अच्युताष्टकम् श्रीधरवेंकटेशा विरचित

हे अच्युत देवा, मी तुझी भजनी करतो. तू माझ्या पापांचा समूह नष्ट करतोस, तुझ्याविषयीच्या उत्कट भक्तीमुळे. तू पापहारी म्हणून प्रसिद्ध आहेस, पण मी तुला दीन वचनांनी स्तवितो. तुझ्याशी या दीन वचनांचा काय संबंध असू शकतो?

सान्दीपनी ऋषींचा मृत पुत्र काळाच्या घरातून परत आणून त्याच्या आईवडिलांसमोर ठेवण्यात आला – हे श्रीकृष्णाचे यश आहे. अहो, हे श्रीकृष्णा, जर त्या वेळी त्या मुनीपुत्राने तुझ्या नावाची जिभेने भजना केली नसती, तर हे कसे घडले असते?

हे मधुमथना, तुझे चोरीचे कृत्य आणि परस्त्रीगमनाचे चरित्र हे सर्व पापांचा नाश करण्यासाठी सांगितले जाते. तुझे हे माहात्म्य प्रकाशित केले आहे. हे कृष्णा, तुझ्या नावाचा जप करीत फिरणाऱ्या भक्ताचे हेच वैभव आहे.

सभेत द्रौपदीची वस्त्रहरणाची भीती असताना, तिने सोंडेत कमळ धरून तुला शरणागती दिली. तिचे वस्त्र अत्यंत पातळ होत असताना, त्याचे हरण करणाऱ्यांना तू डोंगराएवढा वस्त्रांचा समूह निर्माण करून दिलास. हे गोविंदा, सांग, तुझा वस्त्रराशी कुठून आला?

हे अच्युता, तू रसात्मक आहेस; तुला धारण करणारे भक्त ब्रह्मदेवादिकांनाही वंद्य होतात, असे महान लोक म्हणतात. पण तोच भक्त घोडे, गाई, कुत्रे इत्यादींनाही नमस्कार करतो. तुझ्या भक्तांची ही पद्धत खरोखर विचित्र आहे.

हे माते मुरभिदा, तुझ्या पदपद्मातून जाह्नवी गंगा उद्भवली – तीच एक नदी तुझ्या आश्रितांना शुद्ध करते. पण जगातील सर्व नद्या, गंगा, नर्मदा इत्यादी, तुझ्या पादोदकाच्या एका थेंबाचेच रूप आहेत.

हे अच्युता, गरुडाजवळ आलेला गजेंद्र व्याकुळ होता; त्याने सोंडेत कमळ धरून तुला प्रार्थना केली. तू त्वरित त्या गजेंद्राचे रक्षण केलेस. हे माते, सांग, तुझ्याशिवाय दुसरा कोण ते करू शकला असता?

हे तिन्ही युगांत भक्तांचे रक्षण करणाऱ्या देवा, मी तुझी स्तुती करतो. त्यामुळे तुझ्या महिमेची काही हानी होत नाही, पण माझ्यासाठी ती अमर्याद संपत्ती आहे. जसे कुत्रा खेळण्यासाठी भगवती गंगेत शिरतो, तसे हे माझे स्तवन आहे, पण ते सपदि संतापभरित कसे ठरेल?