अच्युतशतकम्
अयम् एकः स्तोत्रः अस्ति यं महान् श्रीवैष्णवाचार्यः वेदान्तदेशिकः प्रणीतवान्। अत्र परमेश्वरः शरणगतानां कृते सर्वदा सत्यशीलः इति वर्ण्यते। अस्य दिव्यस्वरूपम्, स्रष्टृत्वम्, पालनकर्तृत्वम्, भक्तस्य च नम्रं समर्पणम् अत्र विवृतानि सन्ति।
पद्यानि
अत्र भगवतः स्तुतिः क्रियते। स त्रिदशानां नाथः सत्यस्वरूपो दासानामच्युतः स्थिरज्योतिर्गरुडनदीतटे तमाल इव स्थितोऽहीन्द्रनगरस्यौषधाचलस्यैको गजेन्द्र इव प्रसिद्धः।
श्लोकः 1
हे किङ्करसत्य भवतः स्तुतिः स्वयम्भूगेहिन्याः सरस्वत्याः विलासव्याहृतिमयी सा बालेन मया फणिता पञ्जरशुकजल्पितमिव प्रसादं करोतु।
श्लोकः 2
हे किङ्करसत्य मम मलिनमपि भाषितं तव कीर्तिज्योत्स्नाप्रसरे लग्नं सत् त्रिपथगास्रोतोगतं सलिलमिव विशुद्धिं लभताम्।
श्लोकः 3
हे त्रिदशानां नाथ तव समाजे नयेन त्रस्तरि स्थापिता महितानां श्रुतीनां मध्ये वन्दित्व मम बालिशा स्तुतिः शोभताम्।
श्लोकः 4
हे अच्युत अस्मद्गुरूणां जिह्वासिंहासने लब्धप्रतिष्ठः प्रतिपादितपरमार्थः अस्माकमपण्डितत्वं वारयसि।
श्लोकः 5
हे अच्युत देशिकानां हृदयेषु जाह्नवीलहरीषु पूर्णचन्द्र इव स्फुटः कलुषजलेषु हंस इव कषायकर्बुरेषु न क्षणं तिष्ठसि।
श्लोकः 6
हे नतसत्य आगममात्रप्रमाणः आगोपीजनं निजमाहात्म्यं प्रकाशयन् श्रद्धितहृदयसुलभो दोलायमानान् दूरं मुञ्चसि।
श्लोकः 7
हे शरणागतसत्य सदा क्षपितसकलहेयः सत्यज्ञानानन्द उल्लङ्घितत्रिविधान्तः त्वाम् उपनिषदां शतानि गायन्ति।
श्लोकः 8
हे अच्युत त्वं करोषि न क्रियसे केनापि स्थापयसि न संस्थाप्यसेऽनन्यस्थितः निखिलं हरसि न ह्रियसेऽहीन्द्रनगरेन्द्रानघज्योतिः स्फुरन्।
श्लोकः 9
हे अच्युत अणुप्रमितस्यापि तव शक्तिः सकलधारणादिप्रभूता तेन प्रतिवस्तुपूर्णोऽप्रतिहतनिजस्थितिः सर्वगतः श्रूयसे।
श्लोकः 10
हे अच्युत सकलानां धरणनियमनस्वामित्वनियमसंस्थितः सर्वतनुः सर्वः सदा दर्शितकार्यकारणत्वकर्बुरः श्रूयसे।
श्लोकः 11
हे अच्युत पुरुषप्रधानशरीरो भुवनानां भवस्युपादानं निजसङ्कल्पसनाथोऽद्भुतशक्तिर्निमित्तत्त्वमपि वहसि।
श्लोकः 12
हे अच्युत विषमगुणाङ्कुरप्रकरे जलमिव सामान्यकारणं तव केलिः निजकर्मशक्तिनियता ब्रह्मादि स्थावरान्तविशेषाः।
श्लोकः 13
हे अच्युत पुरुषाः तव विभूतिः लक्ष्म्याः स्त्रीसंज्ञाः युवयोः परं नास्ति सापि श्रीर्भवति तव किं पुनरितरत्।
श्लोकः 14
हे नाथ तव सदृशा अभ्यधिका वा न खलु सन्ति त्वमेव सर्वलोकशरण्यः एतावज्ज्ञानसारमिति ज्ञातुं त्रिदशनाथेतरविचिन्ता।
श्लोकः 15
हे फणीन्द्रपुराधिप प्रतिपालयत्सु प्रकटप्रभूतफला द्रुहिणप्रमुखैरपि आज्ञप्तिस्तवालङ्घनीयप्रभावा भाति।
श्लोकः 16
हे दाससत्य नियमविधीनां प्रवृत्तिः सर्वेषामपि त्वाम् उद्दिश्य श्राद्धनिमन्त्रितब्राह्मणसमाधिसिद्धां भुक्तं त्रिदशाः लभन्ते।
श्लोकः 17
हे अच्युत त्रिदशविलये त्वाम् आराध्य नित्यं न तिष्ठसि यदि नाम तर्हि कर्मणां कल्पितानां कल्पान्तरेषु निर्वेशं कः करिष्यति?
श्लोकः 18
हे नतसत्य श्रीकाञ्चनलतासहितः निजच्छायानिर्भिन्ननित्यतापत्रिभुवनः कल्पद्रुम इव काङ्क्षितानि सदाफलानि कल्पयसि।
श्लोकः 19
हे नतसत्य त्वं सकलागमानां निष्ठा सकलसुराणामप्यन्तर आत्मा सकलफलानां प्रसूतिः सकलजनानां समः खलु।
श्लोकः 20
हे दाससत्य त्वं सर्वेषां समानः सत्यस्थितः सदा परिपूर्णः।
श्लोकः 21
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
प्रतिदिनं अथवा शुभतिथौ
ब्राह्मे मुहूर्ते सन्ध्याकाले च
घृतदीपः, धूपः, शुद्धपुष्पं, जलं च
- मानसिकशान्तिः, आत्मोन्नतिः, मङ्गलमयवातावरणम्
पृष्ठभूमिः
नटसत्यस्तोत्रम् परम्परया वेदान्तदेशिकस्य (वेङ्कटनाथस्य) नाम्ना प्रख्यातम्, यः त्रयोदश-चतुर्दशशतकस्य श्रीवैष्णवसम्प्रदायस्य प्रप्रमुखः दार्शनिकः सन्तश्च आसीत्। भगवतः नारायणस्य भक्तसत्यत्वगुणस्य (नटसत्य) सम्माननार्थं भक्तैः इदं पठ्यते। श्रीवैष्णवमन्दिरेषु गृहेषु च नित्यप्रार्थनायाः अवसरे विशेषोत्सवेषु च इदं स्तोत्रं गीयते।
ज्ञातव्य-विशेषः
लेखकः
वेदान्तदेशिकः (१२६८–१३६९ ख्रीष्टाब्दः) श्रीवैष्णवसम्प्रदाये प्रप्रमुखः सिद्धान्तज्ञः कविः च आसीत्, यः विष्णुं परमेश्वररूपेण पूजयति। तेन १०० तः अधिकाः ग्रन्थाः रचिताः, अस्मिंश्च स्तोत्रे गहनं दर्शनं भक्तभावश्च सुष्ठु संगृहीतौ स्तः।
देवता पवित्रक्षेत्रं च
इदं स्तोत्रं आन्ध्रप्रदेशस्य अहोबिलम् (अहिन्द्रनगरम्) क्षेत्रे 'दाससत्य' रूपेण विराजमानाय भगवान् नरसिंहाय समर्पितम् अस्ति। प्रथमश्लोके गरुडनदी-तमालवृक्षाणां उल्लेखः कृतः, येन दिव्यं वास्तविकया पवित्रभूम्या सह सम्बद्धम् भवति।
मुख्यदर्शनम्
देशिकमहोदयः श्रीवैष्णवसिद्धान्तान् अत्र ग्रथ्नाति—भगवान् एव उपादानकारणं निमित्तकारणं च (परिणामवादः), सर्वेषु भूतेषु तस्य व्यापकता, केवलभक्त्या एव तस्य प्राप्तिः भवति इति च। यथा द्वादशश्लोके उक्तं यत् भगवतः सङ्कल्पः एव सर्ववैविध्यस्य मूलम् अस्ति।
काव्यसौन्दर्यम्
अस्मिन स्तोत्रे गुरोः हृदि पूर्णचन्द्रवत्, मलिने जले हंसवत् च भगवतः वर्णनार्थं सजीवोपमानानां प्रयोगः कृतः। प्रत्येकस्य श्लोकस्य अन्ते 'दाससत्य' अथवा 'अच्युत' इति सम्बोधनं वर्तते, येन ध्यानयोग्यः लयबद्धः जपो जायते।
सम्प्रदाये महत्त्वम्
श्रीवैष्णवैः इदं स्तोत्रं नित्यप्रार्थनात्वेन, विशेषतः अहोबिलाक्षेत्रे गृहेषु च पठ्यते। अस्य विंशतिः श्लोकाः (कदाचित् एकविंशतिः) भगवतः परमत्वं सौलभ्यं च प्रदर्श्य भक्तियोगस्य पूर्णं मार्गदर्शकं निर्मान्ति।
Vishnu
हिन्दूधर्मःतः अधिकम्
सर्वं पश्यतसम्बद्धशिक्षाः
सैव शिक्षा, विविधपरम्परासु प्रतिध्वनिता
