി പറയപ്പെടുന്ന കമലാദയിതനെ (വിഷ്ണുവിനെ) ഞാൻ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനെയും ആശ്രയിക്കുന്നില്ല.

മധുരമായ വേണുനാദത്താൽ ആകർഷിക്കപ്പെട്ട ഗോപസ്ത്രീകളുടെ നൂറുകോടിയാൽ വൃതനായ, കോടിക്കണക്കിന് മന്മഥന്മാർക്ക് തുല്യനായ, ഓരോ ഗോപികയ്ക്കും അഭിമതമായ സുഖം നൽകുന്നവനായ, വസുദേവപുത്രനെ (കൃഷ്ണനെ) അല്ലാതെ ഞാൻ മറ്റൊന്നിനെയും ആശ്രയിക്കുന്നില്ല.

മനോഹരഗുണങ്ങളുടെ ആകരമേ, ദാശരഥേ, ജഗദേകധനുർധരനേ, ധീരമതേ, രഘുനായകനേ, രാമാ, രമേശവിഭോ, ദേവാ, ദയാജലധേ, നീ വരദനായിരിക്കുക.

സീതാദേവിയുടെ കമനീയമായ കരങ്ങളെ ധരിച്ചവനും, ചന്ദ്രൻ പോലെ മനോഹരമായ താമസമുഖമുള്ളവനും, രാക്ഷസരാജാവായ രാവണന്റെ തമസ്സിന് സൂര്യനായവനും, മഹനീയനുമായ രഘുരാമനെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

സുമുഖനും, സുഹൃത്തും, സുലഭനും, സുഖദനും, സ്വന്തം അനുജന്മാരോടും, സുന്ദരശരീരനും, അമോഘശരനുമായ രഘൂദ്വഹനെ വിട്ട്, ഞാൻ മറ്റാരെയും ഒരിക്കലും ഭജിക്കുന്നില്ല.

വെങ്കടേശനെ കൂടാതെ എനിക്ക് നാഥൻ ഇല്ല, നാഥൻ ഇല്ല; ഞാൻ എപ്പോഴും വെങ്കടേശനെ സ്മരിക്കുന്നു, സ്മരിക്കുന്നു; ഹരേ, വെങ്കടേശാ, പ്രസീദിക്കുക, പ്രസീദിക്കുക; പ്രിയമായത് വെങ്കടേശാ, നൽകുക, നൽകുക.

ദൂരത്തുനിന്നും അങ്ങയുടെ പാദപത്മയുഗ്മത്തെ പ്രണമിക്കുന്ന ഇച്ഛയോടെ വന്നു ഞാൻ സേവ ചെയ്യുന്നു. ഒരിക്കലുള്ള സേവകൊണ്ട് നിത്യസേവയുടെ ഫലം അങ്ങ് എനിക്ക് നൽകുക, നൽകുക, പ്രഭോ വെങ്കടേശാ.

അജ്ഞാനിയായ എന്നാൽ അശേഷദോഷങ്ങൾ ചെയ്യപ്പെട്ടു, ഹരേ. അങ്ങ് എന്നോട് ക്ഷമിക്കുക, ക്ഷമിക്കുക, ശേഷശൈലശിഖാമണേ.

ഇനി വെങ്കടേശനിൽ ശരണാഗതി (പ്രപത്തി).

ഈ ലോകത്തിന്റെ ഈശ്വരന്മാരിൽ വച്ചും, വെങ്കടപതിയായ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപ്രിയയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വക്ഷസ്സിൽ നിത്യവാസം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളും, ക്ഷമാഗുണത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവളും, താമരപ്പൂക്കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച കൈകളോടും കരങ്ങളോടും കൂടിയവളും, പത്മാസനസ്ഥയുമായ, വാത്സല്യാദിഗുണങ്ങളാൽ ഉജ്ജ്വലയായ ജഗന്മാതാവായ ലക്ഷ്മിയെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

ശ്രീമാനേ, കൃപാജലനിധേ, സകലലോകങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചവനേ, സർവ്വജ്ഞനേ, ശക്തനേ, നതവത്സലനേ, സർവ്വശേഷിനേ, സ്വാമിനേ, സുശീലനേ, സുലഭനേ, ആശ്രിതപാരിജാതമേ, ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

നൂപുരങ്ങളാൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ട ഉത്തമമായ സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളുടെ സൗരഭ്യത്താൽ സൗരഭ്യമുള്ളതും, സമമായ നിവേശമുള്ളതും, സൗമ്യവും, എപ്പോഴും അനുഭവിക്കുമ്പോഴും പുതുതായി അനുഭവിക്കത്തക്കതുമായ ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ഉടനെ വികസിക്കുന്ന സമുദിതമായ സാന്ദ്രരാഗത്തിന്റെ സൗരഭ്യപൂർണ്ണമായ താമരപ്പൂവിനോട് തുല്യത പറയുന്നതിൽ ശക്തിയുള്ളതും, പാദങ്ങളിൽ സാഹസത്തിന്റെ പദവിയിൽ വിളങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

രേഖകൊണ്ടുണ്ടായ ധ്വജം, സുധ, കലശം, ആതപത്രം, വജ്രം, അങ്കുശം, താമര, കല്പകവൃക്ഷം, ശംഖ്, ചക്രം എന്നീ ഭവ്യമായ പരതത്ത്വചിഹ്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട പാദത്തലങ്ങളുള്ള ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ചെമ്പിന്റെ ഉള്ളിലെ ശോഭയെ ജയിക്കുന്ന പദ്മരാഗമണികൾക്കും, പുറമെയുള്ള മഹോഭികൊണ്ട് ഇന്ദ്രനീലമണികളെ അതിശയിക്കുന്നതും, ഉദിക്കുന്ന നഖകാന്തികൊണ്ട് ചന്ദ്രകാന്തിയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുമായ ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

പ്രേമവും ഭയവും കൊണ്ട് കമലയുടെ (ലക്ഷ്മിയുടെ) കരപല്ലവങ്ങളാൽ തടവുമ്പോഴും ഉടനെ ക്ലമം (ക്ഷീണം) ഉണ്ടാക്കുന്നതും, മനസ്സിനും വാക്കിനും അഗോചരമായ സൗകുമാര്യമുള്ളതുമായ ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ലക്ഷ്മി, ഭൂമി, തത്തുല്യമായ സ്വന്തം അനുഭാവമുള്ള നീളാ, എന്നീ ദിവ്യമഹിഷികളുടെ കരപല്ലവങ്ങളുടെ ആരുണ്യം സങ്ക്രമിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ സാന്ദ്രരാഗമുള്ള ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

നിത്യം നമിക്കുന്ന ബ്രഹ്മാവ്, ശിവൻ മുതലായവരുടെ കിരീടങ്ങളിലെ നവരത്നങ്ങളുടെ ധവളപ്രഭകൊണ്ട് നീരാജനവിധിയെ ഉദാരമായി പ്രാപിക്കുന്ന ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം എന്ന് പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നതും, ‘മധ്വ ഉത്സ’ എന്ന് ഭോഗ്യതയാലും പറയപ്പെടുന്നതും, വീണ്ടും അപ്രകാരം നിന്റെ കൈപ്പടത്താൽ കാണിക്കപ്പെട്ടതുമായ ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

പാർത്ഥന് (അർജ്ജുനന്) തത്തുല്യനായ സാരഥിയായ നീതന്നെ ഏത് ചരണങ്ങളെ ‘ശരണം വരുക’ എന്ന് കാണിച്ചുകൊടുത്തുവോ, വീണ്ടും എനിക്ക് ഇവിടെ ആ ചരണങ്ങളെ കൈകൊണ്ട് കാണിച്ചവനേ, ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

എന്റെ മസ്തകത്തിലും, കാളിയഫണത്തിലും, വികടമായ വനങ്ങളിലും, ശ്രീ വെങ്കടാദ്രിശിഖരത്തിലും, വേദങ്ങളുടെ ശിരസ്സിലും, അന്യമനസ്സില്ലാത്തവരുടെ ചിത്തത്തിലും സമമായി വച്ചിരിക്കുന്ന ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

വാടാതെ സന്തോഷിക്കുന്ന ഭൂതലത്തിൽ വിതറിയ പുഷ്പങ്ങളോടെ, ശ്രീ വെങ്കടാദ്രിശിഖരത്തിന് അലങ്കാരമായിത്തീരുന്ന, സകലമനസ്സുകളെയും നയനങ്ങളെയും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന ഈ നിന്റെ ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

പ്രപന്നജനതയ്ക്ക് പ്രഥമമായി ആഗാഹിക്കത്തക്കതും, ശിശുവിന് മാതൃസ്തനങ്ങൾ പോലെ അമൃതായി തോന്നുന്നതും, പ്രാപ്തിയിൽ പരസ്പരം തുല്യമെങ്കിലും അതുല്യാന്തരമുള്ളതുമായ ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

സത്ത്വഗുണപ്രധാനരാൽ നിത്യം സേവിക്കപ്പെടുന്ന പാദപത്മത്തോടും, സംസാരത്തിൽ നിന്ന് തരിപ്പിക്കുന്ന കരുണാർദ്രമായ കടാക്ഷത്തോടും, സൗമ്യനായ ഉപയന്തൃ മുനിയാൽ (ആചാര്യനാൽ) എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെട്ട ശ്രീ വെങ്കടേശന്റെ ചരണങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

ശ്രീശനേ, ശ്രിയാ (ലക്ഷ്മീ) ഘടികയായ (സംയോജകമായ) നിന്റെ ഉപായഭാവത്തിൽ, പ്രാപ്യനായ നിന്നിൽ സ്വയമായി ഉപേയതയോടെ വിളങ്ങുന്ന, നിത്യാശ്രിതനും നിരവദ്യഗുണനുമായ നിനക്ക് ഞാൻ കിങ്കരനാകട്ടെ; വൃഷഗിരീശ, ഒരിക്കലും എനിക്കുവേണ്ടിയല്ല.

ഇനി വെങ്കടേശന്റെ മംഗളാശാസനം.

ലക്ഷ്മീകാന്തനും, കല്യാണനിധിയും, അർത്ഥികൾക്ക് നിധിയും, ശ്രീ വെങ്കടനിവാസിയും ആയ ശ്രീനിവാസന് മംഗളം.

ലക്ഷ്മീദേവിയുടെ വിഭ്രമപൂർണ്ണമായ നോട്ടത്തോടും, സുന്ദരഭ്രൂവിന്റെ വിഭ്രമത്തോടും കൂടിയ കണ്ണുകളുള്ള, സകലലോകങ്ങളുടെയും കണ്ണായ വെങ്കടേശന് മംഗളം.

ശ്രീ വെങ്കടാദ്രിയുടെ ശിഖരത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ മംഗളാഭരണങ്ങളായ പാദങ്ങളുള്ള, മംഗളങ്ങൾക്ക് നിവാസമായ ശ്രീനിവാസന് മംഗളം.

സകലാവയവങ്ങളുടെയും സൗന്ദര്യസമ്പത്തുകൊണ്ട് സകലചേതസ്സുകളെയും എപ്പോഴും സമ്മോഹിപ്പിക്കുന്ന വെങ്കടേശന് മംഗളം.

നിത്യനും, നിരവദ്യനും, സത്യം, ആനന്ദം, ചൈതന്യം എന്നിവയുടെ ആത്മസ്വരൂപനും, സർവ്വാന്തരാത്മാവുമായ ശ്രീമദ് വെങ്കടേശന് മംഗളം.

സ്വയം സർവ്വജ്ഞനും, സർവ്വശക്തനും, സർവ്വശേഷിയും, സുലഭനും, സുശീലനുമായ വെങ്കടേശന് മംഗളം.

പരബ്രഹ്മത്തിനും, പൂർണ്ണകാമനും, പരമാത്മാവിനും, പരതത്ത്വത്തിനും ഞാൻ ഉച്ചരിക്കുന്ന വെങ്കടേശന് മംഗളം.

ആകാലതത്ത്വത്തെ (എല്ലാ കാലത്തേയും തത്ത്വത്തെ) അനവരതം ആത്മാക്കളെ കാണുന്നവർക്ക് (ആത്മജ്ഞാനികൾക്ക്) അതൃപ്തിയുണ്ടാകാത്ത അമൃതരൂപിയായ വെങ്കടേശന് മംഗളം.

സാധാരണയായി തന്റെ ചരണങ്ങളെ പുരുഷന്മാർക്ക് ശരണ്യത്വത്തോടെ (ശരണമായി സ്വീകരിക്കുന്നതിന്) കൈകൊണ്ട് കരുണയാൽ കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്ന ശ്രീമദ് വെങ്കടേശന് മംഗളം.

ദയാമൃതത്തിന്റെ തരംഗിണിയുടെ തരംഗങ്ങൾ പോലെ ശീതളമായ കടാക്ഷങ്ങളാൽ വിശ്വത്തെ സിഞ്ചിക്കുന്ന (തളിക്കുന്ന) വെങ്കടേശന് മംഗളം.

മാല, ഭൂഷണം, വസ്ത്രം, ആയുധങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സുഷമയെ വഹിക്കുന്ന മൂർത്തിക്കും, സർവ്വാർത്തികളുടെ ശമനത്തിനും വെങ്കടേശന് മംഗളം.

ശ്രീവൈകുണ്ഠത്തിൽ നിന്ന് വിരക്തനായി, സ്വാമിപുഷ്കരിണീതീരത്ത് രമയോടൊത്ത് രമിക്കുന്ന വെങ്കടേശന് മംഗളം.

ശ്രീമത് സുന്ദരജാമാതൃമുനിയുടെ (രാമാനുജാചാര്യരുടെ) മനസ്സിൽ വസിക്കുന്ന, സകലലോകങ്ങൾക്കും നിവാസമായ ശ്രീനിവാസന് മംഗളം.

മംഗളാശാസനത്തിൽ തത്പരരായ എന്റെ ആചാര്യൻ (രാമാനുജൻ) മുഖ്യമായി, എല്ലാ പൂർവ്വാചാര്യന്മാരാലും സൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവനായ വെങ്കടേശന് മംഗളം.