श्री वेङ्कटेश सुप्रभातम् – भगवद्वेङ्कटेश्वरस्य प्रातःप्रार्थना

श्रीवेङ्कटेशस्य सुप्रभातम् इत्येतत् शुभप्रभातकीर्तनम्।

हे रामचन्द्र, तव माता कौसल्या सुप्रजाः अस्ति। प्रातःकालः प्रवर्तते। अतः हे नरशार्दूल, उत्तिष्ठ। दैवं नित्यकर्म कर्तव्यम्।

हे गोविन्द, हे गरुडध्वज, हे कमलाकान्त, त्वं उत्तिष्ठ उत्तिष्ठ। त्रैलोक्यं मङ्गलं कुरु।

हे सकलजगन्मातः, मधुकैटभारेः वक्षसि विहारिणि, मनोहरदिव्यमूर्ते, श्रीस्वामिनि, श्रितजनेभ्यः प्रियदानशीले, श्रीवेङ्कटेशप्रिये, तव सुप्रभातम्।

हे अरविन्दलोचने, प्रसन्नचन्द्रसदृशमुखमण्डले, विधिशङ्करेन्द्रपत्नीभिः अर्चिते, वृषशैलनाथप्रिये, दयानिधे, तव सुप्रभातम्।

हे शेषाद्रिशेखरविभो, अत्र्यादयः सप्तर्षयः सन्ध्यामुपास्य आकाशसिन्धुकमलानि मनोहराणि आदाय तव पादयुगं अर्चयितुं प्रपन्नाः। तव सुप्रभातम्।

हे शेषाद्रिशेखरविभो, पञ्चानन-अब्जभव-षण्मुख-वासवाद्याः विबुधाः त्रैविक्रमादिचरितं स्तुवन्ति। भाषापतिः वासरशुद्धिं पठति। तव सुप्रभातम्।

हे शेषाद्रिशेखरविभो, ईषत्प्रफुल्लानि सरसीरुहाणि नारिकेलपूगद्रुमादीनि मनोहरपालिकानां मध्ये, दिव्यगन्धैः सह मन्दः अनिलः आवाति। तव सुप्रभातम्।

हे शेषाद्रिशेखरविभो, उत्तमपञ्जरस्थाः केलिशुकाः नेत्रे उन्मील्य पात्रावशिष्टकदलीफलपायसानि सलीलं भुक्त्वा तव सुप्रभातं पठन्ति।

हे शेषाद्रिशेखरविभो, नारदः तन्त्रीप्रहर्षमधुरस्वनया विपञ्च्या तव अनन्तचरितं गायति। भाषासमग्रं करचाररम्यं असकृत् पठति। तव सुप्रभातम्।

हे शेषाद्रिशेखरविभो, भृङ्गावली मकरन्दरसानुविद्धझङ्कारगीतनिनदैः सह सेवनाय उपान्तसरसीकमलोदरेभ्यः निर्याति। तव सुप्रभातम्।

हे शेषाद्रिशेखरविभो, घोषालयेषु योषागणेन दध्नि वििमथ्यमाने दधिमन्थनतीव्रघोषाः ककुभः कुम््भाः रोषात्कलिं वििदधते। तव सुप्रभातम्।

हे शेषाद्रिशेखरविभो, पद्मेशमित्रशतपत्रगतालिवर्ााः कुवलयस्य श्रियं हर्तुं निजाङ्ाा ं्ा\u0951म्. वटिध वर्ा \u7। तव सुप्रभातम्। (Note: I need to correct this verse. Original: "पद्मेशमित्रशतपत्रगतालिवर्गाः हर्तुं श्रियं कुवलयस्य निजाङ्गलक्ष्म्या। भेरीनिनादमिव बिभ्रति तीव्रनादं शेषाद्रिशेखरविभो तव सुप्रभातम्॥" Meaning: The bees in the lotuses produce loud sound like drums to steal the beauty of water lilies? I'll gloss: "हे शेषाद्रिशेखरविभो, पद्मेशमित्रशतपत्रेषु गताः भृङ्गाः कुवलयस्य श्रियं निजाङ्गलक्ष्म्या हर्तुं तीव्रनादं बिभ्रति। तव सुप्रभातम्।" But need to include "भेरीनिनादमिव"। So: "भेरीनिनादमिव तीव्रनादं बिभ्रति।")

I'll rewrite properly: [Verse 12]: हे शेषाद्रिशेखरविभो, पद्मेशमित्रशतपत्रगतालिवर्ाः कुवलयस्य श्रियं निजाङ्ा लक्ष्ा ि हर्तुं भेरीनिनादमिव तीव्रनादं बिभ्रति। तव सुप्रभातम्।

हे श्रीमन्नभीष्टवरदाखिललोकबन्धो, श्रीश्रीनिवास, जगदेकदयैकसिन्धो, श्रीदेवतागृहभुजान्तरदिव्यमूर्ते, श्रीवेङ्कटाचलपते, तव सुप्रभातम्।

हे श्रीवेङ्कटाचलपते, श्रेयोऽर्थिनः हरविरिञ्चिसनन्दनाद्याः श्रीस्वामिपुष्करिणिकाप्लवनैः निर्मलाङ्गाः सन्तः वरवेत्रहतोत्तमाङ्गाः द्वारे वसन्ति। तव सुप्रभातम्।

हे श्रीवेङ्कटाचलपते, श्रीशेषशैलगरुडाचलवेङ्कटाद्रि-नारायणाद्रिवृषभाद्रिवृषाद्रिमुख्ााम् आख्यां तव वसतेः अनिशं वदन्ति। तव सुप्रभातम्।

शिवः इन्द्रः अग्निः यमः निरृतिः वरुणः वायुः कुबेरः चेति सेवापराः सन्तः करैः संपुटीकृतैः शिरसि धृतैः दीप्यमानाः। हे वेङ्कटाचलनाथ, तव इदं प्रभातं मङ्गलं भवतु।

हे श्रीवेङ्कटाचलपते, ते धाटीषु विहगराजमृगाधिराजनागाधिराजगजराजहयाधिराजाः स्वस्वाधिकारमहिमाधिकं अर्थयन्ते। तव सुप्रभातम्।

हे श्रीवेङ्कटाचलपते, सूर्येन्दुभौमबुधवाक्पतिकाव्यसौरिस्वर्भानुकेतुदिविषत्परिषत्प्रधानाः त्वद्दासदासचरमावधिदासदासाः सन्तः तव सुप्रभातं प्रार्थयन्ते।

I'll now output in the required format. Ensure each is a single continuous Sanskrit gloss. Use proper spacing and punctuation. Omit any English.

भवत्पादरजसा परिपूर्णोर्ध्वशीर्षाः स्वर्गमोक्षादिषु स्पृहाशून्यान्तःकरणाः सन्त एव कल्पान्तचिन्तया व्याकुलता प्राप्नुवन्ति, हे श्रीवेङ्कटाचलपते, तव सुप्रभातम्।

त्वदीयगोपुरशिखराणि दृष्ट्वा स्वर्गापवर्गपरमपदं प्राप्नुवन्तः मर्त्याः मनुष्यलोके उत्तमां बुद्धिं आश्रयन्ते। हे श्रीवेङ्कटाचलपते, तव सुप्रभातम्।

हे श्रीभूमीश्वर, दयादिगुणरूपामृतसागर, देवाधिदेव, जगदेकशरण्यमूर्ते, श्रीमदनन्तगरुडादिभिः सेविताङ्घ्र, हे श्रीवेङ्कटाचलपते, तव सुप्रभातम्।

हे श्रीपद्मनाभ, पुरुषोत्तम, वासुदेव, वैकुण्ठ, माधव, जनार्दन, चक्रपाणे, श्रीवत्सचिह्न, शरणागतकल्पवृक्ष, हे श्रीवेङ्कटाचलपते, तव सुप्रभातम्।

हे मदनगर्वहारिसुन्दरदिव्यविग्रह, दयितास्तनकमलकुड्मलचञ्चलदृष्टि, कल्याणनिर्मलगुणाकरदिव्यकीर्ते, हे श्रीवेङ्कटाचलपते, तव सुप्रभातम्।

हे मीनावतार, कूर्म, कोल, नरसिंह, वामन, परशुराम, रामचन्द्र, शेषांशराम, यदुनन्दन, कल्किरूप, हे श्रीवेङ्कटाचलपते, तव सुप्रभातम्।

एलालवङ्गकर्पूरसुगन्धितीर्थं दिव्यगङ्गाजलं स्वर्णकुम्भेषु पूर्णं कृत्वा वैदिकश्रेष्ठाः प्रसन्नाः स्थिताः। हे वेङ्कटपते, तव सुप्रभातम्।

सूर्यः उदेति, कमलानि विकसन्ति, दिशः पक्षिभिः पूर्यन्ते। श्रीवैष्णवाः नित्यमभिलषितमङ्गलाः तव धाम आश्रयन्ते। हे वेङ्कट, तव सुप्रभातम्।

ब्रह्मादिदेवाः, महर्षयः, सनन्दनादिसन्तः, योगिनः, तव धामसमीपे मङ्गलवस्तुहस्ताः सन्ति। हे श्रीवेङ्कटाचलपते, तव सुप्रभातम्।

हे लक्ष्मीनिवास, निरवद्यगुणैकसमुद्र, संसारसागरमोचनैकसेतु, वेदान्तवेद्यनिजवैभव, भक्तोभोग्य, हे श्रीवेङ्कटाचलपते, तव सुप्रभातम्।

एवं वृषाचलपतेः सुप्रभातं प्रतिदिनं ये मानवाः पठन्ति, तेषां प्रभातसमये स्मृतिः अङ्गभवति, तेषां परार्थसुलभा परमा प्रज्ञा जायते।

इदानीं वेङ्कटेशस्तोत्रं प्रवर्तते।

हे कमलायतलोचन, लोकपते, कमलाकुचचूचुककुङ्कुमेन नियतं रक्तीकृतातुलनीलदेह, हे वेङ्कटशैलपते, त्वं विजयी भव।

हे सचतुर्मुखषण्मुखपञ्चमुखप्रमुखाखिलदैवतमौलिमणे, शरणागतवत्सल, सारनिधे, हे वृषशैलपते, मां परिपालय।

हे हरे, वृषशैलपते, अतिवेलतया तव दुर्विषहैः अनुवेलकृतैः अपराधशतैः भरितं मां त्वरितं परया कृपया परिपाहि।

हे उदारमते, अधिवेङ्कटशैलं जनताभिमताधिकदानरतात्, निगमैः परदेवतया गदितात्, कमलादयितात् पारं न कलये।

हे, कलवेणुरवावशगोपवधूशतकोटिवृतात्, स्मरकोटिसमात्, प्रतिवल्लविकाभिमतात्सुखदात्, वसुदेवसुतात् पारं न कलये।

हे अभिरामगुणाकर, दाशरथे, जगदेकधनुर्धर, धीरमते, रघुनायक, राम, रमेश, विभो, वरदो भव, हे देव, दयाजलधे।

अत्र भगवतः रामस्य वर्णनम् । अवनीतनया सीता, तस्याः कमनीयः करः यस्य । रजनीकरः चन्द्र इव चारु मुखाम्बुरुहं यस्य । रजनीचरराजः रावणः, तस्य तमसः मिहिरः सूर्य इव यः । तं महनीयं रघुरामम् अहं मये नमस्करोमि ।

सुमुखं सुन्दरवदनम्, सुहृ्दं स्नेहयुक्तम्, सुलभं सर्वैः प्राप्यम्, सुखदं सुखप्रदम्, स्वनुजं च स्वकीयभ्रातरम्, सुकायं सुन्दरशरीरम्, अमोघशरं निष्फलनभूतबाणम्, एतादृशं रघूद्वहम् अपहाय विहाय अहम् अन्यं कञ्चन देवं वा नरं वा जातु कदापि न भजे ।

वेङ्कटेशं विना मम अन्यः नाथः नास्ति इत्येव । अतः सदा वेङ्कटेशम् एव स्मरामि । हे हरे, हे वेङ्कटेश, प्रसीद अनुगृहाण । हे प्रिय वेङ्कटेश, मम इष्टं प्रयच्छ ।

अहं दूरतः देशादागत्य तव पदाम्भोजयुग्मस्य प्रणामेच्छया सेवां करोमि । हे प्रभो वेङ्कटेश, त्वं सकृत् एकवारं कृतया सेवया नित्यसेवायाः फलं प्रयच्छ ।

हे हरे, हे शेषशैलशिखामणे वेङ्कटेश, अज्ञानिना मया अशेषान् समस्तान् दोषान् विहितान् कृतान् । त्वं क्षमस्व क्षमस्व ।

इदानीं वेङ्कटेशप्रपत्तिरारभ्यते ।

अस्य जगतः ईशानां, वेङ्कटपतेः विष्णोः परां प्रेयसीम् अतिप्रियाम्, तस्य वक्षसि नित्यवासरसिकाम्, तस्य क्षान्तिं संवर्धयित्रीम्, पद्माभ्यां भूषितपाणिपल्लवयुगाम्, पद्मासने स्थिताम्, वात्सल्यादिगुणैरुज्ज्वलाम्, भगवतीं श्रियं जगन्मातरं वन्दे ।

हे श्रीमन्, हे कृपाजलनिधे, हे कृतसर्वलोक, हे सर्वज्ञ, हे शक्त, हे नतवत्सल, हे सर्वशेषिन्, हे स्वामिन्, हे सुशील, हे सुलभाश्रितपारिजात, हे श्रीवेङ्कटेश, तव चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

आनूपुरे अर्पितैः सुजातैः सुगन्धिभिः पुष्पैः सौरभ्यं सौरभं कुर्वाणौ, समसन्निवेशौ, सौम्यौ, सदा अनुभवनेऽपि नवानुभाव्यौ तौ चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

सद्यः झटिति विकसता समुदित्वरया सान्द्ररागसौरभ्यनिर्भरेण सरोरुहेन समानता वार्ता यस्याम्, तादृशीं सम्यक्षु साहसपदेषु विलेखयन्तौ तौ चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

रेखामयैः ध्वजसुधाकलशातपत्रवज्राङ्कुशाम्बुरुहकल्पकशङ्खचक्रैः भव्यैः परतत्त्वचि्हैः अलङ्कृततलौ तौ चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

ताम्रोदरद्युत्या पराजितः पद्मरागः याभ्याम्, बाह्यैः महोभिः अभिभूतः महेन्द्रनीलः याभ्याम्, उद्यद्भिः नखांशुभिः उदस्तः शशाङ्कभाः याभ्याम् तौ चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

सप्रेमभीति स्नेहभययुताभ्यां कमलायाः (लक्ष्म्याः) करपल्लवाभ्यां संवाहने अपि सपदि क्लमं श्रान्तिम् आदधानौ, अवाङ्मनसगोचरसौकुमार्यौ तौ चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

लक्ष्मीमही तदनुरूप निजानुभाव नीलादि दिव्यमहिषीकरपल्लवानाम् आरुण्यसङ्क्रमणतः सान्द्ररागौ तौ चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

नित्यं नमद्भिः विधिशिवादिभिः धृतानां किरीटानां कोटिषु प्रत्युप्तैः दीप्तैः नवरत्नैः महःप्ररोहैः उदारं नीराजनाविधिम् उपादधानौ तौ चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

"विष्णोः पदे परमे" इति श्रुत्या उदितप्रशंसौ, यौ च "मध्व उत्सः" इति श्रुत्या आहार्यतया अपि उपात्तौ, भूयः "तथा" इति तव पाणितलेन प्रदिष्टौ तौ चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

पार्थाय तत्सदृशसारथिना त्वयैव "स्वचरणौ शरणं व्रजे"ति यौ चरणौ दर्शितौ, भूयोऽपि मह्यमिह तौ तव करेण दर्शितौ तौ चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

मन्मूर्ध्नि, कालियफणे, विकटाटवीषु, श्रीवेङ्कटाद्रिशिखरे, श्रुतीनां शिरसि, अनन्यमनसां चित्ते अपि समम् आहितौ ते चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

अम्लानैः हृष्यद्भिः अवनीतलकीर्णैः पुष्पैः युक्तौ, श्रीवेङ्कटाद्रिशिखरस्य आभरणायमानौ, आनन्दिताखिलमनोनयनौ तव एतौ चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

प्रायः प्रपन्नजनतया प्रथमम् आवगाह्यौ, मातुः स्तनौ इव शिशोः अमृतायमानौ, प्राप्तौ परस्परं तुलाम् अतुलान्तरौ ते चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

सत्त्वोत्तरैः सततसेव्यपदाम्बुजेन, संसारतारकदयार्द्रदृगञ्चलेन, सौम्यउपयन्तृमुनिना मम दर्शितौ ते चरणौ शरणं प्रपद्ये ।

हे श्रीश, हे वृषगिरीश वेङ्कटेश, श्रिया घटिकया त्वदुपायभावे प्राप्ये त्वयि उपेयतया स्फुरन्त्या, नित्याश्रिताय निरवद्यगुणाय तुभ्यं किङ्करः स्याम्, न जातु मह्यम् ।

इदानीं वेङ्कटेशमङ्गलाशासनमारभ्यते ।

श्रियः कान्ताय, कल्याणनिधये, अर्थिनां निधये, श्रीवेङ्कटनिवासाय, श्रीनिवासाय वेङ्कटेशाय मङ्गलम् अस्तु ।

लक्ष्मीः सविभ्रमालोकाः सुभ्रुवः यस्य तादृशं चक्षुः, सर्वलोकानां चक्षुषे वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ।

श्रीवेङ्कटाद्रेः शृङ्गम् अग्रं तस्य मङ्गलाभरणौ अङ्घ्री यस्मै, मङ्गलानां निवासाय, श्रीनिवासाय वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ।

सर्वावयवसौन्दर्यसम्पदा सर्वचेतसां सदा सम्मोहनाय वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ।

नित्याय, निरवद्याय, सत्यानन्दचिदात्मने, सर्वान्तरात्मने, श्रीमद्वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ।

स्वतः सर्वविदे, सर्वशक्तये, सर्वशेषिणे, सुलभाय, सुशीलाय वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ।

परस्मै ब्रह्मणे, पूर्णकामाय, परमात्मने, परतत्त्वाय वेङ्कटेशाय अहं प्रयुञ्जे मङ्गलम् ।

आकालतत्त्वम् अश्रान्तं आत्मनाम् अनुपश्यतां अतृप्त्यमृतरूपाय वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ।

प्रायः स्वचरणौ पुंसां शरण्यत्वेन पाणिना कृपया आदिशते तस्मै श्रीमद्वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ।

दयामृततरङ्गिण्याः तरङ्गैः इव शीतलैः अपाङ्गैः विश्वं सिञ्चते वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ।

स्रग्भूषाम्बरहेतीनां सुषमावहमूर्तये, सर्वार्तिशमनाय वेङ्कटेशाय मङ्गलम् अस्तु ।

श्रीवैकुण्ठात् विरक्ताय, स्वामिपुष्करिणीतटे रमया रममाणाय वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ।

श्रीमत्सुन्दरजामातृमुनेः मानसवासिने, सर्वलोकनिवासाय, श्रीनिवासाय वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ।

मङ्गलाशासनपरैः मदाचार्यपुरोगमैः सर्वैः च पूर्वैः आचार्यैः सत्कृताय वेङ्कटेशाय मङ्गलम् ।