अष्टके

आठ श्लोकांत शिवलिंगाची स्तुती केली आहे; प्रत्येक श्लोक “त्या शाश्वत लिंगाला मी नमन करतो” या ओळीने संपतो, आणि नववा श्लोक त्याच्या पठणाचे फल सांगतो.

हे आठ श्लोकांचे स्तोत्र आहे, ज्यात भगवान श्रीकृष्णांच्या प्रत्येक गोष्टीची गोडी वर्णिली आहे. प्रत्येक श्लोकात 'मधुराधिपतेरखिलं मधुरम्' म्हणून सर्व काही गोड आहे असे म्हटले आहे.

आठ श्लोक आणि एका फलश्रुती श्लोकात विष्णूंना कृष्ण व राम म्हणून त्यांची दैवी नावे घेऊन वंदन केले आहे; आशीर्वाद व संरक्षणासाठी त्याचे पठण केले जाते.

गणेश पंचरत्नम् या स्तोत्रातील पाच श्लोकांपैकी हा पहिला श्लोक आहे; यात गणेश हा आनंददाता, विघ्नहर्ता आणि नेतृत्वहीनांचा एकमेव आधार म्हणून स्तविला आहे.

आठ श्लोक आणि एका फलश्रुती श्लोकात विष्णूंच्या अनेक नामांनी त्यांचे स्मरण केले आहे; प्रत्येक श्लोक श्रीपतीला सर्व दुःख शांत करण्याच्या प्रार्थनेने संपतो.

आठ श्लोकांत 'अच्युत' नामाच्या सामर्थ्याचे वर्णन आहे; द्रौपदी आणि गजेंद्र यांचा संदर्भ देणारे हे स्तोत्र १७व्या शतकातील कवी-संत श्रीधर वेंकटेश यांनी रचले आहे.

आठ श्लोक आणि एका फलश्रुती श्लोकात अद्वैत आचार्यांची स्तुती केली आहे; त्यांच्या प्रेमळ आर्त हाकांनी चैतन्य महाप्रभू प्रकट झाले, असे मानले जाते.

आठ श्लोक, प्रत्येकाचा शेवट अद्वैत आचार्यांच्या चरणकमलांच्या ध्यानाने होतो; गौडीय वैष्णव परंपरेतील हे स्तोत्र सार्वभौम भट्टाचार्य यांच्या नावावर मानले जाते.

हनुमानाने मस्तकापासून पायापर्यंत शरीराचे रक्षण करावे अशी प्रार्थना करणारे आठ श्लोकांचे संरक्षक स्तोत्र; दीर्घायुष्य, बल, बुद्धी आणि सुख देणारे, असे मानले जाते.

आठ श्लोक आणि एका फलश्रुती श्लोकात गुंटूरीपुराच्या अगस्त्येश लिंगरूप शिवाची स्तुती केली आहे; त्याचे पठण करणाऱ्यांना मुक्ती लाभते, असे मानले जाते.

हे आठ श्लोकांचे स्तोत्र आहे. यात भगवान शंकरांना बिल्वपत्र (बेलाचे पान) अर्पण करण्याचे माहात्म्य वर्णिले आहे. हे स्तोत्र म्हटल्याने पापांचा नाश होऊन शिवलोक प्राप्त होतो, अशी श्रद्धा आहे.