अच्युतशतकम्
वेदान्त देशिकांच्या अच्युतशतकमधील १ ते २० श्लोक, ज्यात तिरुवहींद्रपुरमचे अच्युत आपल्या शरणागतांशी सदैव सत्य राहतात अशी स्तुती केली आहे.
श्लोक
वेदान्तदेशिक यांनी रचलेले. तीस देवतांचा स्वामी, आपल्या सेवकांवर विश्वासू (विश्वासार्ह) असलेला, स्थिर प्रकाश असलेला अच्युत, जो गरुड नदीच्या काठी तमाल वृक्षासारखा आहे आणि अहिंद्रनगरच्या औषध पर्वतावरील अद्वितीय श्रेष्ठ हत्ती आहे अशा प्रभूला नमस्कार.
श्लोक 1
हे आपल्या सेवकांवर विश्वासू राहणाऱ्या प्रभो! हे स्तोत्र, स्वयंभू ब्रह्मदेवाची पत्नी सरस्वतीच्या सुंदर वाणीचे मूर्त स्वरूप आहे, ते मी एक बालक, पिंजऱ्यातील पोपटाच्या बोलण्यासारखे गात आहे; कृपया ते स्वीकारा आणि माझ्यावर कृपा करा.
श्लोक 2
हे आपल्या सेवकांवर सत्य असलेल्या प्रभो! तुमच्या गौरवाच्या चंद्रप्रकाशात माझे अशुद्ध भाषणही शुद्ध व्हावे, जसे सामान्य पाणी गंगेच्या प्रवाहात मिसळून शुद्ध होते.
श्लोक 3
हे देवराज! आदरणीय वेदांमध्ये स्थापित हे अज्ञानी किंवा बालसुलभ स्तोत्र तुमच्या दिव्य सभेला योग्यरित्या सुशोभित करो.
श्लोक 4
हे अच्युता! आमच्या गुरूंच्या जिभेवर सिंहासनारूढ होऊन, परम सत्याचे प्रतिपादन करून, तू आमचे अज्ञान दूर करतोस.
श्लोक 5
हे अच्युता! तू गुरूंच्या हृदयात गंगेच्या लाटांवर पौर्णिमेच्या चंद्राप्रमाणे तेजस्वीपणे प्रकाशतोस. पण आसक्ती आणि द्वेषाने ढगाळलेल्या मनात तू एक क्षणही राहात नाहीस, जसे हंस गढूळ पाण्यात राहत नाही.
श्लोक 6
हे तुझ्या शरण आलेल्यांवर सत्य असलेल्या प्रभो! तू फक्त शास्त्रांद्वारेच समजला जातोस, तरी तुझा गौरव गोपींसमोर स्पष्टपणे प्रकट झाला. तू भक्तिपूर्ण हृदयांना सहज सुलभ आहेस, तरी संशय घेणाऱ्यांपासून दूर राहतोस.
श्लोक 7
हे शरणागतांवर सत्य असलेल्या प्रभो! सर्व दोषांपासून मुक्त, सत्य, ज्ञान आणि आनंदाचे मूर्त स्वरूप, आणि तीनही प्रकारच्या मर्यादा (स्थान, काळ आणि पदार्थ) पलीकडे असलेल्या तुझ्या गौरवाचे शेकडो उपनिषदे गातात.
श्लोक 8
हे अहिंद्रनगरच्या प्रभो, निर्दोष प्रकाशाने तेजस्वी! तू सर्व कर्मे करतोस पण कोणी तुला निर्माण केले नाही; तू सर्वांना स्थापित करतोस पण कोणी तुला स्थापित केले नाही; तू सर्वांचा नाश करतोस पण कधी नष्ट होत नाहीस.
श्लोक 9
हे अच्युता! अणूपेक्षा सूक्ष्म असला तरी, संपूर्ण विश्वाचे पालन करण्याची तुझी शक्ती अनंत आहे. म्हणून, तू प्रत्येक वस्तूत व्यापक आहेस आणि सर्वत्र अबाधित आहेस असे ऐकले जाते.
श्लोक 10
हे अच्युता! सर्वांचे पालन, नियंत्रण आणि स्वामित्व या नियमात स्थित, तू सर्व शरीरांचा आत्मा (सर्वतनु) आहेस. वेदांमध्ये असे ऐकले जाते की तू एकटाच, कारण आणि कार्याच्या विविध रूपांत स्वतःला प्रकट करून, सर्व काही आहेस.
श्लोक 11
हे आश्चर्यकारक शक्तीच्या अच्युता! पुरुष (वैयक्तिक आत्मा) आणि प्रकृती (निसर्ग) यांना तुझे शरीर बनवून, तू या जगाचे उपादान कारण होतोस. आणि तुझ्या स्वतःच्या दिव्य संकल्पाने, तू त्याचे निमित्त कारणही होतोस.
श्लोक 12
हे अच्युता! ज्याप्रमाणे विविध गुणांच्या बियांच्या वाढीसाठी पाणी हे सामान्य कारण आहे, त्याप्रमाणे तुझी दिव्य लीला ही सृष्टीचे सामान्य कारण आहे. ब्रह्मदेवापासून स्थावर वस्तूंपर्यंतच्या प्राण्यांमधील भेद त्यांच्या स्वतःच्या कर्माने ठरवले जातात.
श्लोक 13
हे अच्युता! सर्व पुरुष प्राणी ही तुझी दिव्य अभिव्यक्ती आहेत आणि सर्व स्त्री प्राणी ही लक्ष्मीची रूपे आहेत. तुम्हा दोघांपेक्षा श्रेष्ठ कोणीही नाही. जेव्हा लक्ष्मी स्वतः तुझी आहे, तेव्हा इतरांची काय गरज!
श्लोक 14
हे प्रभो! खरोखर, तुझ्यासारखा किंवा तुझ्यापेक्षा श्रेष्ठ कोणीही नाही. तू एकटाच सर्व जगांचा आश्रय आहेस. हेच खरे ज्ञानाचे सार आहे. हे लक्षात घेतल्यास, परमेश्वराव्यतिरिक्त इतर देवतांबद्दलची चिंता निरर्थक आहे.
श्लोक 15
हे फणींद्रपुराच्या प्रभो (देवनाथ)! तुझ्या आज्ञेचा ब्रह्मदेवासारख्या प्रमुख देवतांवरही अभेद्य अधिकार आहे. तू ज्यांचे रक्षण करतोस, त्यांच्यामध्ये त्याचे फळ स्पष्टपणे आणि विपुलतेने प्रकट होते.
श्लोक 16
हे दाससत्य (भक्तांप्रती नेहमी सत्य)! सर्व नियम आणि विधी केवळ तुझ्याच उद्देशाने केले जातात. श्राद्ध समारंभात आमंत्रित केलेल्या ब्राह्मणांच्या ध्यानाद्वारे पवित्र केलेले अन्न देवांना केवळ तुझ्याद्वारेच प्राप्त होते.
श्लोक 17
हे अच्युता! जर तू अशा प्रकारे पूजा केला जात असताना स्वर्गीय क्षेत्रात नेहमी उपस्थित नसतास, तर विविध कल्पांमध्ये केलेल्या कर्मांची फळे कोण देईल?
श्लोक 18
हे नटसत्य (तुझ्यापुढे नमन करणाऱ्यांसाठी सत्याचे मूर्तिमंत रूप)! सोन्याच्या वेलीसारखी श्रीलक्ष्मी यांच्याशी एकरूप होऊन, तू कल्पवृक्षाप्रमाणे सर्व इच्छित फळे प्रदान करतोस, आणि तुझ्या शीतल सावलीने तू तिन्ही लोकांच्या तीन प्रकारच्या दुःखांचा नाश करतोस.
श्लोक 19
हे नटसत्य! तू एकटाच सर्व आगमांचे (शास्त्रांचे) सर्वोच्च ध्येय आहेस, सर्व देवतांचा अंतरात्मा आहेस, सर्व फळांचा दाता आहेस, आणि खरोखर सर्व मानवजातीसमान आहेस.
श्लोक 20
अशाप्रकारे, हे दाससत्य, सर्वांसमान, सत्यात स्थापित, आणि सनातनपूर्ण...
श्लोक 21
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
दररोज किंवा शुभ तिथींवर
ब्राह्ममुहूर्त (पहाटे 4 ते 6) किंवा संध्याकाळ
तुपाचा दिवा, अगरबत्ती, ताजी फुले व नैवेद्य
- मानसिक शांती, आत्मिक उन्नती व सकारात्मक ऊर्जा
पृष्ठभूमि
अच्युतशतकम् हे वेदान्त देशिक (वेंकटनाथ म्हणूनही ओळखले जाणारे, १२६८–१३६९) यांना श्रेय दिले जाते; ते श्रीवैष्णव परंपरेतील प्रख्यात तत्त्वज्ञ आणि संत होते. संस्कृत डॉक्युमेंट्स मधील मजकुरानुसार त्यांनी ते तिरुवहींद्रपुरम येथे, औषधाचल पर्वताजवळ रचले, आणि शंभर श्लोकांचे मूळ रूप प्राकृतात आहे. हे पृष्ठ श्लोक १ ते २० संस्कृतात सादर करते. या श्लोकांत भगवान अच्युतांना आपल्या भक्तांशी सदैव सत्य राहणारे प्रभू (नतसत्य, दाससत्य) म्हणून गौरवले आहे. श्रीवैष्णव भक्त हे दैनंदिन प्रार्थनेत म्हणतात.
तुम्हाला माहीत आहे का?
लेखक
वेदान्त देशिक (इ.स. १२६८–१३६९) हे श्रीवैष्णव परंपरेतील अग्रगण्य धर्मशास्त्रज्ञ आणि कवी होते; ही परंपरा विष्णूला परम प्रभू मानते. त्यांनी शंभराहून अधिक ग्रंथ रचले, आणि हे स्तोत्र त्यांच्या सर्वाधिक प्रिय स्तोत्रांपैकी एक आहे, ज्यात गुंतागुंतीचे तत्त्वज्ञान आणि हृदयस्पर्शी भक्ती यांचा संगम आहे.
देवता आणि पवित्र स्थान
हे स्तोत्र भगवान अच्युतांना, अहींद्रनगर म्हणजे तमिळनाडूतील तिरुवहींद्रपुरम येथील, 'दासांचे सत्य' (दाससत्य) म्हणून संबोधते. श्लोक १ गरुडनदीचा तट, तमाल वृक्ष आणि औषधाचल पर्वत यांचा उल्लेख करतो, ज्यामुळे प्रभू एका वास्तव, प्रिय भूदृश्यात स्थिर होतात.
मूलभूत तत्त्वज्ञान
देशिक श्रीवैष्णव परंपरेतील प्रमुख सिद्धांत गुंफतात: प्रभू हे भौतिक आणि निमित्त कारण दोन्ही आहेत (परिणामवाद), त्यांचा सर्व प्राण्यांमध्ये अंतर्वास आहे, आणि केवळ भक्तीनेच त्यांच्यापर्यंत पोहोचता येते. उदाहरणार्थ, श्लोक १२ म्हणतो की प्रभूचा संकल्प हा सर्व विविधतेचा आधार आहे; हे सूक्ष्म पण केंद्रीय शिक्षण आहे.
काव्यसौंदर्य
स्तोत्रात सजीव उपमा आहेत. श्लोक ६ मध्ये प्रभू गंगेच्या लाटांवरील पूर्ण चंद्राप्रमाणे, आणि गढूळ पाण्यातील राजहंसाप्रमाणे, आचार्यांच्या हृदयांत चमकतात असे वर्णन आहे; हे त्यांच्या शुद्धतेचे द्योतक आहे. त्यांना 'किंकरसत्य', 'नटसत्य' आणि 'दाससत्य' अशी विशेषणे दिलेली आहेत, जी ध्यानाला साहाय्य करणारा लयबद्ध जप घडवतात.
परंपरेतील स्थान
हे स्तोत्र श्रीवैष्णवांकडून प्रार्थना म्हणून म्हटले जाते. त्याचे श्लोक प्रभूच्या सर्वोच्चतेपासून त्यांच्या सुलभतेपर्यंत सर्व गुणांचा विचार करतात. पूर्ण ग्रंथ शंभर श्लोकांचा असून येथे दिलेले श्लोक १ ते २० हे भक्तीचे एक परिपूर्ण लघु मार्गदर्शक आहेत.
Vishnu
हिंदू धर्म से और
सभी देखेंसंबंधित शिकवणी
तीच शिकवण, विविध परंपरांमध्ये प्रतिध्वनीत
